วันนี้เป็นอีกวันหนึ่งที่นักเรียนและครูร่วมกิจกรรมการเรียนรู้กันอย่างมีความสุข สีหน้าทุกคนยิ้มแย้ม สายตาเป็นประกายจดจ่อกับคำถามของครู ขณะที่ครูก็ต้องคอยมองว่าใครคือคนตอบคนแรก เพราะทุกคนต่างพยายามที่จะตอบคำถาม ทุกคนพยายามเลื่อนเก้าอี้มานั่งด้านหน้าใกล้ๆ กับครู และก็นานๆ ครั้งที่เมื่อครูถามว่า “หมดเวลาหรือยัง อาจารย์วิชาต่อไปมารอรึยัง” แล้วนักเรียนจะบอกว่า “ยังไม่หมดเวลา ต่ออีกชุดค่ะ(ครับ)” คำตอบเหล่านี้เป็นเหมือนน้ำทิพย์ชโลมใจครู ซึ่งตรงกันข้ามกับคำตอบที่มักจะได้ยินอยู่เสมอคือ “หมดเวลาแล้วค่ะ อาจารย์มารอแล้วค่ะ”
กิจกรรมของวันนี้ เป็นกิจกรรมต่อเนื่องจากการเรียนรู้เรื่องโคลงสุภาษิต>>
โสฬสไตรยางค์ สุภาษิตนฤทุมนาการ และสุภาษิต อิศปปการณำ
ทั้ง ๓ เรื่อง ครูภาทิพได้ทำกิจกรรมในรูปแบบต่าง ๆ ดังนี้
๑. นักเรียนอ่านโคลงสุภาษิต ครูอธิบายความหมาย และยกตัวอย่างให้
๒. นักเรียนเขียนเรื่องสั้น ๆ หรือนิทานให้ตัวละครมีพฤติกรรมสอดคล้องหรือขัดแย้งกับสุภาษิตดังตัวอย่างงาน>> เรื่องสั้นๆ
๓. นักเรียนตั้งคำถามคำตอบ จากเรื่องที่เรียนดังตัวอย่าง >>ถามเองตอบเอง
กิจกรรมการต่อยอดความรู้เรื่องของสุภาษิต
๑. ครูเขียนเลขที่ของนักเรียนบนกระดานให้ครบทุกคนเพื่อใช้แสดงคะแนนที่ได้จากการตอบ
๒. ครูนำคำสุภาษิตปริศนาจาก >>ปริศนาสำนวนชวนขานไข มาอ่านให้นักเรียนทายคำตอบครั้งละสำนวน
๓. นักเรียนคนใดตอบได้ ครูให้คะแนน ๑ คะแนน โดยเขียนคะแนนหลังหมายเลขของนักเรียนผู้นั้น
๔. คะแนนของใครได้ ๕ คะแนนก่อนให้หยุด เปิดโอกาสให้นักเรียนคนอื่นที่ตอบหรือยกมือช้าได้มีโอกาสตอบบ้าง
ยินดีที่เห็นมีความสุขในงานค่ะ
ขอบคุณค่ะ ป้าแดง
น่าจะสนุกดีนะครับ และนำภาพสวยงามมาฝาก
สวัสดีค่ะ ผศ.โสภณ เปียสนิท
ขอบคุณค่ะ ครูภาทิพอิจฉาดอกบัวตูมจัง อิอิ