ชีวิตหลังเกษียณอายุราชการ

 

 

"ชีวิตหลังเกษียณอายุราชการ" 

 

                 1  ตุลาคม  2553  นับเป็นวันแรกที่ไม่ว่าข้าราชการ หรือลูกจ้างประจำ ที่เกษียณอายุราชการ  ประจำปีงบประมาณ 2553  เป็นวันแรกที่พวกเขาเหล่านั้น...ได้พ้นจากตำแหน่ง  หน้าที่ความรับผิดชอบ  จากการที่เคยได้รับการบรรจุเข้ารับราชการมาเป็นเวลาอันยาวนาน...เรียกว่า..."ปลดแอก"...มีชีวิตใหม่  ไม่เหมือนกับชีวิตเดิม ๆ ที่จะต้องอยู่ภายใต้การบังคับบัญชา...ภายใต้ภาระงานที่ต้องรับผิดชอบ...เป็นชีวิตที่อาจไม่เคยเป็นมาก่อนในระหว่างระยะเวลาที่ได้เคยปฏิบัติงาน

                 ผู้เขียนได้ถามท่านที่เกษียน  บางท่านตอบว่า...ก็ดี...ดูสบาย ๆ...เพราะไม่ได้คิดอะไร?...เกษียณ  ก็คือ  "เกษียณ"...ยอมรับสภาพของตนเองได้...ไม่ได้ยึดติดกับตำแหน่งหน้าที่...เพราะคนเราเกิดมาเป็นวัฏจักร...เมื่อมีเริ่ม  ก็ต้องมีวันจบ...(ไม่มีงานเลี้ยงใดที่ไม่มีวันเลิกรา)...ทำใจได้...คิดว่า...คนเราเกิดมามีหน้าที่หลายอย่าง...หน้าที่ในการทำงานโดยการรับราชการจบลงแล้ว...แต่เรายังต้องมีหน้าที่ที่จะต้องดูแลตนเอง...ดูแลครอบครัว + พี่น้อง...ดูแลชุมชน + สังคม...นั่นคือ  หน้าที่ที่เราจะต้องมีความรับผิดชอบต่อไป...

                 ผู้เขียนเห็นบางท่าน เมื่อใกล้เกษียณ รู้สึกหงุดหงิด ถามท่านว่า...ใกล้จะเกษียณแล้วเป็นอย่างไรบ้าง?...ใจหายหรือไม่?...ท่านตอบว่า...ก็เป็นบ้าง...แต่ก็ทำใจได้...เพราะคนเราต้องมาถึงจุด ๆ นี้ กันทุกคน (สำหรับผู้ที่รับราชการ)...วันที่ 1 ตุลาคม ก็จะเป็นข้าราชการบำนาญ หรือประชาชนเต็มขั้นแล้ว...

                 เหตุที่ผู้เขียนถามท่านเกษียณ  เพราะมีความรู้สึกว่า...บางท่าน  รับราชการมานาน...การกระทำกับสิ่งที่คุ้นเคยได้กระทำบ่อย ๆ คนเคยชินกับการกระทำนั้น ๆ...ทำให้บางคนมักจะยึดติดและฝังใจกับพฤติกรรมนั้น ๆ  โดยจะให้เปลี่ยนแปลงเลยนั้น กระทำได้ค่อนข้างยากมาก...  บางคนรับราชการมานานถึง 40 ปี 30 กว่าปี...และก็เพื่อต้องการทราบว่า..."ท่านเหล่านั้น  มีความรู้สึกเช่นไร"...สำหรับบางท่านที่ได้มี "Plan" (การวางแผน) ชีวิตไว้หลังเกษียณแล้ว...ไม่ต้องถามเลยว่าท่านมีความสุขมากน้อยเพียงใด...บางท่านตอบแบบตลก ๆ ว่า...เออดี...จะได้เป็นไทยเสียที...แล้วก็หัวเราะชอบใจ...ก็แสดงว่าท่านมิได้มีความซีเรียสอย่างไร...เพราะบั้นปลาย  เป้าหมายชีวิตท่าน...คงมีความสุขหลังจากเกษียณชีวิตราชการอย่างแน่นอน...เนื่องจากท่านมีงานที่จะต้องรับผิดชอบใหม่เพื่อเตรียมรับไว้แล้ว...

                  ท้ายนี้  ผู้เขียนก็ขอแสดงมุทิตาจิตให้กับข้าราชการและลูกจ้างประจำทุกท่าน...ที่ได้เกษียณอายุราชการ ตั้งแต่ 1 ตุลาคม 2553 ขอให้ทุกท่านมีความสุขกับชีวิตใหม่...อยู่กับครอบครัวและลูก-หลาน เป็นที่ปรึกษาให้กับลูก - หลาน ตราบจนชีวิตจะหาไม่...

 

 ประโยชน์ +  คุณงามความดีที่ท่านเหล่านั้นได้ทำไว้กับ

แผ่นดินไทย...ยังคงจารึกไว้ในประวัติศาสตร์ของ

การรับราชการตลอดไป...

 

"นี่คือ...วิถีชีวิตของการทำงานโดยการรับราชการ  ซึ่งขอฝากเป็น

ข้อคิดเตือนสติสำหรับเยาวชนรุ่นหลัง...ควรสร้างคุณงามความดี

ที่เป็นประโยชน์ต่อที่ทำงาน...ความมีคุณธรรม...

บริหารงานโดยใชหลักธรรมาภิบาลอย่างแท้จริง

ต่อการปฏิบัติงานในหน้าที่ให้ดีที่สุด...แล้วชื่อท่านจะจารึก

อยู่ในประวัติศาสตร์ของการรับราชการไทย"

 

"อยู่ให้เขารัก...จากให้เขาอาลัย..."