วิทยาศาสตร์ สอนคนให้เชื่อผลอะไรต่ออะไรที่เป็น "รูปธรรม"

ดังนั้นใครทำอะไรดีแค่ไหน เสียสละเท่าไหร่ นักวิทยาศาสตร์หน้าไหน ๆ ก็มองเป็นเพียง "นามธรรม"

ปริญญาบัตร เกียรติบัตร วุฒิบัตร คือ สิ่งที่วิชาการที่แนวความคิดทางวิทยาศาสตร์สมมติให้นามธรรมให้เกิดเป็น "รูปธรรม"

ดังนั้นคนฉลาด ๆ แต่ขาดศีลธรรมในสมัยนี้จึงแสวงหาแต่สิ่งที่เป็นรูปธรรม และละเลยความดีใจดวงใจนั้นไว้ให้กลายเป็น "นามธรรม"

นามธรรมใครล่ะจับต้องได้ เวลาจะคัดเลือกบุคคลเข้าทำงานที่ไหน ใครจะไปสนใจ "นามธรรม"

เขาดูกันแต่ว่า คุณเรียนจบที่ไหน มหาวิทยาลัยเกรดไหน มหาวิทยาลัยเมืองนอกก็เกรดหนึ่ง มหาวิทยาลัยเมืองไทยก็เกรดหนึ่ง

จบเมืองนอกก็ว่ากันที่ทวีปไหน ประเทศไหน แบ่งเกรด คัดเกรดกันไป แต่จะมีบริษัทหน้าไหนที่คัดเกรดคนที่ "หัวใจ"

ยิ่งคนเป็นครูนั้น เป็นอาชีพที่ใช้ใจนำ เพราะเป็นอาชีพที่ต้อง "เสียสละ"

ปัจจุบันเราคัดเลือกคนที่จะมาเป็นครูด้วยเกรด ด้วยระดับของมหาวิทยาลัย เด็กไทยจึงกลายเป็นเด็กแข่งเกรด เด็กแข่งมหาวิทยาลัย เพราะครูไทยถูกหล่อหลอมมาแบบนั้น

ครูที่ดีมีอยู่ใน "อุดมคติ"

ขอจงใช้อุดมคตินั้นสร้างสรรค์ตัวเองให้เป็น "ครูดี"

ครูที่ดีเป็นคนที่มีจิตใจเข้มแข็ง ต่อสู้ ฟันฝ่า เพื่อที่จะพิสูจน์ให้ได้ว่าความดีในดวงใจนั้นเป็น "รูปธรรม"

เพื่อธรรมะคือความถูกต้อง ความถูกต้องเป็นสิ่งที่สัมผัสได้

ขอให้ครูยึดมั่นต่อความถูกต้อง ให้เหนือต่อความถูกใจ อีกไม่นานในอนาคตไม่ไกลความดีนั้นย่อมเป็นสิ่งที่จับต้องได้อย่างแน่นอน...

ที่มาจากบันทึก ความเป็นครูอยู่ที่จริต