เป็นภาษาที่เราจะคุยกันเสมอระหว่างพี่ปี และข้าพเจ้าถึงการพัฒนาสิ่งต่างๆ เพื่อให้ได้มาซึ่งคุณภาพ ระหว่างคำว่า Sofeware และ Hardware

เราเปรียบเปรย...การพัฒนา Hardware เปรียบดั่งความเป็นไปตามที่สังคมโลกเป็นอยู่ เน้นความเจริญภายนอก หรือปัจจัยที่ทำให้ห่างไกลทางด้านจิตใจ การมุ่งเน้นความสำเร็จของงาน ของสังคม และของโลก....

ส่วน Sofeware นั้น...คือ การน้อมนำกลับมาที่ "จิตใจ" ความละเอียดอ่อน อันเป็นการค้นหาความงดงามแห่งความเป็นไปที่ปรากฏ...

  • จิตใจผู้คนห่อเหี่ยวและแห้งผาก ==> มีใครมากน้อยเท่าไรที่ได้ตื่นรู้ในเรื่องนี้บ้าง

ในท่ามกลางกระแสแห่งความปรารถนาที่อยากจะให้ทุกสิ่งปรากฏเป็นความเจริญ เป็นความพัฒนานั้น เราได้หันมามองคนที่อยู่รอบข้างเราบ้างหรือไม่ ฤาว่าแม้แต่ใจเราเองเราได้น้อมกลับมามองหรือเปล่า...

กระแสแห่งสภาวะการสาดทุกข์นับตั้งแต่อย่างหยาบไปจนถึงอย่างละเอียด แพร่ระบาดยิ่งกว่าการระบาดของโรคใดใด...นำความเดือดร้อนและทุกข์สาหัสมาสู่กันและกัน

ในการก้าวย่าง...ที่มีเป้าหมายของ R2R เพื่อพัฒนาให้ผู้คนได้เกิดปัญญา

และได้ฝึกฝนกระบวนการทางปัญญานั้น เป็นเป้าหมายเพื่อนำไปใช้ในการดำรงอยู่ในท่ามกลางภาระงานที่หนักหนา...ฤาว่าเพื่ออะไรกันแน่ ...นี่เป็นเรื่องที่บุคคลที่กำลังก้าวมาเรียนรู้เรื่องนี้ต้องทำความเข้าใจในความปรารถนาและความต้องการของตนเองให้ท่องแท้...

สำหรับข้าพเจ้าแล้ว...

ข้าพเจ้าก็ยังคงมองเรื่องของการนำเครื่องมือที่เรียกว่า R2R นี้มาใช้ในการปฏิบัติการกู้ใจคนทำงาน ผ่านการเกิดกระบวนการทางปัญญาที่ได้มาจากการเรียนรู้ผ่านการคิดที่เป็นระบบ เป็นขั้นเป็นตอนที่เราคุ้นชินเรียกกันว่า "วิจัย" มาน้อมนำฝึกฝนในชีวิตการทำงานประจำวัน...

กระบวนการทางวิจัย จะทำให้ผู้คนได้มองเห็น "ทุกข์" ที่ปรากฏขึ้นในงานประจำของตนเองได้อย่างท่องแท้ เพราะเป็นการมองที่ลึกลงไปถึงห้วงบ่วงเหตุ อันไม่ใช่การมองอย่างไร้เหตุและผล หากแต่มีการพิจารณาอ้างอิงผ่านการถ่ายโยงความรู้ของบุคคลอื่นๆ ที่เราเรียกว่า "ทบทวนวรรณกรรม" แล้วค่อยนำมาสู่การค้นหาหนทางการแก้ไขที่สอดคล้องกับสาเหตุและปัญหาแห่งทุกข์นั้น...

วันนี้...ข้าพเจ้าเดินทางมาถึง อำเภอศรีราชา จังหวัดชลบุรี ตามคำเชื้อเชิญ...ของโรงพยาบาลสมเด็จพระบรมราชเทวี ณ ศรีราชา

คุณวิวัฒน์...เป็นผู้ไปรับ พี่นุ้ยเป็นผู้มารอ...

ความตั้งใจเต็มเปี่ยมของพี่นุ้ยที่จะนำพาคนหน้างานของตนเองก้าวไปสู่การสัมผัสความงามทางปัญญา พี่นุ้ย...ใช้หัวข้อที่มีเป้าหมายเพื่อ "การแลกเปลี่ยนเรียนรู้และชื่นชมผลงาน"... โดยภาคเช้านั้นเน้นในเป้าหมาย "ความสุข" โดยห้วงเวลานี้อาจารย์อัครินทร์  นิมมานนิตย์ เป็น Fa มาช่วยเชียร์ "งานประจำ ทำให้ดี มีความสุข ด้วย Lean R2R"

หลังจากที่พี่นุ้ยดูแลความเรียบร้อยของการเข้าพักในห้องอันงามที่ใกล้ทะเล...ของข้าพเจ้าแล้วก่อนจากลา พี่นุ้ย...บอกว่า "เน้นการชื่นชมนะคะอาจารย์"...ทำให้ข้าพเจ้าสัมผัสได้ถึงความงามที่อยู่ในหัวใจของพี่นุ้ย ที่คำนึงถึงความละเอียดอ่อนของการนำพาคนหน้างานที่นี้ไปสู่...สัจจแห่งชีวิตที่ต้องเรียนรู้ ที่เป็นการก้าวย่างไปทำความงามของการพัฒนาที่เป็นทั้ง Hardware และ Sofeware ไปพร้อมๆ กัน...

พรุ่งนี้มีอยู่หกเรื่องที่ข้าพเจ้าจะได้ร่วมเรียนรู้พร้อมค้นหาความงามของการนำ R2R มาพัฒนางานประจำของตนเอง และอีก ๓๒ เรื่องจาก ๒๒ หน่วยงานที่จะต้องเดินทัวร์และเก็บเกี่ยวให้ได้มากเท่าที่เวลามี

ดีใจที่ได้มาที่นี่...

เป็นอีกพื้นที่ได้มาเยือนความงามของ R2R อีกหนึ่งแห่งของเครือข่ายภาคตะวันออก...

 

ตกผลึกเมื่อได้ซึมซับภาพความงาม

จาก ธรรมชาติแห่งท้องทะเลในยามเย็น

๓๐ สิงหาคม พ.ศ.๒๕๕๓

 

ถ่ายภาพจากที่พัก...มองลงมาเห็นโรงพยาบาลสมเด็จพระบรมราชเทวี ณ ศรีราชา