การปกครองน้องๆในกลุ่ม  ในสถานะเป็นหัวหน้า  ไม่ได้หนักหนาอะไร  เนื่องจาก  ไม่ได้ถือตัวว่า  เรามีความแตกต่างอะไรต่อกัน  ทุกคนมีสิทธิที่จะคิด  ที่จะพูด  และที่จะปฏิบัติต่อกัน  ที่ไม่ก้าวก่ายกัน และมีความเป็นตัวของตัวเอง.....สุดแล้วแต่จะมีความพึงพอใจต่อกัน

*****

ภาระหน้าที่ที่ได้รับมอบหมาย ทั่วทุกคน  ต่างตระหนกตระหนักกันดี ว่าต้องทำให้ทันเวลาตามความสามารถและศักยภาพที่มีอยู่  มีเวลาเล็กน้อย ก็มาแจกจ่ายให้กันไป  ไม่ได้เรียกร้องว่า  งานส่วนรวมต้องมีเวลาให้บ้างนะ  ไม่มีเวลา หรือยังไม่เดือดร้อน  ก็ไม่ต้องมาหามาสู่  เป็นเรื่องปกติธรรมดาที่เคยชินกันแล้ว

*****

การปกครองคนในกลุ่ม  ที่ต้องมาทบทวนว่า  เขาอบอุ่นใจ  ทำได้ไหม  อยู่อย่างสบายใจหรือเปล่า  การทำงานเสร็จลุล่วงไปได้ไหม  ทำถูกหรือผิด จะแก้ไขได้อย่างไร  ทำงานได้ตรงตามเวลา  มีความเดือดเนื้อร้อนใจอย่างใด.....คนเป็นหัวหน้า ใคร่ครวญอยู่เสมอ

*****

และ สามัญสำนึก  การไม่มีใครมาหามาสู่เลย นั่นคือ อยู่กันตามปกติสุข  ไม่เดือดเนื้อร้อนใจ  แต่ตรงกันข้าม  มาหา  มาคุย  นั่นคือ  ต้องมีเรื่อง  อย่างน้อย.....ก็คิดถึงเรา  ช่างให้เกียรติกันเหลือเกิน.....น้องเล็ก  สอน 3 ชั้น  ถึงจะเป็นชั้นเล็กๆ  ป1-3  แต่น่าสงสาร  เรื่อง  การออกข้อสอบ  การเขียนหน่วยการเรียนรู้  การเขียนแผนการจัดการเรียนรู้  ดูสิ  คนเล็กแต่มีความสามารถสูง.....ทำได้