บางเรื่อง คนที่เป็นครูค่อนข้างตัดสินใจลำบากระหว่างความถูกต้องกับความเข้าใจ

          คนเรา เมื่ออยู่ในช่วงของความปลอดโปร่ง โดยไม่ต้องคิดอะไรเลย ปลดเอาความรับผิดชอบออกไปจากตัวเองได้ ผมคิดว่า นั่นละคือ ความสุขที่แท้จริงของชีวิต ความสุขที่แท้จริงของผม เกิดขึ้นเมื่อ 6 เดือนที่แล้วนี่เอง หลังจากผมอำลาชีวิตราชการมา ตั้งแต่ ตุลาคม 2552

          ในระยะแรก ๆ ยอมรับว่าทำใจลำบาก เป็นห่วงงานที่คั่งค้างอยู่ กลัวจะไม่มีใครสานต่อ แต่ในที่สุดก็คิดแต่เพียงว่า ในระหว่างที่ทำงาน เราทำเต็มที่แล้ว คนอื่นต้องทำต่อจากเราได้แน่นอน  ความกังวลต่าง ๆ ก็หายไป หันไปเรื่องเที่ยว ตรงใหนไม่เคยไปก็ไป สนุกดี

          ตอนนี้เบื่อเรื่องเที่ยว เวลาว่าง มักจะคิดถึงเรื่องต่าง ๆ ที่ยังหาคำตอบไม่ได้ อย่างเช่นเรื่องที่จะเล่าต่อไปนี้ ผมไปเป็นวิทยากร บรรยายให้ครู ศรช. ที่เข้ารับการอบรมเรื่องเทคนิคการสอน ผมเล่าให้ฟังว่า ครูคนหนึ่งสอนเด็ก ป. 4 วิชาวิทยาศาสตร์ และถามเด็กว่า ทำไมคนที่นั่งรถ เวลารถเข้าโค้ง ต้องเอียงตัวไปในทิศทางตรงกันข้ามกับความโค้งของถนน เด็กตอบว่า เป็นเพราะแรงโนมทวง ถ้าผู้เข้ารับการอบรมเป็นครูผู้สอน จะให้คะแนนเด็กหรือไม่ 

          เท่านั้นละ คำตอบค่อนข้างวุ่นวาย แต่พอสรุปได้ว่า กลุ่มค่อนข้างใหญ่เห็นว่าไม่ควรได้คะแนน เพราะคำตอบไม่สื่อความหมายว่าหมายถึงอะไร แต่ก็มีกลุ่มเล็ก ๆ ประมาณ สิบกว่าคน เห็นว่า ควรได้รับคะแนน เพราะเด็กพยายามจะตอบว่า เพราะแรงโน้มถ่วง แต่เขียนไม่ถูก แสดงว่าเด็กเข้าใจ และเป็นวิชาวิทยาศาสตร์ด้วย แต่ถ้าเป็นวิชาภาษาไทย ไม่ควรให้คะแนน

          คำถามนี้เกิดขึ้น 10 กว่าปีมาแล้ว ผมจำได้ว่าไม่ฟันธง ว่าคำตอบของใครถูก เพราะเป็นเรื่องของมุมมองระหว่างความถูกต้อง กับความเข้าใจ ที่นำมาเล่าให้รับรู้ เพราะอยากได้คำตอบจากชาว G2K ว่า ถ้าคุณเป็นครู คุณจะให้คะแนนเด็กหรือไม่?