คนญี่ปุ่นเปรียบชีวิตเหมือนดังน้ำค้าง....
เมื่อครั้งได้กลับบ้าน ข้าพเจ้าตื่นแต่เช้ามาสัมผัสกับบรรยากาศยามเช้ารอบกาย ข้าพเจ้าชอบบรรยากาศตอนเช้าอันแสนจะสดชื่น (แม้บางวันจะทำตัวขี้เกียจ ขอตื่นสายๆ บ้างก็เถอะ) การได้ตื่นเช้ามาดูสรรพสิ่งรอบกายค่อยๆ ตื่นจากการหลับไหลเป็นความรู้สึกที่แสนพิเศษ ต้นไม้รอบกายดูสดชื่น เสียงนกร้อง...ทำให้จิตใจเบิกบานแจ่มใส
แหงนหน้าดูท้องฟ้าเปลี่ยนสี ตะวันสีทองค่อยๆ ทอแสงทาบทาท้องฟ้า...เป็นความเปลี่ยนแปลงที่เป็นดั่งมนต์เสน่ห์ของธรรมชาติ ที่ไม่ว่าเมื่อใดก็จับตาต้องใจผู้ที่ได้สัมผัส
หันกลับมามองบนพื้นดิน...ก็ได้พบกับอีกความมหัศจรรย์ของธรรมชาติ หยาดน้ำค้างยามค่ำคืนยังคงทิ้งร่องรอยไปไว้ตามตามยอดหญ้า ดั่งหยาดน้ำตาแห่งราตรีกาล แต่ว่าหยาดน้ำตานี้ยามต้องแสงตะวัน กลับส่องประกายสดใส ระยิบระยับอยู่เบื้องหน้า
หากจะกล่าวถึงน้ำค้าง หลายคนคงนึกถึงคำเปรียบเปรยของหยาดน้ำค้างกับความบริสุทธิ์ แต่น้องสาวข้าพเจ้าเล่าให้ฟังว่า คนญี่ปุ่นเปรียบชีวิตเหมือนดังน้ำค้าง....
มีช่วงเวลาที่สะท้อนกับแสงอาทิตย์เป็นประกายงดงามดุจดังอัญมณีเลอค่า แต่เพียงชั่วเวลาพริบตา หยาดน้ำค้างก็แห้งเหือดหาย
ชีวิตของคนเราช่างสั้นยิ่งนัก เพียงชั่วเวลาพริบตาจริงๆ
หยาดน้ำค้างพร่างพราววาววิบวับ
เด่นประดับยอดหญ้ายามรุ่งสาง
กรุ่นไอดินกลิ่นพฤษาโชยเบาบาง
แทรกประสานลมแผ่วพริ้วระบัดใบ
แสงสุรีย์สีทองทาทาบฟ้า
หยาดน้ำค้างยอดหญ้าพลันแห้งหาย
อัญมณีจากฟากฟ้าเคยพร่าพราย
สูญสลายเลือนลับไปกับตา
ดังชีวิตมนุษย์แสนสั้นนัก
แจ้งประจักษ์ทุกนาทีมีคุณค่า
จงดำรงชีวิตด้วยปัญญา
เปล่งประกายแสงกล้าก่อนวายชนม์
ชีวิตน้ำค้าง...แสนสั้น แต่ทว่างดงาม....^v^
ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนะคะ
งดงามด้วยภาพ และร้อยเรียงรสพจนา ภาษาสวย เปี่ยมความหมายด้วย ชอบๆ ค่ะ
ชอบกลอนทุกบาท ทุกบทเลยค่ะ เอ น้องดาวฟ้าเชี่ยวทั้งวิทย์ชาญทั้งศิลป์ ดื่มให้ ๑ ไหค่ะ (นม)
แหม...ดื่มให้ตั้งหนึ่งไหเนี่ย เยอะเหมือนกัน...ระวังจะจุกนะคะคุณพี่ 555
ขอบพระคุณค่ะสำหรับคำชม...น้ำค้างยอดหญ้าที่บ้านดาวเองค่ะ
กล้องถ่ายภาพซูมได้แค่นี้...ภาพเลยไม่ค่อยชัดเท่าไหร่ ^v^
ชีวิตคนเราแสนสั้นจริงๆ...ยังรู้สึกว่ายังมีอีกหลายสิ่งที่ยังไม่ได้ทำ
แป๊บๆ อายุก็เพิ่มขึ้นอีกปีแล้ว ฮ่าๆ
ขอบคุณที่แวะเข้ามาเยี่ยมเยียนนะคะ
ดาวก็ชอบไปเยี่ยมชมภาพสวยๆ และบทความดีๆ จากบันทึกของอาจารย์เช่นกันค่ะ
มาเยี่ยมชมความงามหยดน้ำค้างและการถ่ายทอดอารมณ์สุนทรีย์..ขอบคุณค่ะ
ขอบคุณที่นำภาพมังกรไฟผาดโผนโจนทะยานข้ามฟ้ามาฝากนะคะ ;-)
ช่วงนี้เมื่อยคอค่ะ...ทั้งแหงนหน้าดูฟ้า และก้มหน้าดูดิน
แหม...ได้รับคำชมจากคุณสามสัก นับเกียรติ...นับเป็นเกียรติ
ขอบคุณนะคะ ^_^
ภาพสวยงามมากๆ ครับ
บรรยากาศเช้าๆ ดีงี้เอง มาดูน้ำค้างตอนสายๆ คงไม่มี
