แม้ว่าพี่แกะจะป่วยด้วยโรคมะเร็งมาได้ระยะเวลาหนึ่ง แต่นั่นก็ไม่ได้ทำให้พี่แกะหยุดทำงาน เธอก็ยังทำหน้าที่ในปัจจุบันอย่างดีที่สุดและเต็มที่ รวมถึงความต่อเนื่องและการขับเคลื่อน R2R ...
เมื่อวาน (๑๖ กันยายน พ.ศ.๒๕๕๓) เป็นอีกหนึ่งวันที่ชาว R2R คำเขื่อนแก้วได้มาพบกัน ครั้งนี้เป็นครั้งที่ ๓ เรามาได้บอกเล่าความก้าวหน้าของงาน ซึ่งหลายๆ ทีมได้เก็บข้อมูลเป็นที่เรียบร้อย พร้อมสังเคราะห์ผลการวิจัย...
บรรยากาศที่เกิดขึ้นในระหว่างการเรียนรู้เป็นที่ประทับใจของพวกเราทุกคนเป็นอย่างยิ่ง มีความเป็นกันเอง มีความเป็นกัลยาณมิตร แบบเพื่อนช่วยเพื่อน พี่ช่วยน้อง ช่วยกันคิด ช่วยกันมอง ... เพื่อให้งานแต่ละคนมีความชัดเจนยิ่งขึ้น ทำให้เกิดเป็นความรู้สึกว่า "งาน R2R คืองานที่ทุกคนร่วมเป็นเจ้าภาพ" แม้ว่าประเด็นวิจัยจะอยู่เอ็กซเรย์ หรือห้องแล๊ป หรือหอผู้ป่วย...แต่ทุกคนก็มองว่านี่คือ งานภาพรวมของโรงพยาบาล...
และที่ประทับใจยิ่งขึ้นเมื่อ...อยู่ๆ ก็เกิดการขยายผลของการงานเป็นภาพงานวิจัยของโรงพยาบาลที่ทุกจุดที่มีส่วนร่วมสัมพันธ์กันร่วมกันทำ เช่น ประเด็นการหายของแผลในผู้ป่วยเบาหวานโดยใช้กระบวนการแพทย์ทางเลือกมาผสมผสานกับการรักษา หลังจากที่น้องออและน้องอี๊ด ได้ทดลองศึกษาใช้กับหอผู้ป่วยในชาย เห็นผลได้ดี...ทำให้คนหน้างานหลายจุดเกิดเป็นแรงบันดาลใจขยายผล เลยกลายเป็นว่ามีการศึกษาร่วมกันทั้งคนหน้างานอุบัติเหตุฉุกเฉิน แผนกผู้ป่วยนอก รวมถึงทันตกรรมอย่างหมอเป้ก็มีความสนใจที่จะศึกษาร่วมโดยไปใช้ในผู้ป่วยที่มาทำฟันและมีแผลหายช้า...
ส่วนงานของพี่หน่อยและของพี่จุ๊บ เป็นงานเชิงนวัตกรรม ข้าพเจ้าเสนอให้พี่อี๊ดผู้ประสานงาน เป็นธุระให้การจดทะเบียนสิทธิบัตร โดยเฉพาะงานของพี่หน่อยได้ผลเกินคาด สำหรับการประดิษบ์แผ่นตะกั่วป้องกันรังสีในอวัยวะเพศเด็กขณะถ่ายภาพรังสี เพื่อการลดต้นทุนการสั่งซื้อที่มีราคาแพง หรืองานของพี่จุ๊บ พี่อ้อ พี่ตุ้ย ที่เป็นการลดความแออัดในผู้ป่วยที่มาทำแผลที่แผนกฉุกเฉิน...โดยใช้แนวคิดให้ผู้ป่วยทำแผลเองได้ที่บ้าน นอกจากจะเป็นการลดความแออัดแล้วยังเกิดเป็นการลดต้นทุนของการรักษาในระบบสุขภาพได้ด้วย...
ภาพรวม...แล้ว
บรรยากาศที่ได้เรียนรู้ร่วมกันครั้งนี้ ทำให้มองเห็นว่า R2R ที่โรงพยาบาลคำเขื่อนแก้วมีความเข้มแข็ง และมีทีม R2R-Fa นำโดยพี่แกะ เภสัชกรหญิงแจ๋วแหว๋ว พี่จุ๊บ พี่โอปอ พี่อี๊ดและหมออ้อ...ที่ขับเคลื่อนด้วยความสุขและพลังแห่งการเห็นประโยชน์ที่เกิด...เป็นที่น่าชื่นชมอย่างยิ่ง
ความสำเร็จของการทำ R2R ที่เกิดขึ้น...ของ รพ.คำเขื่อนแก้ว สำหรับข้าพเจ้าแล้วมองว่านี่แหละคือ การที่ทุกคนรู้สึกว่าเป็นเจ้าของกระบวนการ โดยที่ไม่ได้ผูกขาดที่วิทยากรที่เชิญไป หากแต่...คนหน้างานร่วมกันขับเคลื่อนไปได้ส่วนข้าพเจ้าเพียงร่วมเป็นส่วนหนึ่งเท่านั้น
ยินดีกับความก้าวหน้า ขอส่งแรงใจไปถึงนะ
สวัสดีคะ
เป็นเครือข่ายการเรียนรู้ที่ขยายผลได้อย่างงดงามเลยคะ
เป็นเรื่องราวที่ดียิ่งที่ได้ร่วมเรียนรู้กับชาวคำเขื่อนแก้วค่ะ
ขอบพระคุณพี่โอและแม่ต้อยเป็นอย่างยิ่งค่ะ