นักเรียนโข่งดูการเลือกตั้ง

 

 

              ตอนที่แล้ว พรรณาถึงการนั่งรถไฟไปสุราษฎร์ธานี  มากล่าวต่อในตอนนี้ว่า ไปเพื่อดูกระบวนการจัดการเลือกตั้ง  ในฐานะที่เป็นนักเรียนโข่งศึกษาหลักสูตรว่าด้วยการพัฒนาการเมืองและการจัดการเลือกตั้งระดับสูง 

               เริ่มต้นตั้งแต่วันแรกที่ไปยังอำเภอ ดูการนำกล่องลงคะแนน บัตรลงคะแนน รายชื่อผู้มีสิทธิเลือกตั้ง คูหาลงคะแนนและบรรดาอุปกรณ์ต่างๆที่จำเป็น  มาวางไว้เป็นชุดๆ ตามจำนวนหน่วยเลือกตั้ง

               ต่อมา ได้ดูกรรมการจากหน่วยเลือกตั้งต่างๆ มาตรวจนับรับเอาบรรดาสิ่งต่างๆ ข้างต้น  กลับไปยังหน่วยเลือกตั้งของตน  ช่วงนี้โกลาหลกันน่าดู เพราะทุกหน่วยต่างกุลีกุจอตรวจและนับให้ครบ จนแน่ใจว่าครบก็ลงรายชื่อรับสิ่งเหล่านั้นไป เก็บเรียบร้อยมิดชิด ปิดผนึกและไว้ในที่ปลอดภัย

               วันต่อมา ต้องตื่นแต่เช้ากระจายกันไปตามหน่วยเลือกตั้งต่างๆ สังเกตการจัดหน่วยเลือกตั้ง การนำสิ่งต่างๆ ออกมาเพื่อ จัดตั้งคูหาลงคะแนน การวางกล่องใส่คะแนน การเตรียมบัญชีผู้มีสิทธิเลือกตั้ง การตรวจบัตรเลือกตั้ง การเตรียมบัตรเลือกตั้ง  จนได้เวลาเลือกตั้ง ประชาชนเริ่มทะยอยมาใช้สิทธิ

               คนใต้ตื่นตัวทางการเมืองสูงกว่าทุกภาค แม้ฝนจะตกสลับหยุดเป็นระยะๆ ก็ไม่เป็นอุปสรรค บางหน่วยน้ำท่วมขังก็เดินลุยน้ำเข้าคูหาเป็นธรรมดาๆ จนหมดเวลาเลือกตั้ง

               ช่วงเวลาต่อมาก็ได้ชมการนับคะแนนที่หน่วยเลือกตั้ง เริ่มตั้งแต่การเปิดหีบลงคะแนน การขานคะแนน การรวมคะแนน การตรวจตราซ้ำเพื่อป้องกันความผิดพลาด  ภายใต้การจับตามองของผู้แทนทั้งสองฝ่ายที่ลงแข่งขันกัน  เมื่อหน่วยใดนับเสร็จก็จัดแจงขนทั้งหลายทั้งปวงกลับไปยังอำเภอต้นทาง

               คะแนนจากทุกหน่วยเมื่อมารวมกันที่อำเภอ ทุกอำเภอรวมกันก็ได้คะแนนรวมของผู้ชนะ ผู้แพ้ ผู้ไม่ประสงค์จะเลือกใคร บัตรเสีย ส่วนใครชนะนั้นคงรู้แล้วนะครับตั้งวแต่ก่อนการลงคะแนน

               ได้ติดตามชมทุกขั้นตอนแล้ว ไม่ง่ายอย่างที่คิด เพราะแต่ละขั้นตอนมีรายละเอียดยิบ ผิดพลาดไม่ได้เลย ดูแล้วเหนื่อยแทน 

               พยายามดูว่ามีการทุจริตเลือกตั้งไหม ยังไม่พบ คงเป็นเพราะฝ่ายหนึ่งแน่ใจว่าชนะขาด อีกฝ่ายยังไงก็ไม่มีลุ้น ใครซื้อเสียงไปก็เสียเงินเปล่า ทุจริตก็ไม่คุ้ม

               จึงเอวังด้วยประการ ฉะนี้