อย่างที่เคยเล่าเรื่องยุง..........ไปในบันทึกนี้ เรียนรู้แผลยุงกัด ι ยุงกัดไร้รอย...
แว๊บหนึ่งตะกี้นี้ ที่มองลอดมุ้งกลม ขณะนั่งอยู่ที่หน้าระเบียง มองเห็นยุงตัวใหญ่ บินวน พยายามที่จะเข้ามาในมุ้งกลมที่หนูกางไว้ เสียงหวีดระหว่างการบินของยุง ดังเข้ามาในโสตประสาท สักพักมีความรู้สึกว่า โดนกัดที่บริเวณคอ มีเสียงดังข้างในว่า
“เอ๊ะ ยุงมาจากไหน ก็กางมุ้งกลมแล้วนี่
ความคิดดังขึ้นต่อทันที (รึว่าเขาจะกัดทะลุมุ้ง แต่พอมองรอบ ๆ)
เห็นยุงเข้ามาภายในมุ้ง......อ้อ
ดังนั้นจึงพายุงที่อยู่ในมุ้งออกไป
พลางมองยุงตัวอื่น ๆที่บินอยู่รายล้อมมุ้งแล้วระลึกว่า
เราคงมีกรรมสัมพันธ์กันมาเหนาะ
สิ่งมีชีวิตตั้งมากมาย แต่เราก็ยังได้มาเจอกัน
อโหสิกรรมให้กันและกันนะ
กรรมเก่าคงสัมพันธ์กัน เจ้าจึงพยายามมากัดเรา
แต่กรรมใหม่ที่เราสร้างมาปิดกั้นก็คือ กางมุ้ง
อย่างนี้กระมังที่เรียกกันว่า “ตัดกรรม”
อโหสิกรรมต่อกันและกันนะท่านยุง
หากหนูเคยจาบจ้วงล้วงเกิน
หรือกระทำสิ่งใดให้ท่านเกิดความขุ่นข้องหมองใจ
ขอได้โปรดงดโทษแก่หนูด้วยค่ะ
เพราะเราคือ เพื่อนร่วมทุกข์ด้วยกัน
หมายเหตุ; เขียนไว้ ณ ตอนที่ไปพักภาวนา
