สองวันแล้วที่มานอนเฝ้าสวน ตอนกลางวันก็เดินดูพืชผลในสวน นอนในขนำที่หลังคามุงจาก ฟังเสียงฝนตกจั๊กๆๆ อึ่งอ่างร้องระงม มันคงดีใจที่ได้พบคู่ หริ่งหรีดเรไร ที่เคยร้องกล่อมให้เรานอนมันหายไปไหนกันหมด คงหนีน้ำไปแอบซ่อนอยู่ในไพรกว้าง ฟังไปคิดไปหลบเมื่อไรไม่ทันรู้ตัว แต่มีความสุขที่ได้อยู่กับธรรมชาติ
ตื่นเช้าสำรวจดูรอบๆสวนผลไม้ มีต้นไม่โค่นล้มไปหลายต้น เสร็จหน้าฝนคงมีภาระเพิ่มในการตัดกิ่งไม้ ต้นไม้และนำไปใช้ประโยชน์ได้บ้าง ต้นดีๆอาจจ้างคนมาเลื่อยทำแผ่นไม้เก็บไว้เผื่อไว้สร้างขนำในนาข้าว ซึ่งเพิงพักมันผุพังไปตามกาลเวลา ส่วนไม้เล็กๆคงต้องเผาเพื่อเอาถ่านไปใช้ในการหุงต้มเป็นการประหยัดค่าใช้จ่ายไปบ้าง แต่ภาระที่ยิ่งใหญ่กว่านั้นคือต้องปลูกต้นใหม่ทดแทนต้นเก่า และคงอีกหลายปีจึงจะได้ผลเหมือนเดิม
ลงมาที่นำข้างล่าง สวนยางพารา ต้นยางที่เพิ่งปลูกได้ แค่ 5 ปี มันโค่นล้มไปเกือบ 30 ต้น อีกไม่เกินสองปียางกำลังจะตัดได้ น้ำตาซึมกับความเสียหายที่ได้รับในวันนี้
คงต้องหาหนังสือธรรมะมาอ่าน เพื่อปลงกับแบบทดสอบราคาแพงของธรรมชาติ
อีกแล้ว
"สิ่งใดเกิดขึ้นแล้ว สิ่งนั้นเป็นกำไรเสมอ"
ขอขอบคุณ : หนังสือเปลี่ยนเคราะห์ให้เป็นโชค เปลี่ยนโรคให้เป็นครู ว.วชิรเมธี
ขอบคุณกับบันทึกที่ทำให้เห็นสัจธรรมของชีวิตกับธรรมชาติ
เอาใจช่วยให้ทำตามที่คิดสำเร็จนะคะ
ที่บ้านก็ฝนตกหนัก แต่ยังไม่มีอะไรเสียหาย
น้ำก็ไม่ท่วม สงสารคนน้ำท่วมมากๆ แต่คุณชัย
คงเสียหายไม่มากไม่นานคงเหมือนเดิม
ขอเป็นกำลังใจค่ะ
ผมชอบบทกลอนและเพลงของท่านเลยเข้าไปชมบ่อยๆ
บางครั้งก็ไม่ได้ทิ้งร่องรอยไว้เพราะผมเขียนไม่เก่งครับ
มีคนที่เสียหายและได้รับความทุกข์มากกว่าผม
โดยเฉพาะคนที่เขาเสียคนที่เขารักไป น่าสงสารครับ
ดังที่เคยมีคนกล่าวไว้ ในทุกวิกฤตย่อมมีโอกาสดีๆเสมอ ขอเป็นแรงใจให้ผ่านเวลานี้ไป และพบโอกาสดีๆนั้นค่ะ
ทุกคนในหมู่บ้านของเราก็มีความเสียหายใกล้เคียง
สิ่งที่เรได้มาคือความรักเพิ่มมากขึ้นจากการร่วมทุกข์ร่วมสุขด้วยกัน
ขอบคุณครับ