1 พฤศจิกายน 2553 ที่บ้านสวนถ้ำทะลุ
 
•สายฝนโปรยปราย มืดฟ้ามัวดิน
 
ฝนตกตั้งแต่เช้ามืดวันที่ 30 ตุลา เช้าวันนั้นทำซาลาเปาใกล้จะเสร็จแล้วเชียวฝนก็มาตกเสียนี่ เซ้งจริงๆ แต่ยังหวังไว้ว่าคงไม่ไม่หนักกระมัง เดี๋ยวคงจะหยุด เตรียมใส่กล่องพร้อมออกขาย
ว้าว!ตกมาอีกแล้ว ใช้รถเครื่องออกขายไม่ได้แน่นอน...ไม่ได้จริง อุปสรรคหนึ่งของคนขายเปาๆเดลิเวอรี่ค่ะ วันนี้ไม่ออกขายแล้วล่ะ เด็กๆ(พนักงาน) 2 คนเลยอดได้ตังค์ค่าขายเปาๆเลยวันนี้...
เลยต้องเอาไปวางขายหน้าร้าน ขายนานกว่าไปส่งขายตามบ้าน แต่ก็ยังดีกว่าไม่ได้ขายเลยน่ะค่ะ เหลือกลับบ้านเพียงเล็กน้อยก็เก็บเข้าตู้เย็นไว้กินเอง
 
ตั้งแต่วันที่ 30ตุลา ฝนก็ตกเรื่อยๆจนถึงวันนี้

 

•ยังคงตกไม่มีหยุดพักผ่อน...

 

•ถึงแม้ภาพจะน่ามอง...
แต่ความจริงแล้วไม่ชอบรรยากาศแบบนี้เลย

 

•สนามหญ้าหน้าบ้าน แปลงร่างเป็นลำธาร...

 

•แม้เจ้าเหมียวแสนซนยังต้องยอมแพ้...อยากลงวิ่งเล่น ได้แต่มอง...

 

•อีกสักพักถ้ายังไม่หยุดน้ำคงจะเข้าบ้านแน่นอน
ต้องเตรียมจัดของเครื่องนวดแป้ง เครื่องปั่นน้ำเต้าหู้
ยกขึ้นบนที่สูง(ต่อขากะม้านั่งไว้ชั่วคราวเดี๋ยวน้ำเข้าล่ะแย่เลยเรา)

 

•นั่งเฝ้ามองน้ำฝนหล่นจากหลังคา...เมื่อไหร่หนาจะหยุดตก

 

•เสียงอึ่งอ่าง คางคก ส่งเสียงร้องดัง...อึ่งอ่าง...อึ่งอ่าง...
มาจากบ่อเลี้ยงปลาข้างสวนมะพร้าวหน้าบ้าน
เป็นเสียงของศิลปินระดับเสียงทองยามฝนฟ้าคะนองของคนบ้านๆเชียวล่ะ

 

•สุดท้ายบ่ายนี้ น้ำก็เข้าบ้านแล้วจริงๆ ดีน่ะที่เป็นน้ำใสๆ
ซึ่งเป็นน้ำที่ซึมผ่านผิวดินขึ้นมาเนื่องพื้นดินอิ่มน้ำ...
อุ้มไว้ไม่อยู่แล้วมันมากเกินไป พิ้นดิน สำลักน้ำ...
สำลักน้ำ...
เต็มห้องครัวหลังบ้านเลย
โชคดีค่ะที่เตี่ยทำบ้านแบบต่างระดับ ...น้ำจึงเข้าเฉพาะห้องครัว...
และโชคดีที่ไฟฟ้าไม่ดับ ยังเล่นเน็ตได้
ขอบคุณทุกท่านที่แวะมาเยี่ยมชม
สวัสดีค่ะ
..................