เพียง...เธอผ่านเข้ามา ฟ้าทั้งฟ้า...เหมือนจะเป็นของฉัน ดั่งหยาดฝน...ชุบชโลมชีวัน เติมสีสัน..แห่งรัก..เข้าทักทาย รักที่เคยเขียนไว้..เพียงในฝัน เมื่อลืมตา..ข้ามวัน..พลันเลือนหาย เธอเปลี่ยนฝันเคว้งคว้าง...ให้พร่างพราย สร้างรักให้มีตัวตน...บนความจริง ค่ำคืนนี้...ใต้ฟ้าพร่างดาว ความเหน็บหนาว..พลันหาย..อุ่นกายยิ่ง เธอกอดฉันไว้...ให้ไหล่แอบอิง ความรู้สึก..ทุกสิ่ง..จารในใจ อยากหยุดเวลา..ตรงนี้..นานเท่านาน ไม่อยากผ่านคืนนี้...รู้ไหม ขอซึมซับ..ความรัก..พักในใจ เพื่อเก็บเอาไว้...ให้ยาวนาน ไม่อยากให้ผ่านคืนนี้..รู้ไหม หวั่นไหว..ทุกนาที..ที่ผันผ่าน ฉันไม่รู้...ทำไมเราต้องจากกัน หรือ..เพราะการมาเยือนของตะวัน...พลันพรากเธอ กิ่งไผ่...ใบหลิว
เศร้าจังค่ะ
http://gotoknow.org/blog/pa2010/405606
ไปทายกันค่ะว่าเขาคือใคร
สวัสดีค่ะ...น้องกิ่งไผ่...ใบหลิว...
มาร่วมหยุดเวลาด้วยคนค่ะ (สำหรับครูภาทิพ หยุดเวลาไม่ให้ตัวเลขเพิ่มค่ะ)
ขอบคุณสำหรับความงดงามของทุกตัวอักษร
กลอนไพเราะจังเลยครับ
ใช้ภาษาได้สวยเหมือนอยู่ในคืนนั้นจริงๆเลย
มีความสุขกับค่ำคืนนี้นะคะ..
ชื่นชอบลีลากวีครับผม เยี่ยม
สวัสดีค่ะ
เพียงชั่วคืน ชื่นใจ เพียงไรหรือ
จะยึดยื้อ รักไว้ อย่างไรหนอ
เพียงใจรัก จะรัก เรียนถักทอ
รักให้พอ นิรันดร์ ทุกวันคืน