ทุกชีวิตเดินทางไปข้างหน้า ถึงเวลาสุขเศร้าใช่เป้าหมาย มีก็แต่แก่ชราและความตาย ที่รอรับวันสุดท้ายอยู่ปลายทาง
บางคนวิ่งวุ่นวายมิได้หยุด
คอยแก่งแย่งยื้อยุดอยู่ไม่ว่าง
ทั้งร้อนรุ่มกลุ้มใจไม่ปล่อยวาง
มือทุกข้างหอบอะไรไว้รุงรัง
บางคนเก็บทุกอย่างที่ขวางหน้า
อยู่เพื่อการแสวงหาความสมหวัง
จะต้องได้ จะต้องดีมีพลัง
ไม่ยอมถูกบดบังตามหลังใคร
บางคนหมายโดดเด่นเป็นที่รัก
เห็นยศศักดิ์เป็นสิ่งที่ยิ่งใหญ่
หวังอำนาจวาสนามากกว่าใคร
เหนือมนุษย์ทั่วไปในโลกา
บางคนยอมเดินตามความยอกย้อน
เหมือนละครหลงเหลิงทำเริงร่า
ต้องเลอเลิศเฉิดฉายยั่วสายตา
อยู่อย่างไม่ธรรมดามานานปี
บางคนร่ำร้องไห้ตั้งหลายหน
กระเสือกกระสนไขว่คว้าลืมหน้าที่
ติดยึดความเด่นดังความมั่งมี
จนไม่อาจหลีกหนีความวุ่นวาย
ทุกชีวิตเดินทางไปข้างหน้า
ถึงเวลาสุขเศร้าใช่เป้าหมาย
มีก็แต่แก่ชราและความตาย
ที่รอรับวันสุดท้ายอยู่ปลายทาง

สันติสุข สันติศาสนสุข ♦♦

บางคนหมายโดดเด่นเป็นที่รัก
เห็นยศเป็นสิ่งที่ยิ่งใหญ่ (เห็นยศศักดิ์...........................) ตรงนี้ขาดไปใช่ไหมครับ?
หวังอำนาจวาสนามากกว่าใคร
เหนือมนุษย์ทั่วไปในโลกา
คุณโสภณ ที่เคารพ
ขอบคุณมากครับที่ช่วยดูแล ตรวจสอบความถูกต้องให้ ดีใจที่ท่านแวะเวียนมาเยี่ยม
มีข้อเสนอแนะอย่างอื่นบ้างก็ได้นะครับ
บางคนอ่าน อ่านแล้วคิด คิดแล้วอ่าน
บางคนอ่าน อ่านผ่าน ไม่ได้คิด
บางคนอ่าน อ่านเข้าใจ ได้สะกิด
บางคนอ่าน อ่านชีวิต คิดได้เอย
ครูหยุย ที่เคารพ
ตามที่เคยคุยก้นที่หาดทรายทอง(พัทยา) เรื่อง blog/gotoknow ว่าเป็นแหล่งเรียนรู้ที่มีส่วนร่วมได้ง่าย สะดวก และมีเรืองราว
หลากหลายให้แลกเปลี่ยนเรียนรู้ พอกลับถึงกทม. ก็ดำเนินการเลย เข้าสู่ชุมชน gotoknow ครั้งแรกรู้สึกสนุก ได้อารมณ์ไปอีกแบบ
หนึ่ง ขอบคุณครูหยุยที่ชักนำเข้าสู่วงการ และขอบคุณที่แอบมาเยี่ยม blog โดยไม่บอกให้รู้ล่วงหน้า
อ.สันติสุขครับ ต้องใส่ระหัสก่อนจะตอบนะครับ จะได้ปรากฎภาพและชื่อ ไม่ใช่แบบที่ปรากฎในคำตอบคือ ไม่แสดงตน
สวัสดีค่ะคุณสันติสุข
คนใกล้เกษียณอายุราชการอ่านกลอนนี้แล้วรู้สึกปล่อยวางไปได้ระดับหนึ่ง ชิงดีชิงเด่น แก่งแย่งแข่งขันไปก็เท่านั้น ทุกอย่างเมื่อถึงเวลาก็จบ เอาอะไรติดตัวไปไม่ได้สักอย่าง บางทีแม้แต่แขนขาของตัวเองก็แทบจะยกไม่ขึ้น
ขอบคุณมากค่ะที่ให้แง่คิดดีๆ เตือนสติคนแก่ใกล้เกษียณ
อันความตาย มีป้ายเเขวนกันทุกคน
ใช่เเบ่งเเยกชั้นชน ต่ำหรือสูง
จะเป็นลูกหลานเหลนตายก่อน หรือป้าลุง
พอถึงกาลเวลาตาย ใช่เเน่นอนเลย.
อันความตาย มีป้ายเเขวนกันทุกคน
ใช่เเบ่งเเยกชั้นชน ต่ำหรือสูง
จะเป็นลูกหลานเหลนตายก่อน หรือป้าลุง
พอถึงกาลเวลาตาย ใช่เเน่นอนเลย.