วันนี้ตื่นเช้าหน่อยแต่ก็ยังทำขี้เกียจ นอนต่ออีกนิด  อาบน้ำเสร็จขับรถออกจากบ้าน ราว 6.30 น. มุ่งสู่ตลาดเช้าที่ไชยาซึ่งอยู่ห่างบ้านไปราว  11 กม. สมัยเด็กๆไม่น่าเชื่อว่าแม่พาเราเดินไปทุกครั้ง ไปกลับครั้งละกว่า 20  กม.เลยทีเดียว

    เป้าหมายวันนี้คือปลากระบอกสดๆเพื่อจะนำมาต้มส้มใส่ขมิ้น เหมือนที่เคยทำกินกันเมื่อ 2 วันก่อน ถ้าไปสายหน่อยก็จะพลาดโอกาสเพราะแม่ค้าเขาจะมากวาดซื้อไปหมด  วันนี้ไปเช้าหน่อยก็ไม่ผิดหวังครับ ปลากระบอกสดๆจากพุมเรียงและทะเลหัววัว มีให้เลือกทั้งขนาดเล็ก กลาง ใหญ่ ราคาไล่ไปตั้งแต่กก.ละ 120 160 และ 180 บาท เลยซื้อไปฝากพี่สาวด้วยอีก 1 กก. ข้าวโพดหวานปอกเปลือกแล้วก็ถูกจนน่าสงสารคนปลูก ถุงละ 20 บาทหิ้วกันไหล่ลู่เลยทีเดียว จำนวนกว่า 20 ฝัก คุณนงเลยเอาไปแกะเมล็ดแจกจ่าย เป็ดไก่ที่เลี้ยงไว้เป็นเพื่อนที่บ้าน

   เสร็จจากซื้อผัก-ปลาที่ตลาดเช้าก็ขับรถไปกินกาแฟที่ร้านเดิมที่เป็นเพิงอยู่ข้างอาคารพานิชย์ใกล้ๆสถานีไชยา  จากนั้นก็เปลี่ยนเส้นทางกลับบ้านโดยวนไปทางแยกป่าเว ออกไปบ้านท่าหัก ไปทุ่งนางเภา และเนื่องจากรถเจอฝน+ฝุ่นโคลนมาหลายวันจึงตรงไปทางต.ปากหมากแทนที่จะเลี้ยวซ้ายกลับบ้านที่แยกทุ่งนางเภา 

    เลยแยกไปราว 4 กม. ผ่านผืนป่าอนุรักษ์ร่วมๆ 1000 ไร่ ที่พระครูเกษมธรรมรังษี(พี่หลวงดำของผม) เจ้าอาวาสวัดสุทธาวาส เป็นผู้นำในการปลูกป่าและรักษาป่ามายาวนาน ก็ถึง ที่จะล้างรถ จึงแวะใช้บริการหลังจากที่เคยไปมาแล้วครั้งหนึ่ง  สังเกตเห็นในกระต๊อบไม้ไผ่ที่จัดไว้เป็นที่พักผู้มาใช้บริการ นอกจากกาแฟและกระติกน้ำร้อนแล้วยังมี ใบไม้สวยๆมีก้านใบสีแดงวางอยู่สองสามมัด ใช่เลยมันคือใบกระท่อมที่พนักงานล้างรถใช้เป็นตัวชูกำลังกันอยู่สม่ำเสมอ  เท่าที่ทราบมาหากบริโภคแต่น้อย ใบกระท่อมก็มีฤทธิ์เป็นยาอยู่ด้วย ก็เลยลองเอามาเคี้ยวเล่นๆไปหนึ่งใบ กลืนไปแล้วสักพักก็ดูจะสดชื่นกระปรี้กระเปร่าขึ้นมา ไม่แน่ใจว่าอุปาทานหรือว่ามาจากฤทธิ์กระท่อมจริงๆ 

    ล้างรถเสร็จ จ่ายเงิน 220 บาทก็ขับต่อไปทางปากหมากเพื่อวนกลับบ้านที่โมถ่ายเพราะเคยใช้ GPS ตรวจสอบระยะทางแล้วพบว่าไปทางปากหมากใกล้กว่าย้อนกลับทางทุ่งนางเภาราว 2-300 เมตร 

   กลับถึงบ้านก็รีบไปขุดข่า ขมิ้น และตัดตะไคร้จากกอที่ปลูกไว้เองเมื่อ 4-5 เดือนก่อนมา 4-5 ต้น ขณะที่คุณนงกำลังจัดการทำปลาเพื่อเตรียมต้ม  ตอนเดินกลับเจอบวบหอมผลงามจึงเด็ดมาเสริมเมนูเช้าด้วยบวบผัดไข่อีก 1 จาน นอกจากนั้นก็เก็บถั่วฝักยาวและถั่วพูอีกเล็กน้อยมาจิ้มน้ำพริกมะขามเคี่ยว

   อาหารเช้าใหม่สดก็พร้อมแล้วจึงจัดการจนเรียบร้อยก่อนจะออกไปช่วยคุณนงเปิดร้านที่ทำเกี่ยวกับมือถือ เครื่องเสียงและอุปรณ์ต่อพ่วง เห็นชั้นวางของแบบ Knockdown ที่ซื้อมาร่วมเดือนแล้วแต่ยังสถิตอยู่ในกล่องกระดาษจึงแกะออกมาประกอบจนเสร็จเรียบร้อย  แล้วก็นั่งเขียนบันทึกนี้ และเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าระบบเครื่องเสียงและลำโพง 50 กว่าตัวที่จะไปติดตั้งในบ้านนกนางแอ่นที่อำเภอท่าชนะยังไม่เสร็จเลย ก็เลยต้องยุติไว้แค่นี้ก่อน เนื่องจากต้องรีบกลับเข้าบ้านไปทำให้เสร็จเพื่อติดตั้งให้ได้ภายในสองสามวันนี้ เพราะเลื่อนนัดมาหลายวันแล้ว

   ไม่ทราบว่าเขียนมาได้ค่อนข้างยาวนี้เพราะฤทธิ์กระท่อมใบนั้นด้วยหรือไม่ .. อิ อิ อิ

 

ใบนี้แหละที่ผมถ่ายไว้ก่อนลองเคี้ยวกิน