ชีวิตนี้ ไม่มีสักเวลา ที่เราควรจะดิดท้อแท้โดดเดี่ยวเลยค่ะ

  ผู้เขียนเพิ่งกลับจากไปปฏิบัติธรรม ที่กาญจนบุรีมาค่ะ ขอนำบุญกุศลที่ได้กระทำด้วยตนเอง ทัั้ง ทาน ศีล ภาวนา มาฝากทุกๆท่าน ขอความสุข ความเจริญ ทั้งกายใจ จงบังเกิดแก่ทุกท่าน ด้วยความปรารถนาดีค่ะ

   การได้มีเวลาหยุดใจ หยุดคิดบ้าง เป็นช่วงเวลาที่ดีมากๆสำหรับผู้เขียนเลยค่ะ หลังจากที่หมกมุ่นอยู่กับงาน ที่อยู่ในช่วงเปลี่ยนแปลง นโยบายและรูปแบบบริการแบบใหม่ ทำให้มีความเครียดพอสมควร ดังนั้น เมื่อปิดปีงบประมาณ ผู้เขียนก็พาตัวเอง โลดแล่น ไปสู่เส้นทาง ที่ผ่อนคลาย มีความสุขกาย ใจ ตามสมควรแก่เหตุ ที่แน่ๆ ได้มุมมองชีวิตใหม่ ที่เรามักหลงลืมไป ในวันที่ความวุ่นว่ายมาครอบงำค่ะ

 

 

ถ้าเรามองตัวเอง เป็นแค่ฝักบัว ที่กำลังเข้าสู่วันเวลา ที่ต้องทำหน้าที่ครั้งสุดท้าย คือการฟูมฟักเมล็ดพันธุ์ให้สมบูรณ์ที่สุด ก่อนที่จะวางใจแล้วปล่อยให้ เมล็ดแก่ดำเนินการทำหน้าที่ เป็นบัวต้นใหม่ต่อไป...ถ้าเช่นนั้น ความรู้สึกระมัดระวัง ในหน้าที่ครั้งสุดท้ายนี้ ก็คงเหงียบเหงาพอสมควร ไร้คนชมชื่นเหมือนเคย เป็นฝักแก่ ที่โดดเดี่ยวลำพัง แต่หากได้เหลียวมองลงมาสักนิด ก็จะพบว่า กำลังมีบัวดอกงาม กำลังร่าเริง สดใส อยู่ใกล้ ดูดีมีพลัง ไม่เกรงกลัวแสงตะวัน ยิ่งร้อนแรง ยิ่งคลี่กลีบแข่งขัน เมื่อถึงยามเย็น บัวก็หุบดอก โอบกอดเมล็ดอ่อนไว้ อย่างดูแล เหมือนครั้งหนึ่ง เราเคยทำหน้าที่นี้มา สองสิ่งที่เห็นในภาพนี้ คือการเปลี่ยนแปลงเชื่อมต่อกัน แม้จะคนละหน้าที่ แต่สง่างามและมีคุณค่าเสมอกัน

ชีวิตนี้ ไม่มีสักเวลา ที่เราควรจะดิดท้อแท้โดดเดี่ยวเลยค่ะ

 

 

ท้องทะเลที่พัทยากับเวลาแห่งตะวันกำลังยอแสง ผู้เขียนเก็บภาพมาได้หลายภาพ แต่ภาพนี้สวยที่สุด เพราะถ่ายภาพสะท้อนบนพื้นน้ำ ไม่นึกว่า พื้นน้ำใสๆ เรียบๆ กลับทำหน้าที่ ฉายภาพให้เห็นความงามธรรมชาติ ของแสงตะวันได้ดียิ่งกว่า ผืนฟ้ากว้าง ที่มีดวงตะวันปรากฏเสียอีก ชีวิต...บางครั้งก็ต้องฝึกมองกลับด้านบ้าง ให้สิ่งแวดล้อม สะท้อนความสวยงามของชีวิตบ้าง ก็อาจจะพบว่า การย้ายมุมมอง ก็ทำให้ชีวิตเปลี่ยนได้ ลองดูบ้างนะคะ เพราะการที่เราเป็นจิตกรเอง ระบายสีเอง บางครั้ง ก็ทำให้ภาพที่ได้นั้น เปรอะเปื้อนเกินงามไปก็ได้ค่ะ

 

บางวันเรา หรือใครบางคน อาจเป็นเสมือนกอกล้วยไม้ธรรมดาๆ เกาะกาบมะพร้าวกับต้นเสาเก่าๆ อยู่กลางแจ้ง ไม่เห็นจะน่าสนใจนักหนา แต่แปลก เมื่อเรามองผ่านเลยออกไป กลับเห็นภาพ แจกันอันใหญ่ ปักด้วยดอกไม้สีเหลืองละออ มีหมู่เมฆา ระบายท้องฟ้า เป็นฉากหลังสวยงาม เออหนอ.....การมองใกล้ แคบ แตกต่างจากการมองไกล และกว้าง ได้ถึงเพียงนี้เชียวหรือ

  พักใจกันบ้าง ออกจากมุมเดิมกันบ้าง แล้วค่อยเหลียวกลับไปชมสิ่งที่เราถอยห่างออกมา บางที จะพบว่าที่จริงแล้ว เราก็อยู่ท่ามกลางความสวยงามเสมอ ไม่มีสิ่งใด ที่จะมาบั่นทอนจิตใจ กำลังใจเราได้เลย

เปลี่ยมุมมอง ใจเราก็เปลี่ยนนะคะ