GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

เติมเต็มปี 2(๑) : (blog) ความภาคภูมิใจของ beeman

สิ่งที่น้อยกว่าคาดคือ พอไม่มีการบังคับนิสิตก็มาร่วมงานน้อยกว่าที่คาด แต่ก็ได้คุณภาพมาชดเชยแทน

   วันนี้ค่อนข้างสบายๆ เตรียมตัวมาพูดคุยกับนิสิตเรื่อง blog ใน GotoKnow เป็นรายการเติมเต็มปี 2 ครั้งแรก นับเป็นครั้งที่ 1/2549

   เริ่มตั้งแต่การเตรียมตัวใส่เสื้อสีเหลืองของสคส.(เสื้อโปโล) เพื่อแสดงความจงรักภักดีถวายในหลวง (ใช้คำสามัญ) ซึ่งจะเข้ารับการผ่าตัดกระดูกสันหลัง (โดยวิธีที่ปลอดภัยที่สุด) บริเวณแถวๆ ก้นกบ ที่รพ.ศิริราช

   เมื่อใส่เสื้อสีเหลืองแล้วก็คลุมด้วยเสื้อสามารถสีฟ้า มาที่ห้องคอมพิวเตอร์ของภาควิชาชีววิทยา มีนิสิตมารออยู่ก่อน 2-3 คน ผมก็คอยมาดูให้ทำบันทึกได้ (บล็อกทำไว้แล้ว)

   พอนิสิตมามากหน่อยก็ได้ Storytelling ความภาคภูมิใจของ beeman หรือประวัติของ beeman ตอนที่เข้ามาสร้างบล็อกและบันทึก พูดถึงเรื่องแรงบันดาลใจ และการได้รับรางวัล คุณลิขิต และ สุดคะนึงจากสคส. เพื่อให้นิสิตมีเรื่องที่จะเขียนบันทึก

   แต่บางคนก็มีเรื่องที่จะเขียนแล้ว ก็ให้เขาทำบันทึกนั้นให้เสร็จซึ่งไม่จำเป็นต้องเกี่ยวกับเรื่องผึ้งก็ได้

   ลองมาดูบันทึกที่ทำเสร็จในช่วงนี้นะครับว่ามีเรื่องอะไรกันบ้าง

หมายเลข
บันทึก

ชื่อบันทึก 

 

39735

ขนมไทยจะโกอินเตอร์  

39741

เรียนรู้กับเติมให้เต็ม  

39746

เด็กเรียนผึ้ง  

39747

แรงบันดาลใจของ beeman  

39748

โครงการเติมให้เต็ม  

33759

มุมมอง : เส้นทางของชีวิต  

39761

ใครชอบอ่านการ์ตูนเรื่องวันพีชบ้าง  

39765

รู้ไหมคะว่ากาแฟที่คุณดื่มอยู่ทุกวันนี้มีประโยชน์อย่างไร  

39775

อยากบอกอาจารย์  

39787

โครงการเติมให้เต็ม   
     

   สิ่งที่เกินคาด คือ ท่าน "ภูคา" ได้มาร่วมลปรร.ในห้องคอมพิวเตอร์ด้วย (มาเรียนรู้เรื่องการสร้าง Planet ซึ่งทำให้ beeman เรียนรู้ไปด้วย)

  สิ่งที่น้อยกว่าคาดคือ พอไม่มีการบังคับนิสิตก็มาร่วมงานน้อยกว่าที่คาด แต่ก็ได้คุณภาพมาชดเชยแทน

 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

คำสำคัญ (keywords): เติมเต็มปี2_12549
หมายเลขบันทึก: 39831
เขียน:
แก้ไข:
ความเห็น: 2
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (2)

มันน่าจะเป็นเรื่องธรรมดาของนักศึกษาอยู่แล้ว พอไม่มีการบังคับก็ได้ใจไม่มีความเป็นผู้ใหญ่ แต่ก็เฉพาะบางคน นิสิตเองก็เป็นหนึ่งในความไม่รู้จักความรับผิดชอบแต่ก็มีความเกรงใจอยู่บ้าง

อย่างแรกที่อยากได้ในห้องที่เรียกว่าห้องเรียนก็คือความรู้ที่จะเป็นส่วนเติมเต็มจากการอ่านหนังสือ

อย่างที่สองก็คือการได้ข้อคิดบางอย่างที่ต้องจำจากวิชาที่เรียน

อย่างที่สามก็คือความมั่นใจในตัวอาจารย์ผู้สอน ไม่ต้องเก่งกาจอะไรแต่ว่าอยากจะมั่นใจในความรู้ที่อาจารย์นำมาสอนให้

ขอขอบคุณ คุณนิสิตที่เข้ามาลปรร. นิสิตก็คือปุถุชนธรรมดา มีทั้งผู้ที่มีความรับผิดชอบ และขาดความรับผิดชอบ (รวมถึงอาจารย์ด้วยครับ)

  1. ความรู้ แบบอ่านหนังสือ เราก็หาได้ในหนังสือครับ ส่วนความรู้ที่อาจารย์ควรสอนนิสิต ก็คือความรู้ที่ไม่พบในหนังสือครับ
  2. การให้ข้อคิดบางอย่าง (ไม่ใช่เฉพาะเรื่องจำ) ก็ต้องเป็นหน้าที่ของอาจารย์
  3. เรื่องความมั่นใจนี่สำคัญครับ อาจารย์ต้องสร้างความมั่นในให้ลูกศิษย์ให้ได้ครับ