1. ภาษาอังกฤษ ไม่ใช่ภาษาบรรพบุรุษของเรา แต่พอมาเรียนต่างประเทศ มันกับมีบทบาทสำคัญกับเรามากๆๆเราต้องยอมรับอย่างหนึ่งว่า ประเทศไทย ระบบในด้านการเรียนการสอนภาษาอังกฤษผิดพลาด บ้านเราเน้นให้เด็กเรียนแต่ไวยากรณ์ แต่ไม่เคยสอนให้เด็กเรียนการฟัง การพูด การสนทนา จากเจ้าของภาษาจริงๆ จึงทำให้คนไทยเก่งแต่ไวยากรณ์ ครั้นจะสนทนากับฝรั่งสักคน กับพูดไม่ได้ ทั้งที่คนไทยบางคนรู้ศัพท์มากกว่าเด็กฝรั่งอายุ 5 ขวบ เสียอีก
2. ครูสอนภาษาอังกฤษเองก็ไม่ใช่เจ้าของภาษา และไม่ได้จบวิชาเอกภาษาอังกฤษโดยตรง ถูกขอร้องหรือบังคับให้สอน บางทีครูเองก็ยังไม่เข้าใจถึงความลึกซึ้งของภาษาอังกฤษดีด้วยซ้ำ เพราะครูเองก็ไม่ใช่เจ้าของภาษา และบางครั้งครูเองไม่มีจิตวิทยาในด้านการสอนภาษาอังกฤษ ไม่มีแรงจูงใจทำให้เด็กรักการเรียนภาษา
3. ระบบการเรียนการสอนภาษาอังกฤษมันผิดพลาดตั้งแต่ต้น เพราะการเรียนการสอนที่บ้านเราเน้นให้เด็กเรียนไวยากรณ์มากเกินไป และเรียนเพื่อแค่ให้สอบผ่าน โดยไม่ได้หวังว่าเด็กจะต้องเรียนเพื่อเอาไปใช้ในการทำงานอนาคต ทั้งที่เราเองก็ปฏิเสธไม่ได้ว่า ปัจจุบันเทคโนโลยีข่าวสารมาในรูปแบบภาษาอังกฤษมากขึ้น ไม่ว่าจะเป็นคอมพิวเตอร์ มือถือ บางอย่างเริ่มมีภาษาอังกฤษเข้ามาเป็นตัวสื่อ ดังนั้นเราจึงปฏิเสธไม่ได้ว่า ระบบการเรียนภาษาอังกฤษที่บ้านเราผิดธรรมชาติ คือเน้นการเรียนรู้จากหนังสือมากกว่าการฟัง (จากการพูด การฟัง การสนทนาเป็นภาษาอังกฤษ) ดังนั้นไม่ต้องสงสัยว่าทำไม เด็กไทยจึงเก่งแต่ไวยากรณ์ แต่ไม่เก่งฟัง พูด และสนทนา เพราะระบบสอนให้เราเรียนรู้จากตำรา คือให้เรียนด้วยตา มากกว่า เรียนด้วยหู
4. ระบบการเรียนการสอนภาษาอังกฤษใน ประเทศไทย โดยส่วนมากในระดับโรงเรียนของภาครัฐ ในต่างจังหวัด มีน้อยมาก ที่โรงเรียนแห่งหนึ่งๆ จะมีอาจารย์เป็นชาวต่างชาติหรือฝรั่งมาสอน ส่วนมากอาจารย์ที่สอนภาษาอังกฤษก็คืออาจารย์คนไทย ดังนั้นประโยชน์ที่เด็กจะได้รับประโยชน์จากการฟังภาษาอังกฤษจากต้นแบบจึงมี น้อยมากหรือไม่มีเลย ชั่วโมงภาษาอังกฤษแต่อาจารย์ผู้สอนพูดไทยเกือบทั้งชั่วโมง บรรยายเป็นภาษาไทย ภาษาอังกฤษโดยเนื้อหาเด็กได้แค่ไวยากรณ์ แต่ทักษะการฟัง การพูด การสนทนา เด็กไม่ได้เมื่อเทียบกับโรงเรียนอินเตอร์ ในรายวิชาเดียวกัน อาจารย์ฝรั่งสอนเสร็จ บางโรงเรียนจะตามด้วยอาจารย์คนไทยสอนอีกครั้ง ให้เด็กได้ฝึกทักษะการฝัง การพูด และจบลงด้วยไวยากรณ์ นี่เป็นเหตุผลหลักทำไมเด็กโรงเรียนอินเตอร์ในประเทศไทยจึงเก่งภาษาอังกฤษ เพราะเขาได้ฝึกทุกวัน ได้ใช้ทุกวัน ได้ฟังทุกวัน ได้พูดทุกวัน และบางโรงเรียนบังคับ หากนักเรียนคนใดพูดไทยปรับคำละ 5 บาท แต่สำหรับโรงเรียนของรัฐ ครั้นครูหรือศักยภาพของโรงเรียนจะทำอย่างนั้นไม่ได้จะบรรยายเป็นภาษาอังกฤษ ให้เด็กฟัง อาจจะมีปัญหาเด็กฟังไม่รู้เรื่อง ทำให้ระบบการเรียนการสอนล่าช้า เพราะปัญหาสำหรับบ้านเราก็คือขอแค่ให้สอบผ่าน วิชาภาษาอังกฤษแต่อาจารย์ผู้สอนบรรยายเป็นภาษาไทย ดังนั้นผลลัพธ์ออกมาจึงไม่ใช่เรื่องแปลก สิ่งที่เด็กจะได้นั่นก็คือไวยากรณ์ มากกว่าการฟัง การพูด การสนทนา และการออกเสียงที่ถูกต้องของศัพท์หรือกลุ่มคำ การออกเสียง การขึ้นลงของคำ มีส่วนสำคัญอย่างมาก ในการพูดภาษาอังกฤษ
ภาษาอังกฤษ
คนที่กล้าพูดจะพูดเป็นครับ
ยิ่งได้พูดกับชาวต่างชาติจะมั่นใจครับ
ใหม่ๆเก้ๆ กังๆ