อย่ายอมหยุดนิ่ง อยู่ไปวันวัน หาเหตุเปลี่ยนแปลงเมื่อรู้สึกว่าปลอดภัยในอาณาเขตเดิม

วันนี้ชีวิตได้ย้อนกลับมาเส้นทางสายเดิมที่ต้องตื่นเช้า นั่งรถจากบ้านไปทำงานโดยใช้เวลาประมาณ 30 นาที อบอุ่นใจกับสองข้างทาง ที่มีผู้ดูแล เป็นระยะๆตลอดการเดินทาง (ฮา)

อ่านหนังสือของ "นิ้วกลม" อาจารย์ในร้านคุ๊กกี้ ถ้าจำไม่ผิด บอกไว้ตรงกับจริตของเราเสียนี่ที่พอสรุปว่า ถ้าเมื่อใดที่รู้สึกว่าไม่มีอะไรให้ต่อสู้เรียนรู้ในที่ทำงานแล้ว ชีวิตเริ่มเข้าสู่ภาวะ อยู่ไปวันวัน เพราะรู้สึกว่าที่ทำงานปลอดภัยเหมือนอยู่บ้านตัวเอง ควรหาทางเปลี่ยนแปลงชีวิต ด้วยการย้ายงาน ย้ายที่ทำงาน หาอะไรแปลกใหม่ทำ "อย่ายอมให้ชีวิตหยุดนิ่ง"

การเดินทางออกจากใต้ร่มเงาของต้นไม้ใหญ่ ของเรา ในระยะเวลเกือบ 2 ปีที่ผ่านมาทำให้เรารู้สึกถึงพลังแห่งแสงอาทิตย์  "เป็นการเติบโตภายใต้แสงอาทิตย์"

ได้เติบโตด้วยลำแข้งตัวเอง

ได้ "คิด" หาวิธีการทำงานภายใต้สภาวะต่างต่าง

ได้ "เรียนรู้" กับงานใหม่ใหม่ สถานที่ใหม่ใหม่ เพื่อนร่วมงานที่แตกต่าง

ได้ "มุมมอง" ที่แตกต่าง

ได้ "รู้" โลกภายนอก ...ที่อื่นเขาเป็นอยู่ ทำงานกันอย่างไร

 จึงรู้สึกว่าการ ย้ายที่ทำงาน เปลี่ยนหน้าที่รับผิดชอบ เป็นสิ่งที่ดี (สำหรับตัวเรา)

ข้าราชการ หรือ คนทำงาน ไม่ใช่ชีวิตอยู่แค่การเลื่อนขั้นเงินเดือนประจำปี ไม่ใช่แค่ผลประโยชน์กับตัวเองในการเจริญก้าวหน้าในหน้าที่การงาน ...แต่เพียงแค่นี้

หากแต่ควรได้เรียนรู้จากที่พบเจอ จากเพื่อนร่วมงาน  ฯลฯ  เพื่อปรับเปลี่ยนต่อยอด สู่การพัฒนางานในหน้าที่ ทำงานให้เกิดประโยชน์แก่บุคคลอื่นอื่น มากยิ่งขึ้น  

ผู้ที่อยากพัฒนาตัวเองด้วยการเรียนรู้ ด้วยตัวเอง ทดลอง learning by doing  ลองเปลี่ยนตัวเองดู อันดับแรกคือออกจากพื้นที่ปลอดภัย

อย่า...คิดว่า...ฉันเก่งเรื่องนี้ที่สุด ฉันคงทำอย่างอื่นไม่ได้ ไม่เก่ง

อย่า...คิดว่า...ฉันเก่งเรื่องนี้ที่สุด คนอื่นคงทำได้ไม่เก่งเท่าฉัน

ลองเปลี่ยนดูสิ ...อาจจะเจอสิ่งที่ดีกว่าก็ได้

........

วันเวลาที่ห่างหาย อยู่ตรงนี้ http://61.19.248.246/~doae/?home เมนู การจัดการความรู้