ในชีวิตคนเรานั้น มีเวลาในการดำเนินชีวิตเท่า ๆ กัน คือ 24 ชั่วโมง อย่างเป็นธรรมที่สุดแล้ว อยู่การบริหารจัดเวลาของแต่ละคนเท่านั้นเอง

          แปลกแต่จริง ทุกวันนี้มีความรู้สึกว่าเวลาในการทำงานช่างผ่านไปรวดเร็ว  อย่างกับอะไรดี  จนหลาย ๆ คนบ่นกันขรมเลย  เราน่าจะมีเวลาทำงานวันหนึ่งสัก 24 ชั่วโมงเลยเป็นไร  ชนิดที่ว่านอนค้างที่สำนักงานเลยว่างั้นเถอะ  เพราะว่างานคือเงิน บันดาลสุข  งานคือ สิ่งที่ทำให้ผมรู้สึกว่าตัวเองมีคุณค่า  ส่วนรายได้คือผลพลอยได้และเป็นสิ่งที่ทำให้ผมเลี้ยงครอบครัวและตัวเองได้ แถมบางทียังมีเหลือ และเมื่อผมคิดได้แบบนี้ ทำให้ผมก็เลยไม่รู้สึกว่าเหนื่อยกับงาน

ท่านผู้อ่านลองคิดเล่น ๆ ดูนะครับ

1  ปี                                 =        365 วัน

วันเสาร์-อาทิตย์                     = 52 สัปดาห์ x 2  =  104  วัน

เท่ากับ  1 ปี เราทำงาน            =  261  วัน

1  วันเราทำงาน  8  ชั่วโมง        =  8x261 =  2,088  ชั่วโมง หรือ 87  วัน

วันหยุดประจำปี  13  วัน          =  87 - 13  =  74  วัน

ลาพักผ่อนได้  15  วัน              =  74 - 15  =  59  วัน

นี่ยังไม่นับ  ลาป่วย  ลากิจ  ลาครึ่งวันอีก  และอื่น ๆ อีกมากมาย

          จริง ๆ แล้วเราเหลือทำงานไม่กี่วันเอง

          ในเมื่อเวลาที่เหลืออยู่จริง ๆ ช่างน้อยนิด  แล้วทำไมผมจะต้องเอาชีวิตที่เหลืออยู่มาเป็นเหยื่อของความเหนื่อยล้า  ความท้อแท้  ลิ้นหวัง  ด้วยเหตุนี้ละครับทำให้ผมไม่เคยรู้สึกว่างานหนักเลย  หรือหากท่านผู้อ่านได้อ่านแล้วยังเฉย ๆ อยู่ต้องลองคิดหนักแล้วนะครับ

         หากคุณมีโอกาสได้ทำงานที่คุณรักและรู้สึกดี  นั่นนับว่าเป็นความโชคดีมา  แต่หากคุณไม่มีโอกาส ทำไมไม่ใช้โอกาสนี้เป็นความคิดของตนเองที่มีต่องาน  โดยหันมารักในสิ่งที่เราต้องอยู่กับมันล่ะครับ  นี่ก็เพื่อตัวเราเอง ไม่ใช่ใครอื่นที่ไหนเลยครับ

ภาพ ณ ริมอ่างแก้ว มหาวิทยาลัยเชียงใหม่

ถ่ายเมื่อ  4 กันยายน 2553

เวลา 06.10 น.