พฤติกรรมที่แฝงอยู่ภายใน

"พฤติกรรมที่แฝงอยู่ภายใน"

นับจากที่ผู้เขียนได้ทำงานเกี่ยวกับด้านบุคลากร นานนับเกือบ 20 ปี...เรียกว่า...ตั้งแต่เริ่มบรรจุเข้ารับราชการ...ก็ว่าได้ เป็นงานที่เรียกว่า "งานการเจ้าหน้าที่" ซึ่งจะหมายถึง เรื่อง เกี่ยวกับการบรรจุ การสรรหา การพัฒนาการฝึกอบรม การให้สวัสดิการและสิทธิประโยชน์และงานวินัย เป็นต้น...

ซึ่งเป็นงานที่เกี่ยวกับผลประโยชน์ของคนในองค์กรทั้งสิ้น...แต่ละคนที่เข้ามาพบ มาหาผู้เขียน...จะต้องเป็นเรื่องที่เขาจะต้องได้รับผลประโยชน์ และเราต้องตอบกลับไปให้เขาได้รับความพึงพอใจมากที่สุด...บางคนเข้ามาหา ก็พูดจาด้วยเหตุด้วยผล...แต่บางคนเข้ามาหา...ก็ใช้อำนาจ ใช้เสียงขู่...เพื่อที่จะให้เรากลัว...เรายอม...หรือไม่ก็ใช้อำนาจกับผู้อื่นเสียจนเคยชินแล้ว...แต่เมื่อผู้เขียนได้ทำหน้าที่ในด้านนี้มานาน...จึงเกิดความเข้าใจในพฤติกรรมดังกล่าว...อาศัยที่ผู้เขียนเป็นคนใจเย็น...แต่บางครั้งเย็นไม่ไหว ก็สวนกลับ แต่ขอบอกว่า จะสวนกลับก็... "ด้วยเหตุด้วยผล"...

ผู้เขียนเคยเขียนเรื่อง "บัวสี่เหล่า"...และก็จะนึกเสมอว่า...ในสังคมเรามีคนประเภท "บัวสี่เหล่า" ปะปนกันอยู่...สมกับดังพระพุทธเจ้า ท่านตรัสไว้เลย...และตั้งแต่ผู้เขียนได้เป็นเจ้าหน้าที่ซึ่งเป็นด่านแรกในการรับสมัครและทำการสอบสัมภาษณ์บุคลากรที่จะเข้าทำงาน ไม่ว่าจะเป็นสายสอน + สายสนับสนุน...ทำให้ผู้เขียนได้ทราบพฤติกรรมของมนุษย์ว่า...มีหลากหลาย...แต่ละคนไม่เหมือนกัน...บางคนในตอนที่คณะกรรมการสัมภาษณ์...ความต้องการได้งานทำ...อะไรก็ทำได้...จะทำดี ๆ...แต่เวลาเข้ามาทำงานจริง ๆ...กลับมีปัญหา...ผิดกับตอนแรก ๆ ที่ได้พบ ได้เห็น...ไม่ว่าจะเป็นกิริยามารยาทในครั้งแรก ๆ ก็ดี...แต่พออยู่ไป ๆ ก็กลับเปลี่ยนพฤติกรรม...สิ่งที่เคยทำ...ในตอนแรก ผู้เขียนเคยเห็นว่าเป็นสิ่งดี...กลับกลายเป็นไม่ทำ...ไม่รักษาในสิ่งที่ดี ๆ...

ทำให้ผู้เขียนมีความคิดว่า...เออ! หนอ...คนเรามีการเปลี่ยนแปลงไปได้ปานฉะนี้...นี่แหล่ะ ที่เขาเรียกว่า "พฤติกรรมที่แฝงอยู่ภายใน"...จะแสดงธาตุแท้อะไรออกมา ก็ต้องใช้เวลานานหน่อย...จึงทำให้ทราบว่า...ในการที่ผู้เขียนได้สอบสัมภาษณ์ในขั้นแรกนั้น...เป็นการวัดคนที่ดี มีความรู้ จริง ๆ ไม่ได้เลย...เป็นแค่เพียงองค์ประกอบส่วนหนึ่งเท่านั้นเอง...ที่จะวัดได้...แต่ยังไม่ใช่ของจริง ๆ...แต่การที่จะพิสูจน์พฤติกรรมที่ดีจริง ๆ นั้น บางครั้งต้องใช้เวลารับเข้ามาอยู่ด้วยกันก่อน...จึงจะพิสูจน์ให้เห็นได้ว่า...คน ๆ นั้น เขาดี หรือไม่ดีจริง ๆ...ทำให้เสียเวลาต่อองค์กรเป็นอย่างมาก

แต่...ก็ทำให้ได้ข้อคิดอีกบ้างเหมือนกันในการสอบสัมภาษณ์กับเด็ก ๆ ที่เป็นเด็กดีจริง ๆ ว่า...ในขั้นแรก เขากระทำกับผู้เขียนเช่นไร...และปัจจุบันเขาก็แสดงพฤติกรรมแบบนั้น...นี่แหล่ะ...ที่เขาเรียกว่า "พฤติกรรมที่แฝงอยู่ภายใน"... ผู้เขียนขอชื่นชมในการทำความดีของเขา เขาเรียกว่า "กระทำอย่างเสมอต้นเสมอปลาย"... ผู้เขียนก็ขอให้เขา...รักษาพฤติกรรมที่ดี ๆ นั้นไว้...ไม่ใช่ใครที่จะได้รับผลดี...ก็เขาผู้นั้นแหล่ะที่จะได้รับผลดี...เป็นที่ชื่นชอบของผู้อื่นที่ได้พบ ได้เห็น...ก็คือ "กฎแห่งกรรม" นั่นเอง...