เย็นวันหนึ่งดิฉันกลับไปถึงบ้าน ก็ได้เจอกับสัตว์ประหลาดตัวใหม่ีที่ดิฉันเคยได้ิยินแต่ชื่อของมันแต่เพิ่งได้เจอตัวเป็นๆ  ก็วันนี้นี่เอง   มันก็คือลูกมุดสังนั่นเอง

          หลายคนคงเคยเห็นหรือแม้กระทั่งเคยรับประทานกันมา้บ้างแล้ว  (รสชาดมันคงอร่อยน่าดู)  ดิฉันได้เห็นมันก็เนื่องมาจาก  ที่บ้านของดิฉันได้ไปตัดหญ้าในสวนปาล์มที่จังหวัดประจวบคีรีขันธ์แล้วเจอลูกมุดสังเข้าหนึ่งตัว  วันต่อมาก็ได้เจออีกหนึ่งตัว  บริเวณสวนปาล์มอยู่ชานเมือง  ค่อนข้างเป็นป่า  ชาวบ้านละแวกนั้นมีอาชีพทำสวน  จะมีสวนสับปะรด  สวนมะม่วงและสวนปาล์มทำให้พบเห็นสัตว์ป่าที่ดิฉันเคยได้ยินแต่ชื่อแต่ไม่เคยเห็นตัวของมันนั่นเอง  หัวของมันคล้ายๆ  กับหนู  ลำตัวตัวของมันมีลักษณะคล้ายกับกระรอก  เท้าของมันคล้ายกับแมว  มันมีขนตามตัวขนของมันนิ่มมากทีเดียว  ตาของมันโตจนดิฉันคิดว่ามันน่ากลัวเวลาที่จ้องตามัน

         พี่ชายของดิฉันเล่าให้ฟังว่าพอตกกลางคืนประมาณตีสองมันร้องเสียงดังมาก  ต้องออกมาป้อนนมให้มัน  ลูกมุดสังจึงหยุดร้องและพี่ชายของดิฉันยังเลือบไปเห็นแม่มุดสังอีกด้วย  และพี่ก็ได้ปล่อยลูกมุดสังออกจากกรงที่ขังไว้  แต่ปรากฏว่าแม่ของมันก็วิ่งที่ไป  ไม่ยอมพาลูกของมันกลับไปด้วย  ดิฉันลองถามผู้ที่พอจะมีความรู้เกี่ยวกับมุดสังดูก็ทราบว่าหากมีคนจับลูกมันได้แล้วแม่ของมันก็จะไม่เอามันอีก  ประมาณว่ามีกลิ่นสาบของมนุษย์

          พี่ชายก็ได้นำลูกมุดสังทั้งสองตัวกลับมาบ้านที่สุราษฎร์ธานี  ที่บ้านได้เลี้ยงดูมันอย่างดี  มีคนมาขอซื้อแต่ที่บ้านก็ไม่ยอมขาย  เลี้ยงไปได้ราวๆ  2 สัปดาห์  ลูกมุดสังตัวหนึ่งก็ได้ตายไป  ซึ่งก็ไม่ทราบสาเหตุการตายของลูกมุดสังเลยเพราะอีกตัวก็ยังแข็งแรงดี มีเพื่อนบ้านใกล้ๆ  ได้มาเยี่ยมชมลูกมุดสัง  บางคนก็เรียกมันว่าอีเห็น  บางคนก็เรียกมันว่าชะมด  ดิฉันเลยงง  ตกลงมันคือตัวอะไรกันแน่.....