มองด้วยใจ : พลังแห่งการมองด้วยหัวใจ

      เมื่อเช้าเข้าไปอ่านบันทึก ของ อ.โย ห้องเรียน AI  ได้แนะนำหนังสือ "มองด้วยใจ"  จำได้ว่าหนังสือเล่มนี้  มีอยู่ที่บ้าน   กลับมาบ้านจึงเปิดดู พบว่าซื้อมาเมื่อเดือนกรกฎาคม  อ่านจบแล้ว มีขีดเส้นใต้ไว้หลายตอน  จึงขอทยอยนำมาฝากครับ

 

 

           เราจะสร้างความสัมพันธ์ระหว่างบุคคลที่สมบูรณ์ได้ จำเป็นต้องยอมรับกับแนวคิดของคนอื่นที่แตกต่างไปจากของตนเอง และ "ความสามารถในการยอมรับในตัวคนอื่น" จะแปรผันไปตามการยอมรับในตัวคุณเอง

          กล่าวคือ

 

ยิ่งคนเรายอมรับในตัวเองได้มากเท่าใด

ก็จะยิ่งยอมรับในตัวคนอื่นได้มากเท่านั้น 

 

ในทางกลับกัน  

 

 คนที่ไม่ยอมรับในตัวเอง และ คิดว่า "ตัวเราเองนี้แย่มาก"

ก็จะยอมรับในตัวคนอื่นไม่ได้

          ครับ ประเด็นที่สำคัญสั้นๆมนตอนหนึ่ง   เป็นเรื่องที่ "ยิ่งใหญ่" มากเลยครับ  สามารถหยิบยกนำไปใช้ได้ในหลายๆเรื่อง

 

          1.  เป็นคุณครู   ก็ต้องยอมรับตัวเองให้ได้ก่อนครับ จึงจะยอมรับเด็กได้ สามารถใช้วินัยเชิงบวกกับเด็กได้   สอนเด็กแบบ Child centered ได้

 

          2.  เป็นผู้บริหาร ก็ต้องยอมรับตัวเองให้ได้ก่อนครับ จึงจะสามารถยอมรับลูกน้องได้ ยอมรับความคิดที่แตกต่างได้

 

         3. เป็นนักวิชาการ ต้องยอมรับตัวเองให้ได้ก่อน จึงจะสามารถยอมรับคนอื่นได้

 

         4.  ในวง Dialogue คนที่เข้าวง ต้องยอมรับตัวเองให้ได้ก่อนครับ จึงจะสามารถเข้าวงมาฟังความคิดที่แตกต่างได้

 

        5. Facilitator ก็ต้องยอมรับตัวเองก่อนครับ จึงจะจัดกระบวนการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ได้

 

         ทั้ง   5   กรณีข้างต้น  หลายคนก็อยากเป็นครับ  แต่เป็นไม่ได้ดี  เพราะไม่กล้า "เปิดใจ" ยอมรับตัวเองตามความเป็นจริง   มีแต่เปลือกล้อมใจเต็มไปหมด

 

        จึงไม่ได้ "มองด้วยใจ"  ที่เป็นเรื่องใหญ่ในทุกวงการ