เช้านี้ผมมีโอกาสเปิดอ่านข่าว และสาระหลากหลายจากโลกกว้างไร้พรมแดนผ่านอินเตอร์เน็ต สะดุดตากับข่าวแผ่นดินทรุดที่ดอยแม่สลอง นึกถึงทริปครั้งที่ไปเที่ยวเชียงใหม่ - เชียงราย - พม่า เมื่อเดือน ก.พ.ปีก่อน ก็เลยย้อนนำมาเล่าสู่กันฟังครับ คณะที่ร่วมเดินทางของเราสมาชิกส่วนใหญ่เป็นเพื่อนๆ ครูครับ เราออกจากเชียงใหม่ตอนสายๆ แล้วก็แวะเที่ยวกันมาเรื่อยๆ รวมทั้งวัดร่องขุ่นด้วยครับ มาถึงเมืองเชียงราย เราแวะค้างคืนกันที่อำเภอแม่จัน อากาศเย็นสบายดีจังเลยครับ (พระอาทิตย์กำลังขึ้นครับ) เราเก็บข้าวของหลังจากนอนหลับสบายมาทั้งคืน แล้วออกเดินทางจากอำเภอแม่จันสู่ดอยแม่สลองแต่เช้าตรู่เลยครับ ระหว่างทางขึ้นดอยก็เก็บภาพสองข้างทางมาตลอดทางเลยล่ะครับ เราขึ้นมาเรื่อยๆ ผ่านไร่ชาเขียวขจี กว้างไกลสุดลูกหูลูกตา มีคนงานเก็บยอดชากระจายอยู่เต็มไปหมด อากาศสดชื่นจังเลยครับ เรามาหยุดกันที่หน้าเซเว่น และโรงแรมเล็กๆ แห่งหนึ่งซึ่งข้างๆ มีร้านขายชา อาม่าเจ้าของหน้าตายิ้มแย้มแจ่มใสพูดไทยไม่ค่อยชัดพอรู้ว่าเรามีคนที่พูดจีนได้แก่ก็ชวนคุยกันยาว ซึ่งล้วนแต่เป็นเรื่องเก่าครั้งบรรพบุรุษของแกทั้งสิ้นครับ (ผมเข้าใจความรู้สึกคนพลัดถิ่นดีครับ 555) คณะเราโชคดีที่มีครูหมวดภาษาต่างประเทศ รร.สงวนหญิงไปด้วย เลยสื่อสารภาษาจีนกันเร็วปรื้อ ก็ชงชาชั้นดีของทางร้านมาให้เราชิมเสียหลายชนิด เราไม่ได้ทานอาหารเช้าขึ้นไปครับแต่ก็ไม่ค่อยมีใครทานอาหารหนักในตอนเช้าเลยล่ะครับ มื้อเช้าที่ดอยแม่สลองวันนั้นเลยเป็น ซาลาเปาเซเว่นกับน้ำชาหอมๆ อุ่นๆ ของร้านอาม่านั่นล่ะครับ เข้ากันหล๊ายหลาย (แกเลี้ยงน้ำชาน่ะครับ) ออกจากร้านมาก็ซื้อชาร้านอาม่ามาฝากคนพื้นราบกันคนล่ะถึงสองถุง ใส่กล่องสวยมากครับ (เด็กสาวคนนี้กำลังชงชาชนิดต่างให้เราลองดื่มกันครับ) เราเดินชมบรรยากาศไปเรื่อยๆ ครับ ที่นี่มีคนเชื้อสายจีนเยอะมากครับ ผมฟังเขาไม่ค่อยออกหรอก จับใจความได้บ้างบางคำ ฟังเขาพูดกัน แล้วคล้ายกับว่าเราหลงมาในเมืองที่มีแต่คนจีนเลยล่ะครับ ผมมองภาพในข่าวแผ่นดินทรุดเป็นทางยาวกว่า 300 เมตรที่ดอยแม่สลอง ก็จำได้ทันที่ล่ะครับว่าเป็นร้านของอาม่าท่านนั้นนั่นเองก็อดเป็นห่วงแกไม่ได้ครับ แต่ก็ทราบว่าไม่มีใครเป็นอันตรายเพียงแต่ต้องย้ายที่อยู่ก็ดีใจล่ะครับที่ทุกคนปลอดภัย แกเองก็คงไปย้ายไปอยู่กับลูกสาวที่ดอยแม่สลองรีสอร์ท นี่ล่ะครับความทรงจำที่ดอยแม่สลอง ไว้มีโอกาสคราวหน้าจะพาไปเที่ยวพม่ากันนะครับ...
ไปดื่มมาแล้วค่ะ ชอบบรรยากาศมากเลยยยยย
เหมือนกันเลยครับ
ผมไม่รู้จะเขียนยังไงให้เข้าใจความรู้สึกและบรรยากาศ
เอาเป็นว่ามีโอกาสก็ลองไปกันนะครับ
ภาพสวยงามมากๆ ค่ะ โดยเฉพาะภาพยามเช้า ประทับใจวิถีที่แม่สลอง ขอบคุณค่ะ
ชอบดื่มชาค่ะ...แล้วถ้าบรรยากาศยามเช้างามๆ จะทำให้รสชาติของชาดีเป็นพิเศษ อิอิ
ปล. ภาพสวยมากค่ะ เห็นแล้วชักอยากจะไปเยือนบ้าง ขอบคุณนะคะ
พี่ชอบชื่อ ดอยแม่สลองมากค่ะ อยากมีโอกาสไปจิบชาที่นั่นบ้างจังเลย แต่จริง ๆ แล้วเป็นคอกาแฟค่ะ ^^
กาแฟที่นั่นก็มีครับพี่
กาแฟสดร้อนหอมกรุ่น กับซาลาเปาเข้ากันดีจังเลย ล้างคอด้วยชาหอมๆ อุ่นๆ โอนะครับ
ของเราคงขึ้นไปบ่อยกว่าใครล่ะค่ะ เพราะทุกปีต้องมีงานให้ได้ขึ้นไปดูงานโรงเรียน ไม่ประเมินครู ก็ประเมินกิจกรรม- ประกวดโน่นนี่อย่างน้อยก็ปีละหนสองหน แต่ไปทีไรก็ยังรู้สึกชอบจนไม่อยากกลับลงมาทุกทีสิน่า
น่าอิจฉาครูหลิวจังเลยครับ
ยินดีต้อนรับ ครูหลิว และแวะมาเยี่ยมเยี่ยนกันบ่อยๆ นะครับ
พี่ดูข่าวเช้านี้ที่นี่มีแผ่นดินทรุดเพิ่มขึ้นอีกค่ะ และบ้านเรือนก็มีรอยร้าวเช่นกัน น่าสงสารมาก
เเลกเปลี่ยนครับ >
สาวชงชา ดอยแม่สะลอง