แต่อย่างไรก็ตาม วาทะวลีสวยงามเหล่านั้น สามารถนำเสนอคุณผู้อ่านเพื่อให้เป็นประโยชน์ สมกับการสละเวลาไล่เรียงตัวอักษรให้ผ่านสายตา
วิทยาลัยเศรษฐศาสตร์ในโรม-1
โสภณ  เปียสนิท
......................................
                ระหว่างการเดินทางสู่โรม มีคำสวยงามอยู่หลายประโยค ตามบันทึกจากการดูหนัง หรืออาจผุดพรายจากความคิดแทรกระหว่างการมองทัศนียภาพสวยงามสองข้างทาง แต่อย่างไรก็ตาม วาทะวลีสวยงามเหล่านั้น สามารถนำเสนอคุณผู้อ่านเพื่อให้เป็นประโยชน์ สมกับการสละเวลาไล่เรียงตัวอักษรผ่านสายตา
                “การเป็นผู้ปกครองนั้น ต้องมีปัญญาดี มีความเป็นธรรม น้อมนำอุตสาหะ และต้องละความลุ่มหลง” เป็นโอวาทของกษัตริย์สอนพระราชโอรสจากหนังเรื่อง เกลดิเอเตอร์ ที่มัคคุเทศก์เปิดให้ชม “แสงอาทิตย์ส่องใจลูกนานนับพันปี” เป็นการเปรียบเทียบว่าสิ่งอื่นนั้นไม่จีรังยั่งยืน ส่วนแสงอาทิตย์ยั่งยืนนาน “ความล้มเหลวของลูก คือความล้มเหลวของผู้เป็นพ่อ” ข้อนี้นับว่าเป็นความจริง นำมาปรับเปลี่ยนใช้สำหรับครูอาจารย์ได้ว่า “ความล้มเหลวของศิษย์ ถือเป็นความล้มเหลวของครูอาจารย์ด้วย”
                เราแวะพักระหว่างทางอีกครั้ง เพื่อพักผ่อนอิริยาบถ และบรรเทาความต้องการตามธรรมชาติ (Nature relief) ที่จุดพักรถขนาดใหญ่ มีห้องน้ำมาก มีร้านสะดวกซื้อ (convenient store)หลายร้านอยู่ข้างใน  พนักงานใส่ชุดหมีสีเขียวเดินไปมาทำความสะอาดอยู่หลายคน เกิดความคิดขึ้นมาว่า ฝรั่งก็มีหลายชั้นชนเหมือนบ้านเราเหมือนกัน ฝรั่งรวย มีสติปัญญาดีก็มี ฝรั่งไม่ค่อยมีเงิน สติปัญญาปานกลางถึงน้อยแบบบ้านเราก็มีเหมือนกัน ดังนี้จึงไม่ควรยึดถือฝรั่งเป็นสรณะไปเสียทุกเรื่อง
                ต้องขอขอบคุณ ดร. เกรียงศักดิ์ เจริญวงศักดิ์ ที่เขียนหนังสือ “มหาวิทยาลัยที่ทางแยก” ไว้เป็นทำนองว่า ตั้งแต่ยุคเก่าที่เราพัฒนาการศึกษากันมาด้วยการส่งคนออกไปศึกษาในต่างประเทศ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในยุโรป และอเมริกา 30-40 ปี ถึงวันนี้เรายังส่งคนไปศึกษาประเทศเหล่านั้นเพิ่มขึ้นเรื่อย หมายถึงว่าแม้เราจะศึกษามามากอย่างไร ก็ไม่สามารถเอาความรู้กลับมาพัฒนากันเองได้ใช่หรือไม่? เอ...ใครควรจะตอบคำถามนี้
                คิดเอาเองว่า ถึงวันนี้ โลกในความรู้สึกของเราชาวไทย ก็เอียงซิครับ เพราะกระทรวงแห่งปัญญา (กระทรวงศึกษา) ของเราเอียงและเดินตามก้นอเมริกาและยุโรป ในกระทรวงมีแต่ ผู้ดำรงตำแหน่งใหญ่โตที่จบการศึกษาจากกลุ่มประเทศดังกล่าว ปัญหาก็คือ โลกไม่ได้มีแต่อเมริกาและยุโรป ยังมีกลุ่มผิวดำ หรือ แอฟริกา กลุ่มผิวเหลืองในเอเชียอันไพศาลที่มีของดีให้ศึกษาอีกมาก จึงเกิดแนวคิดหลงฝรั่งแต่ลืมเพื่อนบ้านและเพื่อนร่วมโลกอื่นไม่ว่าจะเป็นผิวดำและผิวเหลืองด้วยกันเอง