กวนอู เทพเจ้าแห่งความซื่อสัตย์

          ผมได้อ่านหนังสือ “ขุดกรุสมบัติสามก๊ก” เขียนโดย “เลี่ยวเจี่ย”และแปลโดย บุญศักดิ์ แสงระวี ซึ่งเขาได้หยิบยกเหตุการณ์สำคัญๆจากเรื่องราวบางตอนใน “สามก๊ก” มาวิเคราะห์ แยกแยะ ก่อให้เกิด”ความรู้ใหม่” มีด้วยกันทั้งหมด 30 ตอน โดยเฉพาะตอนแรก เรื่อง...

“กวนอูตัดหัวฮัวหยงในพริบตา : ไยนายกองโค่นขุนพลใหญ่สำเร็จ 

ในสถานการณ์ยิ่งใหญ่ อย่ามองข้ามคนเล็กๆ ผู้มีความสามารถอาจไร้เหรียญตรา”

          ผมเป็นคนชอบและเคารพนับถือ “กวนอู”” เทพเจ้าแห่งความซื่อสัตย์” “ห้าวหาญชาญยุทธดุจชาติเสือ” อยู่แล้ว พอได้อ่านหนังสือเล่มนี้ ตอนนี้ จึงชอบใจและได้ความคิดใหม่เล็กๆ มาฝาก จึงขอตัดตอน...นำข้อความมาให้อ่านสั้นๆพอเข้าใจ ดังนี้

          “...ฮัวหยงคนนี้ มีรูปร่างสูงใหญ่ กำยำล่ำสัน แข็งแรงแกร่งฉกรรจ์ กล้าหาญชาญศึก ออกรบครั้งแรกก็ตัดคอเปาต๋ง จึงได้รับแต่งตั้งให้เป็นแม่กองเมือง...”

          “...แม่กองยูสิดจึงเสนอตัวขออนุญาตออกรบ แต่ชั่วเวลาไม่นานที่ยูสิดลับตัวไป ก็มีข่าวรายงานเข้ามาว่า ยูสิดรบกับฮัวหยงได้เพียง 3 เพลง ถูกฮัวหยงฟันตาย...”

          “...ขุนพลเอกซื่อ พัวหอง ...ก็ถือขวานขึ้นม้าออกไปรบกับฮัวหยง ครู่ใหญ่ก็มีทหารเข้ามารายงานว่า พัวหองถูกฮัวหยงฟันตกม้าตายไปอีกคน...

          กวนอูขณะนั้นเป็นแค่นายกองมือปราบได้อาสาออกรบ “ข้าพเจ้ายินดีที่จะไปเอาหัวของฮัวหยงมาให้แก่พวกท่าน!” “ถ้าหากข้าพเจ้าไม่ชนะ ก็ยินดีรับโทษตามกฎทหารทุกประการ”

          กวนอูถือง้าวมังกรมรกตอาวุธคู่มือ กระโดดขึ้นหลังม้าควบออกจากค่ายไปเพียงอึดใจเดียว ...กวนอูควบม้ามาฝุ่นตลบ พอมาถึงหน้ากระโจมก็กระโดดลงจากหลังม้าพร้อมกับมีหัวคนอยู่ในมือ  เมื่อโยนลงบนพื้น ทุกคนก็เห็นว่า เป็นหัวของฮัวหยง !

          เหตุใดขุนพลมีชื่อของทัพเจ้าครองแคว้นเป็นอันมาก รบสู้ฮัวหยงไม่ได้ แต่นายกองมือปราบเล็กๆ คนหนึ่ง กลับบั่นคอฮัวหยงหลุดออกจากบ่าได้ชั่วเวลาเหล้ายังไม่ทันจะเย็น ?

          “เรื่องนี้ก็ไม่ใช่ดูที่ว่าใครมีตำแหน่ง...ใหญ่กว่ากัน ที่สำคัญจะต้องดูฝีมือของแต่ละคน...ว่าใครมีฝีมือยิ่งกว่าใคร...”

          ผมจึงพบข้อคิดสำคัญเล็ก ๆ ที่ว่า ตำแหน่งที่ดี ไม่สู้หรือเทียบเท่ากับ ฝีมือในการทำงาน หรือผลงานได้ ฝากให้ครู กศน.ทุกคนได้คิด ตำแหน่งของท่านนั้น ไม่สู้ฝีมือและผลงานที่ท่านจะทำออกมาให้เห็นครับ

          ผมได้เอาบางตอน”ตอน 4 อุ่นเหล้าตัดคอหัวหยง” จากหนังสือ “กวนอูเทพเจ้าแห่งความซื่อสัตย์”โดย มานิต เจียรบรรจงกิจ หน้า 18-19 มาให้อ่านสนุกๆครับ