ดาวเลือน เดือนลา ฟ้ากระจ่าง แสงเลือนลาง แห่งอรุณ กรุ่นไอหนาว เกล็ดน้ำค้าง พร่างพรม ลมพริ้วพราว แรกเริ่มเข้า เหมันต์ วสันต์จร ลมหนาวโชย โบยพริ้ว ปลิวระลอก กระไอหมอก หยอกเย้า เงาสิงขร โอบอิงแอบ แนบข้าง อย่างอาวรณ์ จำจากจร คราตะวัน นั้นมาเยือน สาดสำแสง สีทอง ผ่องกระจ่าง ม่านหมอกบาง หลบหาย สลายเลื่อน เหมือนฉากชั้น ม่านฟ้า ที่พร่าเลือน ค่อยคล้อยเคลื่อน เลือนลา น่าชมนัก ทนหนาวลม ห่มฟ้า ว่าโหดร้าย รักกลับกลาย ร้ายร้าว ยิ่งหนาวหนัก หนาวกาย ได้ผ้าห่ม สุขสมนัก หนาวรัก ไร้รักห่ม ระทมทรวง กิ่งไผ่...ใบหลิว
คือบทเพลงบรรเลงร้อยสร้อยอักษร
คือบทกลอนแห่งกวีที่หวานไหว
ได้รับรสวรรณกรรมสำราญใจ
ขอบคุณ-กิ่งไผ่...ใบหลิวร่ายลีลา...
-ปณิธิ-
เมื่อคืน กอมาหากลอนในบันทึกพี่กิ่งไผ่ค่ะ
ไปเจออันนึง ในม่านราตรี กอขอนำมาทำเพลงน่ะค่ะ
อู้ยยยย
แต่เพลงพี่กิ่ง ในม่านราตรีอันนี้ กอฝึกเมื่อคืนทั้งคืน เสียงยังงง ดนตรียังแป้กอยู่เลยน่ะค่ะ
@@@สายลมหนาวโชยมาในครานี้
จะไม่มีความอุ่นใจใดเหลืออยู่
มีแต่ความหนาวกาย(กับ)สายลมพรู
คนไร้คู่ต้องอยู่เดียวเปลี่ยวกายใจ@@@
---ขอบคุณมากนะคะ---
ฟังคำครวญของสาวว่าหนาวนัก
จึงทอถักฝ้ายหนาผืนผ้าสี
เป็นลายรักปักให้ใต้ราตรี
หวังคนดีสุขสมคราห่มนวล
ฝนกระหน่ำ น้ำท่วม ไปทุกย่าน
หนาวรานร้าว เคล้าให้ทุกข์ ไปทุกหน
ต้องร่วมด้วย ช่วยเหลือ เจอจานคน
อย่าเผลอตน มัวปรนเปรอ เพียงเธอ-ฉัน
สวัสดีค่ะ
แวะมาเยี่ยมค่ะ
หนาวกาย ได้ผ้าห่ม สุขสมนัก
หนาวรัก ได้ความระลึกถึง ให้สุขใจทุกคืนวันนะคะ..
http://gotoknow.org/blog/pa2010/406611
พี่กิ่งไผ่ค่ะ ไปฟังเพลงที่ไม่ได้ยินกันค่ะ
---ขอบคุณที่แวะมาค่ะ----
---คุณ มุมสไมล์----
ขอบคุณที่มาเยี่ยมค่ะ
แล้วเมื่อไหร่ กิ่งไหร่จะได้แวะไปเยี่ยมคูรบ้างล่ะคะ