รักแท้แพ้ใกล้ชิด

                                         รักแท้แพ้ใกล้ชิด

              จากนเรศวรโพล ในหัวข้อ “ประชาชน...มองสื่ออย่างไร” ได้สำรวจความคิดเห็นของประชาชนในเขตอำเภอเมือง จังหวัดพิษณุโลก จำนวน 1,288 คน เมื่อวันที่ 18–20 ตุลาคม ที่ผ่านมาพบว่า ร้อย ละ 68.5 ประชาชนมองสื่อโทรทัศน์มีความเป็นกลางมากที่สุด ในด้านของการนำเสนอข่าวตรงตามข้อเท็จจริงนั้นประชาชนร้อยละ 68.3 คิดว่า สื่อโทรทัศน์นำเสนอข้อเท็จจริงได้ตรงประเด็นมากที่สุด นอกจากนี้ยังได้สะท้อนภาพความต้องการของประชาชนที่มีต่อสื่อต่างๆ 3 อันดับแรก ได้แก่ ร้อยละ 64.5 อยากให้สื่อมีจรรยาบรรณในการนำเสนอข่าว ร้อยละ 60.4 อยากให้ปรับเปลี่ยนผังรายการ และร้อยละ 59.9 อยากให้สื่อนำเสนอข่าวที่เป็นประโยชน์ต่อสังคม ไม่เน้นการนำเสนอข่าวหรือละครที่แสดงความรุนแรง   

              แต่ทุกวันนี้ข่าวคนทำดีอยู่กรอบนิดเดียว  คนทำชั่วหรือทำเรื่องไม่ค่อยดีพาดหัวข่าวใหญ่ เรียกร้องความสนใจของคนอ่าน คนอ่านข่าวโทรทัศน์ก็ควรเลือกเฟ้นข่าวหน่อยอย่าทำพฤติกรรมเลียนแบบข่าวหนังสือพิมพ์ต่างๆในเรื่องนำเสนอข่าวที่ไม่ดีมากเกินไป    ควรจะมีข่าวประเภทสั่งประหารชีวิตพ่อค้ายาบ้า 500 เม็ด ไม่ใช่ข่าวค้ายาบ้าเป็นหมื่นเม็ดติดคุกได้ปีสองปี ออกมาค้าได้อีกอะไรทำนองนี้  ดูแล้วกฏหมายไทยน่าจะแก้ไขได้แล้ว  คนที่ทำผิดลักขโมย ปล้นฆ่าข่มขืน จึงออกมาเดินสวนกับคนดีเต็มประเทศไทยเราไงละ 

              เอแล้วมันเกี่ยวอะไรกับรักแท้เพ้ใกล้ชิดละ เกี่ยวตรงที่ว่าทุกวันนี้สื่อโทรทัศน์เป็นสื่อที่มีคนดูกันมากไม่ว่าหนังละคร  หรือรายการต่างๆ เพราะมีทุกบ้านเรือน  บางทีไม่มีคนดูก็เปิดให้หมาแมวดู คนหลับคาทีวีก็มี จริงไหม  แต่ละครนี่เรียกว่าดูกันเกือบทุกคน  บางบ้านพ่อบ้านไม่ชอบดู หนีไปดูอีกเครื่องแม่บ้านก็ดูช่องละครที่ชื่นชอบ (พ่อบ้านบอกเอ้าดูกันเข้าไปละครน้ำเน่ายุงชุมเต็มบ้านแล้ว) อาจจะน้ำเน่าหรือไม่น้ำเน่าก็แล้วแต่รสนิยม ถือว่าเป็นการผ่อนคลาย  อย่างหนึ่งกับกิจกรรมของแต่ละคนไปว่าเขาไม่ได้   ผู้เขียนก็ชอบดูละครที่จบไปก็ชอบเรื่องวนิดา ชอบตรงที่นางเอกสวยมาก แต่งตัวสวยทุกฉาก และเป็นละครที่ผู้สร้างพยายามจัดฉาก เครื่องแต่งกาย เรื่องประดับ ทุกสิ่งให้เข้ากับยุคสมันนั้น ซึ่งหาดูได้ยากเรียกว่าลงทุนพอสมควร   เนื้อหาสาระอาจไม่ค่อยจะเป็นไปได้นะ ประเภทพระเอกมีชื่อเสียงตระกูลดี แต่บ่จี๊ (ไม่มีเงิน) มีแฟนแล้วแต่ต้องไปแต่งงานกับนางเอกจนกว่าจะหาเงินมาปลดหนี้ได้  ถ้าเป็นสมัยนี้หรือในสมัยก่อนที่ไม่ใช่พระเอกจริงๆแล้วอาจบอกว่าหวานคอแร้ง  ฉันตกถังข้าวสารแล้ว  และสุดท้ายก็กลายเป็นความใกล้ชิดทำให้รักนางเอกจริงๆ  แฟนเก่าดั้งเดิมก็เลยถูกทอดทิ้ง เรียกว่า รักแท้แพ้ใกล้ชิดไงละ  กรณีแบบนี้มีมากชีวิตจริงถ้าไม่อยากให้เกิดแบบกรณีนี้ก็ต้องหมั่นไปมาหาสู่เสมออย่าให้ขาด  หรืออย่าให้ให้ใครมาวอแวใกล้ชิดกับตนเองจนความรู้สึกธรรมดานั้นกลับเปลี่ยนเป็นอย่างอื่นได้ (ประเภทน้ำหยดลงหินทุกวันหินมันยังกร่อน)

         เอ้าละครอีกเรื่องคือมาลัยสามชาย  นี่ก็เรียกว่าทุกซีนตัวละคร เสื้อผ้าหน้าผม ภาษาพูด ฉาก องค์ประกอบทุกอย่างสวย เหมาะกับยุค   นานๆได้ดูละครที่   ผู้จัดไม่สุกเอาเผากิน ก็ได้อาหารตาดี  อย่างน้อยก็เอาไปคุยกับนักเรียนได้ว่า  ในยุคนั้นการแต่งกายแต่งอย่างไร ดูจากละครเรื่องนี้ได้  แต่ก็ตินิดหนึ่งตรงละครไทยชอบเน้นเรื่องอิจฉาริษยามากไปหน่อย  แต่ก็ยังดีตรงที่ว่าสุดท้ายธรรมะก็ย่อมชนะอธรรม จากเรื่องอะไรนะ.... น้องน้ำหวานนั่นแหละ จำชื่อเรื่องไม่ได้จบไปแล้ว....จึงมีคนกล่าวกันว่า .. ดูหนังดูละครแล้วย้อนดูตัวเอง ....อย่าไปหลงเคลิบเคลิ้มว่าตนเองเป็นนางเอกในหนังละครนั้นเป็นอันขาด  ชีวิตจริงไม่มีหรอก...มันเป็นเพียงอาหารตา อาหารใจกับคนที่ชอบโลกมายาเท่านั้นแหละ     ดูแล้วนำสิ่งดีๆมาปรับประยุกต์ใช้ให้เกิดประโยชน์กับตัวเราเองใฃหรือในชีวิตประจำวันเราได้ก็นับว่าใช้ได้แล้ว