แพรน้ำค้างพรางตาครารุ่งสาง  

แดดแรกย่างเยือนฟ้ามาแต้มสี  

พลิกพืชพันธุ์พลันพรากจากราตรี
 
พบรพีอุ่นหล้าลาหนาวกาย  

 


                                      วามแวววับสลับสีผีเสื้อน้อย  

                            ปีกขยับค่อยค่อยสู่เป้าหมาย  

                            เล็บมือนางดกดอกออกเรียงราย  

                            รอผีเสื้อปีกลายหมายกลิ่นไอ  

 


    เพราะแสงพรางจึงมิเห็นเส้นทอถัก
 
คือกับดักแมงมุมซุ่มม่านไหม  

ติดกับดักหนักหน่วงด้วยบ่วงใย  

หากแรงใจดิ้นรนจึงพ้นพลัน  

 


                              เล็บมือนางต่างรอผีเสื้อน้อย  

                    ซี่งหลงลืมย้อนรอยสู่ทางฝัน  

                    เปลี่ยนเป้าหมายย้ายทิศนิจนิรันดร์  

                   เพียงกับดักขวางกั้นฝันเปลี่ยนทาง  

 


           โอ้ตัวเราไยเป็นเช่นผีเสื้อ

ยอมเป็นเหยื่อเสียรู้ผู้ขัดขวาง

เพียงเล่ห์กลมนตร์มายามาอำพราง

กลับก้าวย่างหลบลี้หนีอุดมการณ์

 

 

Butterfly 's Destination



The dew in the morning.

The sunshine wakes up the world.

Butterflies move their wings.

To get the flower's honney.

Unfortunately, a baby butterfly

Caught by a spider's net.

Struggle, struggle for life,

Then, free from the net,

it's a pity ! she lost her destination.

Like the man throw away his aim,

Inspite of knowing where to go on...



ครูภาทิพ เขียนเมื่อ  ปี ๒๕๔๓

 ครูไผ่นำเสนอที่ http://www.reurnthai.com/index.php?topic=1419.0 เมื่อ เมื่อ 16 ก.ค. 05, 20:10

ปรับปรุงเล่าสุด  26 พฤศจิกายน 2553 20:00