KM0023 : ความยิ่งใหญ่ของคำว่า "ขอโทษ"

เมื่อวันศุกร์ที่ผ่านมา ผมมีประชุมทั้งเช้าและบ่าย เป็นการประชุมร่วมกับสำนักหนึ่งในองค์กรที่ผมต้องทำงานร่วมด้วย ต่างเวลา ต่างวาระ ต่างบุคคล เรื่องเดียวกันกับให้ผลต่างกัน

ขอเริ่มต้นในสิ่งที่ดีตามหัวข้อก่อน ช่วงบ่าย ท่านผู้อำนวยการของสำนักนั้นเข้าร่วมประชุมเอง ผมอธิบายถึงงานที่จะต้องทำในปีงบประมาณ ๒๕๕๔ ท่านรับฟังอย่างตั้งใจ (Deep Listening) ความเข้าใจจึงเกิด งานที่จะทำจึงถูกรับปากว่าสามารถทำได้ ช่วงท้ายท่านได้กล่าวคำว่า "ขอโทษ" กับบางเรื่องที่มีการเข้าใจผิดกับเจ้าหน้าที่อีกท่านในสำนักเดียวกับผม เป็นเรื่องที่ยิ่งใหญ่มากสำหรับผม เพราะการกล่าวคำขอโทษกับผูู้ที่อาวุโสทั้งอายุและตำแหน่งที่น้อยกว่า ถือเป็นการละอัตตาของตนเองอย่างแท้จริง ผมขอยกย่องท่านอย่างยิ่ง ในองค์กรใดก็ตามหากทุกคนมีฐานคิดแบบนี้ ไม่ว่าผู้บริหารหรือพนักงาน ความสำเร็จขององค์กรคงไม่ไปไหน คนเราผิดพลาดได้ทั้งสิ้น เมื่อผิดพลาดก็ "ขอโทษ" และให้อภัยกัน โดยเฉพาะหากความผิดพลาดนั้นเกิดจากความมุ่งหวังดีต่องานด้วยกัน เมื่อทุกคนทำได้ "ความสุข" ก็เกิด

ย้อนกลับไปช่วงเช้า เจ้าหน้าที่ในสำนักของผู้อำนวยการท่านนั้น พูดกับผมในที่ประชุม (อีกเรื่อง) ว่า สิ่งที่ผมจะทำในปีงบประมาณ ๒๕๕๔ ทางสำนักของเขาไม่สามารถทำได้ทันตามต้องการ ผมถามว่าได้รับฟังรายละเอียดจากผมหรือยังว่าต้องทำอะไรบ้าง ทำไมถึงตั้งธงว่าทำไม่ได้ เจ้าหน้าที่ท่านนั้นตอบว่าทราบจากท่านอื่นที่คุยๆ กัน ผม?????? ไม่มีความเห็นต่อเพราะไม่อยากสร้าง "ความทุกข์" ให้ตัวเอง และสุดท้ายอยู่ที่ช่วงบ่าย ซึ่งเจ้าหน้าที่ท่านนั้นก็ไม่เข้า

สุดท้ายผมขอยกคำกล่าของ อ.วิจารณ์ ครับ "สังคมของเราจะเข้มแข็งขึ้น   หากเราช่วยกันคำนึงถึงประโยชน์ส่วนรวมเหนือประโยชน์ส่วนตน"  (http://gotoknow.org/blog/thaikm/390520)