ในห้องเรียนมีผู้มาเรียนตั้งแต่วัยเด็กจนถึงวัยผู้ใหญ่ การสอนจะสอนระดับเดียวกันหมด

     วันนี้มาทักทายกันในบรรยากาศ

ห้องเรียนครูยุค่ะเท่าที่ครูยุได้เข้าอ่าน

ในหลายๆบล็อกอาชีพครู สมาชิก

เว็ปโก..ด้วยกัน ภาพเด็กนักเรียนที่ได้เห็นกับภาพเด็กนักเรียน ในห้องเรียนครูยุ ต่างกัน เด็กนักเรียนห้องครูยุหลายคนเค้า เตรียมที่จะเข้าศึกษาต่อในมหาวิทยาลัยกันแล้ว และควรจะเรียกว่า นักศึกษามากกว่า แต่โรงเรียนเมืองไทย-เบอร์ลิน เป็นโรงเรียนสอนภาษาไทย.... อาจารย์กันยา (ครูแดง) บอมฮาร์ด ประธานสมาคมเมืองไทยศูนย์ศลิปวัฒนธรรม-ในสหพันธรัฐเยอรมนี ท่านคุยให้ฟังว่า รู้จักครูสอนภาษาอังกฤษให้คนไทย ครูสอนเป็นเจ้าของภาษา ในห้องเรียนมีผู้มาเรียน ตั้งแต่วัยเด็กจนถึงวัยผู้ใหญ่ การสอน จะสอนในระดับเดียวกัน แบบว่าอายุ๘ขวบก็๘ขวบเท่ากันทั้งห้อง ครูยุคิดว่าคงจะต้องเป็นเช่นนั้นเพราะ จากที่สอนๆมาก็มีคำถามของผู้เรียนในห้องเรียนครูยุ สร้างบรรยากาศอยู่เสมอ เมื่อเร็วๆนี้ ...มีภาพบ้าน ในหลายๆห้อง เช่นห้องครัว ห้องน้ำ ห้องนอนฯลฯ ฝึกให้ผู้เรียนเขียนบรรยายตามภาพ ครูยุก็เดินดูและก็ถามไปด้วย ใครที่ไม่ทราบว่าคำนี้เขียนอย่างไร ครูยุจะถามคนที่คิดว่าเค้าตอบได้ เป็นการฝึกให้มีความกล้า ความเชื่อมั่นในตัวเอง ถ้าไม่ได้จริงๆครูยุจะอธิบายให้ฟัง ในภาพเป็นโรงเก็บรถ ครูยุถามผู้เรียนคนหนึ่งเป็นเด็กลูกครึ่ง(คุณแม่เป็นคนไทย-คุณพ่อเป็นด๊อยซ์)วัย ๒๒ปี (ไม่ออกชื่อค่ะกลัวจะอาย) ว่าภาพที่เห็นนี้เรียกว่าอะไร คำตอบคือ"บ้านรถครับ" ครูยุถามอีกว่าแล้วที่เราอาศัยอยู่เรียกว่าอะไร คำตอบคือ"บ้านคนครับ"ครูยุคิดเหมือนกันว่า แล้วในการ์ตูนที่มีสุนัขนอนเฝ้ากระดูก หน้าบ้านหลังเล็กๆ คงไม่ต้องถามน่ะค่ะว่าบ้านใคร... เด็กๆทำน่ะน่ารัก ผู้ใหญ่ทำไม่น่าดู แต่ในลักษณะนี้ครูยุขอยกเว้นสักคนน่ะค่ะ 

 

 

 

เจ้าของคำตอบ "บ้านรถ,บ้านคน" (คนที่สาม..เสื้อสีฟ้าแถบดำใส่แว่นตาค่ะ)

 

                                                                              บันทึกโดย: ครูยุค่ะ