เมื่อฝ่ารถติดมาถึงบ้าน กลิ่นอาหารหลังอุ่นโชย พรึ่บเดียวหมด คนทำยิ้มหน้าบาน

พักร้อนมาพักจิตกับเพื่อนรัก ตอนหนึ่ง

นานแล้วที่ไม่ได้นั่งสงบ พักจิต กับเพื่อนรัก การงานมีเรื่องต่อเนื่องทุกวัน ถึงปลายปีงบประมาณ อ้าวเรายังไม่ได้ลาพักร้อน ปรากฏการเดิม ๆ เหมือนอยู่ที่ทำงานเก่าจนมาที่ทำงานใหม่

ลาสักหน่อยดีไหม

หากว่ากว่าจะเคลียร์คิวได้ กลายเป็นวันแรกของปีงบใหม่ ไม่เป็นไร ลาหนึ่งวัน ทบของเก่ามา ยังมีอีกเยอะ

ไม่มีที่ไหนที่อยากไป เดี่ยวนี้เราสาม คือ พ่อ แม่ และเจ้าเด็ก-ลูก ซึ่งเติบใหญ่เข้าวัยรุ่น ติดบ้านของเรามาก บันทึกหน้าจะลงรูปภาพบ้านเราซึ่งชื่อว่า "บ้านภู" ค่ะ 

 

วางแผนไว้ตั้งแต่เมื่อคืนว่า เป็นวันที่ลูกกลับบ้าน

ใกล้วันคล้ายวันเกิดของพ่อ

เราเข้าครัวทำ "สปาเก็ตตี้" สูตรโปรดของลูก "ซ้อสมะเขือเทศไก่สับ" ใส่มะเขือเทศมาก ๆ มันฝรั่งเยอะ ๆ หอมใหญ่ก็เยอะด้วย เคี่ยวซ้อสนาน ๆ เละ ๆ และแน่นอน แม่ทำไม่มี ซุปก้อน ไม่มีผงชูรส บริสุทธิ์ หวานน้ำซุปจากเนื้อไก่อย่างเดียว เคล็ดลับอยู่ที่ สับไก่ที่เลือกเนื้อส่วนอกสด ๆ จากเจ้าประจำ ซื้อกันมานานนับสิบปี ตั้งแต่สมัยนู้น ตอนที่ลูกเพิ่งเริ่มกินข้าวเป็น อายุโน้น..หนึ่งขวบกว่า ต่อค่ะ สับไก่สดด้วยมีดคม ๆ สับพอหยาบ ๆ มันฝรั่งไม่ปอกเปลือกแต่ต้องล้างสะอาดมาก ๆ 

เริ่มต้นด้วยการผัดเครื่องด้วยน้ำมันมะกอกและเนยสดก่อน หลังจากนั้นทยอยใส่ไก้ น้ำ และเคี่ยวน้ำซ้อสไปเรื่อย ๆ

ตอนเคี่ยวน้ำซ้อส ต้องใจเย็นค่ะ ใจเย็นมาก ๆ ใช้ไฟอ่อน เคี่ยวจนกว่าส่วนประกอบทุกอย่าง นิ่มและ  เละ

 

คุณพ่อเป็นคนรับลูกคนเดียวค่ะ

เมื่อฝ่ารถติดมาถึงบ้าน กลิ่นอาหารหลังอุ่นโชย พรึ่บเดียวหมด

คนทำยิ้มหน้าบาน

 

มัวเล่าเรื่องเดียว เรื่องนั่งสมาธิ สงบ พักจิตกับเพื่อนรักต้องยกไปบันทึกหน้า ฮา

 

ถูกตามไปธุระหน่อย ค่ำ ๆ มาใหม่ค่ะ