ฉันเห็นด้วยกับทฤษฎีที่ว่า สิ่งที่ทำให้คนเราแตกต่างกัน อยู่ที่ คุณค่าของคน ๆ นั้น แต่การให้คุณค่าของคน เราจะใช้หลักเกณฑ์ใดในการวัดกันล่ะ
ฉันเห็นคนบางกลุ่ม(ซึ่งเป็นกลุ่มใหญ่ของสังคม) พวกเขาวัดระดับคุณค่าของคนตาม เชื้อชาติ ชาติตระกูล ฐานะความร่ำรวย การศึกษา รูปร่าง และหน้าตา พวกเขาจะยกย่อง ชื่นชม ศรัทธา นับถือ เกรงใจ และให้เกียรติ ให้โอกาส คนที่มีคุณสมบัติเหล่านี้มากกว่า พวกเขาเทใจ ให้คะแนนคนดังกล่าว ว่าเป็นคุณที่มีคุณค่าสูงกว่าคนทั่วไป พลอยทำให้คนที่มีคุณสมบัติดังกล่าวนั้น รู้สึกภาคภูมิใจในตนเอง และเกิดอาการดูถูก คนที่ไม่มีคุณสมบัติเช่นดังตน พวกเขาเพียรเพิ่มค่าให้ตัวเอง และลดค่าของคนอื่นลง อันนี้น่าเสียดายมากนะคะ
ถึงจะเป็นความคิดชอบของคนส่วนใหญ่ แต่ถึงยังงัยฉันก็ไม่เคยเห็นด้วยกับพวกเขาหรอกค่ะ ฉันเชื่อทฤษฎีที่ว่า เชื้อชาติ ชาติตระกูล ฐานะความร่ำรวย การศึกษา รูปร่าง และหน้าตา เป็นเพียง "สิ่งสมมุติ" หรือ "เปลือกนอก" เท่านั้นค่ะ แต่สิ่งสมมุติ หรือ เปลือกนอก นี่แหละ ที่ครอบงำผู้คนให้หลงผิด ยึดมั่นถือมั่นอยู่กับมันมาหลายชั่วอายุคน และจะยังคงอยู่ตลอดกาล ตราบใดที่ผู้คนยังไม่มีปัญญารู้เท่าทัน
ขอบอกว่าคนคิดแบบนี้เยอะจริง ๆ ค่ะ ลองมองไปรอบ ๆ ตัวเราสิคะ ว่า มีใครบ้าง ที่มองคุณ และวัดค่าของคุณเป็นอย่างอื่นบ้าง นอกจากดูคุณจากเปลือกนอก ฉันค้นพบด้วยตัวเองว่ามีค่ะ แต่มีน้อยมากถึงมากที่สุด
คนเรานี่ก็แปลกนะคะ หันไปยกย่อง ชื่นชม อยากมี อยากเป็น กับสิ่งสมมุติ และ เปลือกนอก โดยไม่สนใจที่จะพัฒนาความดีงามภายในใจตนให้เพิ่มขึ้น สังคม ประเทศ และโลก จึงค่อย ๆ เสื่อมถอยลง ตามความเห็นผิดของคนส่วนใหญ่ ภาพนี้ มันชัดเจนมากในสายตาฉัน
ถ้าเป็นบุคคลที่มีปัญญาจริง จะเห็นว่า เปลือกนอก หรือ สิ่งสมมุติ นั้น มันมีจุดจบของมันเสมอค่ะ เพราะถ้าเราได้ลองใช้ชีวิต คลุกคลี อยู่กับมัน มันจะมีแรงดึงดูด และใช้ได้ผลกับเราในช่วงระยะแรกเท่านั้น พอเราเคยชิน เราจะเห็นเป็นเรื่องธรรมดา ไม่ตื่นเต้น เร้าใจ ไปกับ ฐานะความร่ำรวย ชาติตระกูล รูปร่าง หน้าตา หรืออื่น ๆ อีก เพราะมันไม่สามารถใช้เป็นแรงดึงดูดได้อีกต่อไป ถ้าปราศจาก "ความดีงามภายใน"
ฉะนั้น ฉันจึงเห็นด้วยอย่างยิ่งว่า "ความดีงามภายใน"ต่างหาก ที่ทำให้คนเราแตกต่างกันได้จริงยิ่งกว่าจริงค่ะ คือ จะทำให้เราดีสุดขั้ว หรือเลวสุดขีด ไปเลยก็ได้ เวลาที่ฉันมีโอกาสจะเลือกคบคนไหน ฉันไม่เคยสนใจหรอกนะว่า "เขาเป็นใคร" แต่ฉันจะให้ความสำคัญว่า "เขาเป็นคนยังงัย" ค่ะ
ส่วนคนที่เลือกไม่คบกับฉัน เพียงเพราะฉันไม่มีคุณสมบัติเปลือกนอกเท่าเทียมคนอื่นนั้น ฉันจะถือเป็นโชคดีของฉันค่ะ เพราะเขาอาจทำให้ฉันซีมซับความเห็นผิดตามแบบเขาไปด้วย
คนที่ไม่ได้เกิดมาจากประเทศที่เจริญมั่งคั่ง หรือมีชาติตระกูลสูงส่ง แถมยังไม่ได้ร่ำรวย การศึกษาก็น้อย รูปร่างหน้าตา ก็แสนจะธรรมดา ไม่สวยหล่อ ก็ไม่ต้องนึกน้อยใจในวาสนาของตัวเองอีกต่อไปค่ะ เพราะทุกคนสามารถเพิ่มคุณค่าให้กับตัวเองได้โดยการพัฒนาความดีงามภายในให้งอกงามขึ้นในจิตใจ ยิ่งพัฒนามาก ยิ่งมีคุณค่าสูง
และมันจะก็น่าภูมิใจแค่ไหน ถ้ามีสักคนมารักเรา มานับถือ ชื่นชมเรา หรือมายกย่อง สรรเสริญเรา ที่ความดีงามภายในของเรา ไม่ใช่ เปลือกนอก !!!!!!
Written by
Jee Jie
ขอบคุณค่ะ..สอดคล้องกับธรรมคติ ที่สอนให้เราค้นหาตนเอง เพื่อพัฒนาจากภายในตนให้เข้มแข็ง มากกว่ายึดผู้อื่นเป็นสรณะ..
--ขอบพระคุณ คุณนงนาท ที่ให้แง่คิด มุมมองเพิ่มขึ้นอีกค่ะ--