นำน้ำตาต่างใบตองมาลองจีบ
ทำประทีปลอยโคมกลางโสมฉาย
นำคับแค้นขมขื่นที่มากมาย
ต่างมาลัยสามชายห้อยระย้า
นำฉ้อฉลโกงกินทุกถิ่นแคว้น
ประดับแทนกลิ่นอวลมวลบุปผา
นำโจรภัยมากมีคอยบีฑา
ต่างธูปเทียนชวาลาประทีปลอย
นำร้าวฉานแตกคอที่ก่อทั่ว
ต่างเกสรดอกบัวบานฟูฝอย
นำพิบัติโรคภัยทั้งดอนดอย
ต่างเก็จแก้วแพรวพร้อยพิลาสตา
เป็นโคมแค้นคับข้องของขื่นขม
ที่ทุกข์ถมคนในชาติหวาดผวา
ขอโคมน้อยลอยแล่นแทนเภตรา
สู่มหาคงคานัมทาน
อธิษฐานขอขมาแก่ข้าน้อย
ที่โคมลอยล้วนทุกข์มหาศาล
ขอแม่คงคาพาทุกข์ที่ร้าวราน
ลอยพ้นผ่านผองไทยไปลับเทอญ
ร่วมส่งความทุกข์เคราะห์ร้ายไปกับกระทงด้วยคนครับ
คุณครูภาทิพ ครับ
ถ้าขอได้จะขอน้ำที่ฉ่ำสาย
ชำระล้างมวลอบายให้หมดสิ้น
หรือว่าขอมากไปไม่ได้ยิน
สายน้ำรินไหลหลากยากกลับคืน
และถ้าขอให้โลกนี้มีความรัก
ทุกผู้คนต่างสมัครรักชมชื่น
เลิกโกรธเกลียดเข่นฆ่ากันวันและคืน
สายน้ำคงร่ำสะอื้นฝืนใจฟัง
สวัสดีค่ะ คุณสันติสุข
เมื่อคืนนี้ริมน้ำคงฉ่ำชื่น
แต่ความขื่นคงข้นล้นน้ำใส
เพราะทุกข์กรรมล้วนนำทิ้งน้ำไป
จะมีไหมเพียงความดีที่ทิ้งน้ำ
ขอบคุณที่แวะมาฝากคำค่ะ
สวัสดีค่ะ ผอ.บวร ขอบจังเลยค่ะ
"หรือว่าขอมากไปไม่ได้ยิน /สายน้ำคงร่ำสะอื้นฝืนใจฟัง"
หากสายน้ำพูดได้คงใคร่ขาน
ทุกวันวารชอกช้ำระกำแสน
สิ่งโสโครกโศกสลดรันทดแค้น
มันหนาแน่นจมปลักหนักหนาแล้ว