บางสำนักสอนเรื่องนิพพานว่าทำได้ยากใช้เวลายาวนาน

ทำนิพพานให้แจ้ง-4

โสภณ เปียสนิท

...........................    

 

                                      ลุงสมมีสีหน้าไตร่ตรองสักครู่ก่อนถามว่า “บางสำนักสอนเรื่องนิพพานว่าทำได้ยาก ใช้เวลายาวนาน บางสำนักสอนว่าทำได้ง่าย หากตั้งใจจริง เรื่องนี้ว่าอย่างไร” ส่วนลุงวิเชียรไม่ลังเล “พระอาจารย์เคยสอนว่า พระอาจารย์หรือเจ้าสำนักมีภูมิธรรมเช่นไร ท่านมักสอนเพียงนั้น” “หมายความว่าอย่าง” “หมายความว่า พระอาจารย์เป็นพระโพธิสัตว์ ก็สอนให้ทำบุญเพื่อพระนิพพานในอนาคตด้วยกัน พระอาจารย์เป็นพระอริยะบุคคลระดับใด ก็สอนเพียงระดับนั้น” “พระอาจารย์เป็นพระโสดาบัน ท่านจะสอนแค่โสดาบันหรือ” “ใช่ แต่ว่าสูงกว่านั้นท่านก็สอน เพียงแต่ไม่เน้น ส่วนใหญ่มักวนอยู่ในระดับที่ท่านถึงแล้ว บรรลุแล้ว” “แสดงว่าการสอนพระศาสนาขึ้นอยู่กับอาจารย์ผู้สอน” “เป็นเช่นนั้น หลวงพ่อพระอาจารย์ที่เคารพนับถือท่านยืนยัน” “หากต้องการถึงนิพพานในชาตินี้ ฉันต้องหาอาจารย์ที่สอนเรื่องนิพพานในชาตินี้” “ใช่แน่นอน” “อ้าว แล้วองค์อื่นๆ” “เหมือนการรับประทานอาหาร เราชอบแกงเผ็ด กินแกงเผ็ด ชอบแกงจืด กินแกงจืด ชอบแบบไหน หาอาหารแบบนั้น ชอบอาจารย์แบบไหน หาอาจารย์แบบนั้น”

 

                                 ลุงสมนั่งมองความมืดมิดเบื้องทิศตะวันออก “พระนิพพานเหมือนห่างไกลเหลือเกิน” ลุงเชียรตอบเรื่อยๆ “ก็ความคิดมันเป็นอย่างนั้น” “ทำให้นิพพานใกล้เข้ามาได้อย่างไร” “พัฒนาความคิดนั่นเอง” “ด้วยการทำอย่างไร” “คิดตามพระสอน และก้าวเดินทันที” “ไปไหน” “บนเส้นทางสู่นิพพาน” “อย่างไร” “ศีล 5 ข้อรักษาให้ดี ทำสมาธิทุกวันต่อเนื่องไม่หยุด สร้างปัญญาด้วยกฎไตรลักษณ์ อนิจจัง ไม่เที่ยง ทุกขังเป็นทุกข์แปรปรวน อนัตตา ไม่ใช่ตัวตนยึดถือไม่ได้” “ทำอย่างนี้แล้วใกล้นิพพานขึ้นหรือ” “พระสอนอย่างนั้น” “ไหนว่าต้องสร้างสมบารมีนานมาก” “บารมีแปลว่าเต็ม ที่เต็มนั่นคือความเชื่อมั่น” “เชื่อมั่นอย่างไร” “เชื่อมั่นว่าเป็นคนไปนิพพานได้ ทำนิพพานให้แจ้งได้ในชาตินี้” “แล้วมุ่งมั่นก้าวเดิน” “น้าน ต้องอย่างนั้น”

 

                                     ลุงสมยังมีข้อขัดข้องในใจ “มีคนบอกว่า ชาวบ้านอย่างเราไม่ควรพูดเรื่องนิพพาน” “ใครว่ากัน” “ชาวบ้านก็ว่า พระก็ว่าอย่างนี้” “พระพุทธองค์ไม่ได้ทรงสอนอย่างนั้น ปัญหาคือ เราเชื่อพระพุทธองค์หรือไม่” “อีกคำถามนะ ประโยชน์ของพระนิพพานคืออะไร” “ผู้เข้าถึงพระนิพพาน จิตไม่หวั่นไหวในโลกธรรม ทำให้จิตไม่โศก จิตปราศจากธุลี ทำให้จิตเกษม พระนิพพานเป็นสุขอย่างยิ่ง” ชายชราลุกจากที่นั่ง มุ่งหน้ากลับบ้านพัก ต่างคนต่างเงียบงันในความคิดของตัวเอง