ชอบเดินย่ำน้ำค้างตอนเช้า ด้วยเท้าเปล่า
ทำให้นึกถึงสมัยยังเด็กๆ ^^
AONTEEn
ตอนโตก็เดินย่ำน้ำค้างได้ แต่ต้องตื่นแต่เช้านะ
เค้าไม่ได้สงวนสิทธิ์ไว้เฉพาะเด็กนี่นา อิอิ
เมื่อเช้าฝนพรำพราย เห็นน้ำค้าง มาชมภาพจากน้องดาวดีกว่าค่ะ
นึกถึงคำย่ารหัส .. แค่ได้สัมผัสน้ำค้างยามเช้า แดดอ่อนๆ หน้าร้อน ดอกไม้บานหน้าหนาว และเสียงดนตรีธรรมชาติหน้าฝน ... ชีวิตบนโลกนี้ ก็มหัศจรรย์แล้ว
อ้ะ ยินดีด้วยนะคะ วันนี้ได้วิ่งแล้วใช่ไหม สุขสันต์วันหยุดค่ะ
สวัสดีคะคุณหมอดาว พี่สุเข้ามาร่วมอ่าน ชีวิตน้ำค้าง แล้วก็สะท้อนใจนะคะ ถ้าชีวิตคนเราสั้นเกินไปเหมือนดั่งน้ำค้างที่บริสุทธิ์ ยังไม่ได้แสดงฝีไม้ลายมือก็ถูกแสงอาทิตย์ ส่องจนละลายเหือดแห้งไป แสดงว่าดวงอาทิตย์มีอานุภาพแห่งการทำลายร้ายแรงที่สุด แต่อาทิตย์ต้องส่องแสงทุกวัน ก็เป็นปฏิปักษ์กับน้ำค้างทุกๆๆวัน ไม่อยากให้ชีวิตเปรียบเหมือนน้ำค้างหรอกคะ สั้นนัก สั้นเกินไป ยังไม่ได้ต่อสู้ชีวิตเลยคะ ก็ต้องละลายหายไปแล้ว คนญี่ปุ่น เขาเปรียบเทียบ ชีวิตเหมือนดั่งน้ำค้าง ก็คงให้ตระหนัก ว่าชีวิตนี้สั้นนัก จะทำอะไรก็ทำเถิด จากคำเปรียบเทียบนี้ของชาวญี่ปุ่น ก็เพราะว่า ชีวิตของเขา อยู่ใกล้ภูเขาไฟ ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่มันจะระเบิดขึ้นมา ลุกโชนขึ้นมาแต่ระครั้ง ก็พังทลายเสียหายไปหมด คงจะเป็นเพราะเหตุนี้กระมัง
-พี่สุชอบภาพน้ำค้าง ทุกภาพที่คุณหมอดาว มีให้ชม และมองเห็นปรัชญาชีวิต สั้นนักได้คะ เหมือนน้ำค้างบนยอดหญ้า ที่กำลังจะหายไป แม้จะไหลมารวมกันแล้วก็ตาม
-และบทกลอนประกอบภาพได้ใจคะ ขอบคุณหมอดาวที่เข้าไปเยี่ยมพี่สุนะคะ คิดถึงกันอยู่เสมอคะ กดตาม คืนกลับมาที่ไปเยี่ยมพี่สุแหละคะ ง่ายดีคะ บาย บายคะ คนดี
เรียนคุณดาวครับ
ชอบจังเลย อาจเขียนเรื่องน้ำค้างบ้างสักวันหนึ่ง วันนี้ที่หัวหินฝนตกหนักตั้งแต่กลางคืนต่อเนื่องยาวนานเกือบ 11.00 น.แล้วยังไม่หยุดเลย หัวหินข้างนอกคงน้ำท่วมกันแล้วครับ
สวัสดีครับคุณหมอ...
แหะ แหะ นึกว่าหลงไปอ่านบันทึกของ "กวี" ซะอีก
ตอนนี้กลับมาบ้านที่ดอยมูเซอ จ.ตาก
มาทันลมหนาวแรกของปีเลยครับ
ดอกไม้บานสะพรั่งเต็มดอกเลย
เดี่ญวค่อยถ่ายรูปไปอวดแล้วกันครับ
ชอบจังเลยค่ะ...เป็นความจริงที่สุด ^v^
อาจจะจริงอย่างที่พี่สุว่าก็ได้นะคะ...ที่ชาวญี่ปุ่นเค้าเปรียบชีวิตสั้นเหมือนน้ำค้างเพราะเค้าอยู่ใกล้ภูเขาไฟ ไม่รู้ว่าจะระเบิดมาเมื่อไหร่ ดาวว่าจริงๆ ชีวิตคนเราก็สั้นนะคะ...แต่ก็คงยาวกว่าระยะเวลาของน้ำค้าง อิอิ
ขอบคุณที่แวะมาเยี่ยมนะคะ
ที่ กทม.ก็ฝนตกค่ะ...ตกตลอดตั้งแต่ตอนบ่ายๆ
คนเรารู้สึกเฉอะแฉะ แต่ต้นไม้คงจะสดชื่นค่ะ
กลับไปดอยมูเซอแล้วเหรอคะ...
ดาวจะรอชมบรรยากาศหนาวแรกของปีนะคะ
เห็นบอกว่าดอกไม้บานสะพรั่ง...ดาวไม่เชื่อจนกว่าจะมีรูปมาเป็นประจักษ์พยานค่ะ อิอิ