วิถีมุ่งของคนสายการสอนในมหาวิทยาลัยปัจจุบันถ้าอายุยังไม่ถึง 45 ปี

สวัสดีครับเพื่อน ๆ ยามเช้าวันศุกร์ก็เป็นวันที่หลายคนรอคอยเพราะเลยจากวันศุกร์นี้ไปก็เป็นวันหยุดอยู่กับครอบครัว  คนไหนยังไม่มีก็แสวงหากัน  เป็นเรื่องคนในอยากออก  แต่คนนอกอยากเข้า  มันก็เท่านี้ละ  มีเข้า ๆ ออก ๆ กันอยู่อย่างนี้ตามอารมณ์ความรู้สึกที่หลอกล่อด้วยมนต์ขลังแห่งหมู่มารที่ต้องการให้คนเราติดอยู่ในบ่วงแห่งมาร 

 ชีวิตที่รู้แล้วไม่ติดอยู่ในบ่วงแห่งมารแล้วก็สบายกายสบายจิตใจ  แวบเห็นพระคุณเจ้าแถวภาคเหนือตอนกลางว่าท่านมรณภาพ ( ตาย ) แบบนั่งสมาธิล่วงลับไปเลย  เห็นว่าเป็นพระเกจิอาจารย์ดังซะด้วย...

ดูข่าวทางทีวีนะ...

        เห็นแล้วเย็นใจยังมีหมู่พระสงฆ์ที่ประพฤติธรรมมากเท่าใด  คงยังมีผู้บรรลุสัจธรรมมากเพียงนั้น...

        เมื่อวานคุมสอบเช้าแล้วต่อการประชุมตอนบ่าย  ช่วงใกล้เที่ยงกะว่าไปกินข้าวไม่ทันเลยเอาเงินฟากนิสิตที่เราเป็นที่ปรึกษาอยู่รบกวนไปซื้ออาหารมาให้แบบขอบใจ ๆ ...

        ที่เข้าประชุมเกี่ยวกับบัณฑิตศึกษาได้เก็บมุมคิดบางแง่เช่น...การเปิด ป. โท ป. เอก ต่อไปต้องการ อาจารย์ 5 คน และต้องจบ ดอกเตอร์ทั้งหมด คือ 3 คน เป็นผู้รับผิดชอบหลักสูตร  5 คนเป็นอาจารย์ประจำหลักสูตร ถ้าคละกันได้ก็ ป. เอกนั้น  ต้อง มี ศาสตราจารย์ 2 คน และดอกเตอร์อีก 3 คน  ส่วน ป. โท ยังอนุโลมเอา รองศาสตราจารย์  2 คน กับ ดร. 3 คน ได้...

        วิถีมุ่งของคนสายการสอนในมหาวิทยาลัยปัจจุบันถ้าอายุยังไม่ถึง  45 ปี  ต้องไปเรียนต่อให้จบดอกเตอร์  แต่ถ้าเลย 45 ปีแล้วต้องมุ่งเอา ศาสตราจารย์...นั้นแล.