น้ำใสดี จนเห็นไส้เดือนตัวยาวๆ ยั้วเยี้ย

วันศุกร์ที่ ๒๙ ตุลาคม ๒๕๕๓ ดิฉันมีการประชุมที่กรุงเทพฯ ๒ งาน ได้พักวันเสาร์ ๑ วันและเดินทางกลับนครศรีธรรมราชเช้าตรู่วันอาทิตย์ที่ ๓๑ เพราะมีชั่วโมงสอนนักศึกษา ป.โท ตอนบ่าย ลงจากเครื่องบินก็เจอฝน แม้ไม่หนักมาก แต่ก็ตกไม่หยุดตลอดวัน โชคดีจริงๆ ที่หลังจากสอนหนังสือเสร็จได้ออกไปห้างโลตัสซื้อน้ำดื่ม อาหารสดและอาหารแห้งเอาไว้จำนวนหนึ่ง

วันจันทร์ที่ ๑ พฤศจิกายน ตอนกลางวันฝนยังตกแต่ไม่มากนัก พอตกเย็นตกหนักขึ้น ดูข่าวทีวีบอกว่ามีพายุเข้าไล่ขึ้นมาจากสงขลาจะเข้าพัทลุง ดิฉันดูข่าวทีวีจนดึก ติดตามว่าพายุจะไปทางไหน ตกดึกไฟฟ้าเริ่มติดๆ ดับๆ เลยตัดใจเข้านอนเมื่อตี ๑ กว่า แต่หลับยากคอยฟังเสียงลมเสียงฝนอยู่นาน ลมพัดแรง อากาศเย็นมากๆ

วันอังคารที่ ๒ พฤศจิกายน ตื่นขึ้นเมื่อเวลา ๐๖ น.กว่า ต่อสายชาร์ตโทรศัพท์มือถือ จึงรู้ว่าไฟฟ้าดับ (มารู้ทีหลังว่าไฟดับตั้งแต่ ๐๓ น.) ทำอะไรไม่ได้ ชงกาแฟก็ไม่ได้ อุ่นอาหารเช้ากินก็ไม่ได้ ยังดีที่น้ำประปาไหล จึงแปรงฟันและอาบน้ำได้ อาหารเช้าวันนี้จึงเป็น เลย์ สแตคส์ รสมันฝรั่งออริจินัลและมะละกอสุก ที่ซื้อไว้เมื่อบ่ายวันอาทิตย์ มองดูถนนหลังบ้านพักเห็นว่าน้ำไม่ท่วมก็เลยแต่งตัวออกไปที่สำนักงานแต่เช้า

ระหว่างทางที่ขับรถผ่านมีใบไม้ กิ่งไม้ร่วงอยู่บนถนนเยอะมาก ชาวแฟลตย้ายรถมาจอดไว้บน ๒ ข้างถนน พอถึงทางเข้าที่ทำงาน (อาคารวิชาการ ๒) มองเข้าไปพบว่ามีน้ำท่วมเต็มไปหมด จึงขับรถเลยขึ้นไปจอดไว้ที่อาคารบริหาร ตั้งใจจะเดินตัดผ่านอาคารสถาบันวิจัย เดินมาเกือบถึงแล้ว พบคนขับมอเตอร์ไซด์สวนมาบอกว่าทางนั้นน้ำท่วม จึงต้องเดินย้อนกลับไปตามทางเดินที่มีหลังคา (Covered walkway) ซึ่งต้องเดินไกลกว่าเดิม แถมมีขี้วัวเยอะมาก (วัวหลบฝนมาอึไว้) คนงานกำลังเก็บกวาดอยู่

เดินตามทางนี้ไกลก็ไกล พอใกล็ถึงอาคารวิชาการ ๑ เจอน้ำท่วมทางเดิน จะย้อนกลับก็ไม่ไหว เพราะเหงื่อออกแล้ว เลยถอดรองเท้าหิ้วเดินลุยน้ำสูงราวครึ่งน่อง น้ำใสดี จนเห็นไส้เดือนตัวยาวๆ ยั้วเยี้ยเลย พยายามคิดแง่ดีว่ามีไส้เดือนแสดงว่าดินดีนะ...

 

สภาพ Covered walkway แถวอาคารวิชาการ ๑ และ ๒

สวนหย่อมที่เราเพิ่งจัด (อ่านที่นี่ ๑ และ ๒) ก็โดนน้ำท่วมซัดดินหายไปจนรากต้นไม้ลอยขึ้นมา (ตอนบ่ายดิฉันและเจ้าหน้าที่ช่วยกันเก็บต้นไม้เอาใส่กระถางไว้ก่อน บางต้นก็ขุดหลุมฝังให้ลึกขึ้น ฝนหยุดเมื่อไหร่จะเอาดินมาลงเพิ่ม)

 

ต้นไม้ในสวนหย่อม บางส่วนรากลอย บางส่วนถูกน้ำท่วม

ต้นชงโคใหญ่ใกล้ที่จอดรถและอีกต้นที่เล็กกว่าหน่อย ล้ม น่าเสียดายมาก ช่วงบ่ายคนงานฝ่ายภูมิทัศน์มาตัดกิ่งออกหมด

 

ต้นชงโคที่ล้ม

มาที่สำนักงานก็ทำอะไรไม่ได้มาก เพราะไฟฟ้าดับ คอมพิวเตอร์ก็ใช้ไม่ได้ ได้แต่ตรวจงานพวกเอกสาร จนเกือบ ๑๐ น. บริเวณที่จอดรถน้ำที่ท่วมน้ำลดลงไปมากแล้ว ดิฉันจึงชวนเจ้าหน้าที่ที่มาทำงาน ๑ คนว่ากลับไปทำงานที่บ้านดีกว่า อย่างน้อยพอจะมีอะไรที่กินได้บ้าง เรากางร่มเดินตามกันไปเอารถที่อาคารบริหาร คราวนี้เดินไปตามถนนใหญ่ ใกล้กว่าทาง Covered walkway เยอะเลย

เกือบ ๑๑ น. ไฟฟ้าจึงติด ได้ดื่มกาแฟและกินอาหารเช้า+กลางวัน ใช้คอมพิวเตอร์ทำงานได้ แม้ e-mail จะยังไม่สะดวก พวกเรากลับไปที่อาคารวิชาการ ๒ ทำงานกันต่อจนเย็น ความไม่สะดวกในวันนี้ทำให้ดิฉันสามารถตรวจรายงานการศึกษาความเป็นไปได้ในการจะเปิดหลักสูตรใหม่ได้ ๑ เล่ม โครงร่างวิทยานิพนธ์ของนักศึกษา ป.โท ๑ เล่ม (ตามปกติต้อง build อารมณ์ในการอ่าน)

ฟ้ายังครึ้มมาก ใกล้ ๑๗ น. ฝนตกแรงขึ้นอีกแล้ว ต้องรีบกลับบ้านพักแล้ว อาหารมื้อเย็นวันนี้คือปลากระป๋อง เหมือนคนที่น้ำท่วมบ้านเลย มีคนบอกว่าจะมีพายุลูกใหม่อีก ไม่รู้ว่าจะจริงหรือเปล่า

วัลลา ตันตโยทัย