ศาสนาคือ...อะไร

 

เมื่อวานได้คุยกับลูกศิษย์คนหนึ่ง เธอมีเรื่องที่ทำให้เสียใจ นอนร้องไห้หลายคืนมาแล้ว ครูกาญพยายามปลอบใจ เพื่อจะทำให้เธอคลายทุกข์ที่มีอยู่ลงให้ได้ ด้วยการชี้ให้เห็นว่า มันเป็นเรื่องที่ไม่สามารถกำหนดได้ แก้ไขอะไรคงไม่ได้ ที่ผ่านมาก็ปล่อยมันไป เคยเห็นคนที่ทุกข์ทรมานยิ่งกว่ามั๊ย นี่แหละชีวิต สารพัดคำที่สรรหา สุดท้ายเธอคิดได้และให้คำสัญญา... 

 

เลยทำให้นึกถึงเรื่องราวเมื่อครั้งที่เคยสัมผัส ถึงความทุกข์ใจอย่างแสนสาหัส ทั้งของผู้อื่น และแม้แต่ตนเอง...ก็ตาม
 

 

  

 
ห้วงความรู้สึกในภาวะที่ย่ำแย่ คิดหรือทำอะไรมันตื้อไปหมด สิ่งแรกที่คิดได้ในยามนั้นคือเอาธรรมะเข้าข่ม อบรมจิต ไม่ให้คิดฟุ้งซ่าน พยายามทำความเข้าใจและยอมรับในแก่นแท้ของชีวิต อันจะทำตนเองคลายทุกข์...ลงได้
 

 

 

จึงมีโอกาสได้อ่านหนังสือของท่านพุทธทาสภิกขุเรื่องหนึ่งที่อ่านแล้วชอบ
 
  เราถือศาสนาอะไรกันแน่
 
ศาสนา โบสถิ์หาร การวัดวา
ศาสนา คือพระธรรม คำสั่งสอน
ศาสนา ประพฤติธรรม ตามขั้นตอน
ศาสนา พาสัตว์จร จวบนิพพาน
 
ศาสนา เนื้องอก พอกพระธรรม
ศาสนา น้ำคำ ของเป็ดห่าน
ศาสนา ภูตผี พานิชการ
ศาสนา วิตถาร กวนบ้านเมือง
 
ศาสนา ใหม่ใหม่ ร้ายกว่าเก่า
ศาสนา ของพวกเจ้า โจรผ้าเหลือง
ศาสนา ปัจจุบัน พันการเมือง
ศาสนา มลังเมลือง เมืองคนเย็นฯ

(ธรรมะคำกลอนของท่านพุทธทาสภิกขุ)

ครูกาญชอบคำกลอนบทนี้ ถึงแม้ไม่ค่อยเกี่ยวหรือช่วยเยียวยาจิตที่กำลังทุกข์...
 

 

 

แต่จะเห็นได้ว่า ในขณะที่เรานำคำสั่งสอนของพระและองค์สัมมาสัมพุทธเจ้า มาเสริมจิตให้เข้มแข็งและรู้ปฏิบัติตนในสิ่งที่ถูกที่ควร เรากลับเห็นความเสื่อมถอยของศาสนาที่กำลังมีมากขึ้น...ทุกวัน

 

 บันทึกและภาพโดย ครูกาญจนา

ขอบคุณหนังสือของท่านพุทธทาสภิกขุ