สวัสดีครับ
- ในช่วงเวลานี้ คนที่ยุ่งยากที่สุด ก็คงไม่พ้น ชุมชนคนเป็น ผอ. และลูกน้องคนใกล้ชิด เพราะเวลานี้ไม่สามารถ ปกป้องบิดา มารดา และ บรรพบุรุษได้เลย จะต้องถูกครูน้อยก่นด่าแน่นอน เพราะไม่ได้ 2 ขั้น ประโยคที่จะได้ยิน คือ "ผอ.ตาถั่ว มองไม่เห็นความดี เอาดีแต่ลูกน้องเจ้าของ" เขาคงไม่รู้หรอกว่าบางครั้ง ผอ.ที่ใช้หลัก Good Governance เขาจะมีความยุ่งยาก ลำบากใจแค่ไหน ในการที่จะบริหารจัดการอย่างไร ให้ถูกใจลูกน้องมากที่สุด ได้ประโยชน์สูงสุด โดยเฉพาะในปัจจุบันที่ใช้โควต้า 15% มาเกี่ยวข้อง โรงเรียนขนาดเล็กไม่มีเงิน โควต้าน้อย มีเงิน ไม่มีโควต้า ผู้บริหารก็ต้องกระเสือกกระสนนำข้อมูลไปเถียงกันในศูนย์พัฒนาฯ โดนด่าโดนโจมตี มีครูน้อยคนไหนเห็นใจ ผู้บริหารบ้าง บางครั้งก็ต้องทำ MOU กับโรงเรียนอื่นไว้ ยืมเงิน ยืมโควต้า เอาไว้คราวหน้าค่อยใช้หนี้กัน
- 0.5/1.0/1.5/2.0 ตัวเลขที่ทุกคนต้องการ แต่ผู้บริหารลำบากใจ
- หนึ่งปีมีอยู่สองเดือนที่ผู้บริหารกลัวมากที่สุด คือ มีนาคม และ กันยายน
ส่งหลักฐานการส่งเสื้อมาให้ท่านฯ เพื่อยืนยันว่าดิฉันไม่ได้เหลวไหลค่ะ ถ้าส่งไม่ถึงมือผู้รับหรือมีคนอื่นรับแทน สามารถตรวจสอบได้ทุกชิ้น
ด้วยความเคารพอย่างสูง
นพวรรณ พงษ์เจริญ
สวัสดีคะ อ.สุทธิรัก ขอบคุณมากคะที่แวะมาเยี่ยมเยือนและให้ข้อคิดดีๆๆดีใจมากคะที่มีเพื่อนคุยคนที่ 3 หวังว่าคงมาเยี่ยมบ่อยๆนะเจ้าคะ
เป็นผู้บริหาร คือได้เป็นและต้องอดทน คู่กันไป ทำงานให้หนักให้ดี ผลงานย่อมประจักษ์ได้เองครับ
สวัสดีคะคุณสุทธิรัก
ห้ามบ่นคะคนทำดียังไงก็ความดียังอยู่ สู้ๆๆคะ
แวะมาทายทัก..เอ้ย..ทักทายคะเห็นเงียบๆไปคะ
ถ้ายึดหลักการทำงานของลูกน้อง ไม่น่าจะลำบากใจเท่าไหร่ แต่ถ้ายึดหลักเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ก็ต้องลำบากใจเป็นธรรมดาค่ะ