คำว่า แค่ เป็นภาษาพื่นบ้านล้านนาไทย[ยังไม่มีการควบกล้ำอักษร]มีลักษณะเป็นไม้มัดกำทำมาจากไม้ไผ่จักเป็นซี่ ๆ หรือไม้อย่างอื่นที่สามารถติดไฟได้ง่าย เป็นไม้แห้งนำมามัดเป็นกำรวมกัน ใหญ่กว่ากำมือเล็กน้อยยาวไม่เกิน 1 เมตรหรือให้พอดีกับการถือ [คล้ายคำว่า แคร่ ในพจนานุกรม หมายถึงที่นั่หรือนอน มัดเป็นฟากหรือไม้ไผ่ซี่ ๆ ถักติดกัน]
ในสมัยล้านนาโบราณ ชาวบ้านได้กำหนดให้มีพิธีการ แห่แค่ไปถวายพระสงฆ์ในวัดแล้วจุดถวายเป็นพุทธบูชา ในวันยีเป็งหรือวันเพ็ญเดือนสิบสอง อันเป็นพิธีหนึ่งในวันลอยกระทงกล่าวคือในตอนเช้าตรู่ของวันยีเป็ง วัดทุกวัดจะมีการเทศน์มหาชาติ ตอนสายจะมีการทำบุญตักบาตรและในกลางคืนชาวบ้านจะจัดทำต้นแค่ โดยจะช่วยกันประดับ ตกแต่งด้วยโคมไฟหรือสิ่งต่าง ๆ อย่างสวยงามแล้วตั้งขบวนแห่กันไปถวายพระสงฆ์ในวัดที่ตนศรัทธา ต่อจากนั้นก็จะจุดไฟที่ต้นแค่ให้ลุกสว่างไสวไปทั้วบริเวณวัด เพื่อเป็นพุทธบูชาแล้วจึงไปลอยกระทงเพื่อบูชาพระแม่คงคาและปล่อยเคราะห์กรรมต่าง ๆ ให้ล่องลอยไปตามแม่น้ำ
