บทบาทการเป็นกระบวนกร ของ รศ.ดร.ปริญญา เทวานฤมิตรกุล

       ผมประทับใจบทบาททั้งสองบทบาท ของ รศ.ดร.ปริญญา  เทวานฤมิตรกุล   ในช่วงแรก ท่านมาในบทบาท "วิทยากร" บรรยายเนื้อหาที่เกี่ยวกับการศึกษาเพื่อสร้างความเป็นพลเมืองโลกได้อย่างเข้มข้น  และ เข้าใจง่ายๆ  

 

      ช่วงที่สองท่านเดินลงจากเวทีมาในบทบาทกระบวนกร(Facilitator)

 

     

        ท่านมีกิจกรรมมาสาธิตหลายอย่าง  ว่าการจัดการเรียนการสอนเพื่อสร้างความเป็นพลเมือง  ด้วยการ "ฝึก" นั้นทำอย่างไร   กิจกรรมของท่านนำไปใช้จริงได้ในห้องเรียนเลยครับ

 

       ขอหยิบยกกิจกรรมง่ายๆ (ที่ไม่ง่าย) มาสัก 1 กิจกรรม

 

        กิจกรรมการสร้างกฏกติกาในการอยู่ร่วมกัน

 

        กิจกรรมนี้ ผู้เข้าประชุมที่อยู่ข้างๆผม บอกว่ากิจกรรมนี้เขารู้แล้ว  เขาทำมาแล้ว  ในการนำเด็กเข้าค่าย

 

          ประมาณว่า "รู้แล้ว  รู้แล้ว"

 

        ดูเป็นกิจกรรมง่ายๆ  ที่คิดว่าคุณครูหลายท่านคงทำกันมาแล้ว  แต่สำหรับผมแล้ว ผมว่าคนระดับอาจารย์มหาวิทยาลัยที่มีชื่อเสียงระดับประเทศ  คงจะไม่ง่ายหรอกครับ น่าจะมีอะไรที่ "ลึก" ไปกว่านั้น 

 

        และก็เป็นจริงดังที่ผมคิดไว้ครับ ที่ไม่ง่าย คือ   "การจัดการกับความคิดเห็นที่ไม่ตรงกัน"   กระบวนกรจะมีวิธีจัดการอย่างไร

 

         อย่างในวันนั้น  มีอยู่หนึ่งประเด็น ที่มีความคิดเห็นไม่ตรงกัน  เรื่อง "โทรศัพท์มือถือ" ในห้องประชุม

 

         เสียงที่หนึ่งบอกว่า    ให้ปิดโทรศัพท์เลย

 

         เสียงที่สองบอกว่า     ให้ปิดเสียง   แต่ใครโทรมา  ยังไม่ต้องรับ

 

         เสียงที่สามบอกว่า     ให้ปิดเสียง   ใครโทรมา รับได้ด้วยการพูดเบาๆ

 

         เสียงที่สี่บอกว่า          ให้ปิดเสียง   ใครโทรมา  ให้เดินออกไปรับนอกห้อง

 

        ทั้ง 4 เสียง ต่างก็มีเหตุผลของตัวเองที่พอฟังได้

 

         หากเราเป็นกระบวนกรตรงนั้น  จะทำอย่างไรดีครับ กับ 4 ความคิดเห็น

 

         ที่ผ่านมา  เมื่อความคิดเห็นไม่ตรงกัน   ก็มักจะเจอแบบนี้ครับ

 

 

                  ให้ "โหวต"  ด้วยการยกมือนะครับ  "ง่ายดี"

 

 

                 หรือให้ง่ายเข้าไปอีก  แบบนี้ครับ

 

                     

                กระบวนกรก็เป็นผู้ตัดสินเสียเอง ยิ่งง่ายเข้าไปใหญ่

 

      นี่แหละครับ ใครที่ว่าเป็นเรื่องง่ายๆ   จริงๆแล้ว "ไม่ง่าย" เลยครับ

 

      กับการสร้างความเป็น "พลเมือง"  สู่  "ความเป็นพลเมืองโลก"

 

      ท่าน อ.ปริญญา  ท่านมีวิธีการของท่าน   ที่จะจัดการกับความคิดเห็นที่ไม่ตรงกันสู่ความเป็นพลเมือง   เมื่อท่านได้ข้อยุติด้วยวิธีการของท่านแล้ว   ก็มีผู้เข้าประชุมท่านหนึ่ง ยกมือถามด้วยความกล้าหาญว่า

 

        "แล้วทำไมอาจารย์ไม่โหวตล่ะคะ   อย่างนี้ก็ไม่ใช่ประชาธิปไตย นะคะ"