แม่พระ
พระของบ้าน คือแม่ แท้ยิ่งนัก
มอบความรัก เมตตา มหาศาล
อีกเลี้ยงดู จนเติบใหญ่ ให้วิญญาณ
ทั้งลูกหลาน สอนสั่ง อย่างตั้งใจ
ให้ยึดมั่น กรรมดี วิถีพุทธ
จิตพิศุทธิ์ อาตมัน อันผ่องใส
คือคำสอน ก้องหู อยู่ร่ำไป
ให้เติบใหญ่ เต็มตัว และเต็มตน
รักแม่มะลิ พรหมกสิกร อาวรณ์ยิ่ง
แม่เพริศพริ้ง ผ่องใส ใจกุศล
แม่คือแม่ ยิ่งใหญ่ ในสากล
ทุกกมล ซึ้งค่ารัก ประจักษ์ใจ
ขอน้อมส่ง วิญญาณแม่ แด่ชั้นฟ้า
ร้อยความรัก ร้อยศรัทธา ค่ายิ่งใหญ่
แทนพานพุ่ม วางแทบเท้า เผ้าอาลัย
ขอแม่ได้ สู่สวรรค์ นิรันดร์เทอญ
(ชาตะ 1 ก.ย. 2482 มรณะ 11 ก.ย. 2553)
ครูเกลื้อ ฉิมฉาย ประพันธ์กลอนนี้ให้ศิริวรรณได้ใช้ประกอบในการกล่าวสดุดีคุณแม่มะลิ พรหมกสิกร ในวันจันทร์ที่ 13 กันยายน 2553 ณ วัดกลางคลองสาม อ.คลองหลวง จ.ปทุมธานี เสียดายที่ในการกล่าวสดุดีแม่นั้น ศิริวรรณได้กล่าวสดแต่ไม่ได้บันทึกเสียงไว้ มีแต่ภาพนิ่ง จึงไม่มีร่องรอยใดๆ มาบันทึกไว้ ณ ที่นี้ อย่างไรก็ตามร่องรอยนั้นได้ถูกบันทึกอยู่ในใจลูกแล้วค่ะ
ขอบพระคุณนะคะที่ร่วมไว้อาลัยคุณพ่อวัย ๙๑ ปี ค่ะ
ตามมาหา สาระของชีวิต
สาธุ สาธุ สาธุ
เสียใจด้วยกับการจากไปของคุณแม่
แต่แม่ท่านต้องดีใจที่ได้ลูกสาวอย้าง ผอ.ศิริวรรณ ฯ
ท่าคือแก้วตา ดวงใจของพ่อและแม่
และเท่าที่รู้จักกันมา ผอ.ศิริวรรณ ฯ คนนี้ คือเพชรเม็ดงานของการศึกษาไทย
กุศลใดที่ท่านทำในหน้าที่ราชการเพื่อเด็กในชนบท จงเป็นอนิสงฆ์น้อมนำไปบูชาคุณแม่มะลิ พรหมกสิกร ด้วยเทอญ
รักและเคารพ
สวัสดีครับอาจารย์ ศิริวรรณ ไม่ได้แวะมานาน ชวนอาจารย์ ไปเที่ยวงานกาชาดพังงาเมื่อปี 2516 ด้วยกันครับ
ขอบคุณค่ะ คุณวอญ่า ว่าแต่เมื่อไหร่นะคะ
มาบอกพี่ว่า หาป้าๆๆของพี่ไม่พบ เสียดายๆๆ(พี่เขาคงนึกว่าผมเป้นคนยกกระเป๋า ) ฮ่าๆๆ
ขอบคุณค่ะ เฮ้อ!!