(๑)
เช็ดน้ำตาก่อนนะอย่าร้องไห้
หยดน้ำใสในดวงตามีค่าสูง
ความเหงาเศร้าเร้าหัวใจให้พยุง
เชือกมัดถุงน้ำตาอย่าเปิดมัน
(๒)
ไอ้ตัวเหงาจับมาผ้ามัดไว้
ไอ้ตัวเศร้าอยู่ไหนจับใส่ขัน
ใส่ตู้เซฟเก็บไว้ในนิรันดร์
ความจาบัลย์ฆ่าให้ตายอย่าได้ครอง
(๓)
อยากรู้ไหมใครคนหนึ่งซึ่งซื่อสัตย์
ไม่ตะบัดทำขัดใจให้เศร้าหมอง
เขาคนนั้นอยู่ใกล้ใกล้ให้จ้องมอง
หยิบกระจกมาส่องแล้วมองดู
(๔)
หน้าเหมือนเราเขาคนนั้นนั่นแหละใช่
เขาจริงใจไม่เคยทำช้ำอดสู
แฟนพันธุ์แท้แน่นอนย้อนคิดดู
เขานั้นรู้ใจของเราเกินเขาใด
(๕)
มอบความรักหมดหัวใจให้เขาเถิด
รักพริ้งเพริดเกิดมั่นคงหายสงสัย
ตระะกองกอดยอดรักฝากหัวใจ
"ต่อนี้ไปไม่ร้องไห้แล้วคนดี"
![]()
![]()
![]()

ขอบพระคุณ แรงบันดาลใจ บทกลอน "คุณวิโรจน์ พูลสุข"
ขอบพระคุณครูกลอนที่พร่ำสอนแต่ครั้งเยาว์วัย
ขอบพระคุณพี่น้องผองที่แวะมาเยี่ยมเยือนค่ะ
อิงจันทร์
๒๗ พฤศจิกายน ๒๕๕๓
ความโศกเศร้าเหงาหงอยจงถอยห่าง
ความอ้างว้างเดียวดายมลายสูญ
คราบน้ำตาเช็ดเถิดหนาอย่าอาดูรย์
ความผิดหวังเป็นจุนสูญสิ้นไป
คนดี ต่อแต่นี้ฉันจะไม่ร้องไห้ .. นึกถึงเรื่อง จดหมายรัก ที่หนุ่มต้นบอกกับสาวดิวว่า ต่อแต่นี้ไปผมจะทำให้ดิวมีความสุข และไม่อยากให้ดิวร้องไห้อีกแล้วครับ :) ขอบคุณค่ะพี่
ปล. ปูยังไม่คุ้นภาพใหม่ของพี่ตาลเลยค่ะ สาวงามคนนี้ใครเอ่ยคะ
สวัสดีค่ะน้อง
คุณยาย
คิดถึงทุกคนครับ ช่วงนี้สังเกตพี่ๆ ขาประจำหลายคน หายไป คงเข้าไปคุยกันใน face book ทำเอา gotoknow เงียบเหงา ส่วนผมเองยุ่งๆ และมัวลุ้นกีฬา เลยเขียนห่างไป ยังไงก็จะเขียนอยู่นะครับ ขอบคุณที่พี่อิงแวะไปทักทายครับ ช่วงนี้สบายดีไหมครับ
ความรักแจ้งประจักษ์อยู่ในอก
ต้องวิตกเมื่อมลายรักหายสูญ
หยุดร้องให้เถอะคนดีอย่าอาดูร
มาเพิ่มพูนรักตัวเราเลิกเศร้าตรม
จากข้อความข้างบน หยุดร้องให้เถอะคนดีอย่าอาดูร
เขียนผิดค่ะ แก้เป็น ร้องไห้ นะคะ คุณครู
มาเรียนรู้บทกวีหวานซึ้ง
สวัสดีค่ะน้องpoo
สวัสดีค่ะน้องชำนาญ เขื่อนแก้ว
มาชื่นชมเช่นเคย
อยากแต่งกลอน
แต่ยังทำไม่ได้
โดยเฉพาะสัมผัสใจ
แวะมาเยี่ยมค่ะ....อิ่มใจในอรรถรสบทกวีที่นี่เหลือเกิน
ไม่มีมือที่ไหน...เช็ดหยาดน้ำจากขอบตาได้ดีเท่ามือของเราเอง เมื่อเช็ดมันแล้วเราจะพบว่า.....เราเข้มแข็งขึ้นว่าเดิม สู้ๆๆ
เขียนเป็นกลอนไม่เป็นค่ะ อิอิ แต่ขอมีส่วนร่วม ^ - ^
สวัสดีค่ะ
ครูเอ