คืนนี้มีจันทร์งดงามแจ่มใส.....

    "วันเพ็ญเดือนสิบสองน้ำก็นองเต็มตลิ่ง.....ลอยกระทงกันแล้ว...ขอเชิญน้องแก้วมาร่วมรำวง..รำวงวันลอยกระทง (ซ้ำ)  บุญจะส่งให้เราสุขใจ" เอ่อ...เราไม่ได้รำวง  ตกลงเราจะได้บุญมั้ยคะ?

      เมื่อคืนนี้เป็นปีแรกหลังจากหยุดพักมาหลายปีกับประเพณีลอยกระทง  เหตุผลเพราะสู้คนไม่ค่อยไหว (เหนื่อยคน)  มาปีนี้รู้สึกคิดถึง"บุญ"  และอยากขอขมาสายน้ำสักครั้งหลังจากเราได้ใช้สอย "แม่คงคา" มาอย่างหนักหน่วงและไม่บันยะบันยัง  และ(อีกและ)  รู้สึกว่าแม่ผู้ชราและทุพลภาพจากอุบัติเหตุเมื่อเกือบ 5  ปีมาแล้วคงอยากออกไปเห็นการลอยกระทงของเด็กๆยุคนี้บ้าง  พวกเราเลยชวนท่านไปลอยกระทง  แม่ดีใจ...มีเรี่ยวแรงและยิ้มแป้นอยู่บนรถวีลแชร์  ยิ้มทักทายให้เพื่อนบ้าน  ประหนึ่งจะโชว์ว่า  "วันนี้ลูกจะพาไปเที่ยวแล้วนะ"  เพราะแม่อยู่ในบ้าน  นานๆกว่าจะได้ออกไปไหนที  เราจึงรับรู้ได้ว่าแม่คงรู้สึกว่าเป็น "นาทีทอง"  แน่ๆเลยค่ะ  ไปดูกระทงของแม่กันนะคะ

พี่และหลานช่วยกันจุดธูปเทียนให้คุณยายค่ะ

แม่ตั้งใจอธิษฐานให้สมกับที่นานๆได้ออกมาดูโลกภายนอก

บรรยากาศหลังจากหย่อนกระทงลงน้ำแล้ว..ลุ้นว่ากระทงจะลอยหรือเปล่า

นี่แหละค่ะ  วันเพ็ญเดือนสิบสอง  ที่พิมาย