แด่...ครูจูหลิง
บ้านวรรณกรรมคนตัวเล็ก

 

คนทั้งโลกโศกเศร้าคละเคล้าทุกข์
มิเป็นสุขเพราะเห็นการเข่นฆ่า
เห็นแม่พิมพ์อิ่มอุ่นหนุนวิชา
ถูกบีฑาครานี้ฝีมือใคร

อำนาจการแก่งแย่งรุนแรงนัก
คนที่รักสันติที่แดนใต้
ต้องเป็นเหยื่อเพื่อหลอมรวมพร้อมใจ
อีกเท่าไรจึงจะสามัคคี

ครูอาสาอีกมากต้องพรากถิ่น
เหมือนหยดน้ำหลั่งรินในถิ่นที่
ดับความร้อนผ่อนคลายร้ายเป็นดี
กลับต้องมีอันตรายในชีวัน

ขอผองไทยใต้หล้าลืมตาเถิด
เราร่วมเกิดใต้ธงไตรรงค์กั้น
ลุกขึ้นมาสมัครรักใคร่กัน
ดุจดั่งบรรพชนทนสู้มา

รวมพลังแรงใจไทยทั้งชาติ
เพื่อประกาศคุณครูชูคุณค่า
ร่วมกระตุ้นหนุนเกื้อเพื่อประชา
ได้หันหน้าปรองดองเถิดผองชน

ครูจูหลิงนิ่งไปอย่าได้เศร้า
ผองพวกเราจักทำย้ำฝึกฝน
กระตุ้นเตือนเพื่อนผองปัญญาชน
ดั่งสายชลหล่นรินทั่วถิ่นไทย

พระไตรรัตน์ฉัตรร่มปกห่มฟ้า
น้อมบุญญานุภาพอาบรดให้
บารมีพ่อหลวงทรงห่วงใย
รวมพรชัยศักดิ์สิทธิ์ห่มจิตเธอ

อยู่ก็ดีพลีชนม์เพื่อคนยาก
เมื่อต้องจากผลดีนี้เสนอ
ขอกุศลผลบุญหนุนให้เจอ
ดีเสมอทุกทิวาราตรีกาล

---------------------
บ้านวรรณกรรมคนตัวเล็ก

ขอเป็นอีกหนึ่งแรงกำลังใจให้ "ครูจูหลิง"
ขอสิ่งศักดิ์สิทธิ์ทั้งหลาย มีคุณพระศรีรัตนตรัยเป็นเขต
จงมารวมกันเป็นบุญเขต ขจัดเภทผองภัย
ให้ผู้มีใจบริสุทธิ์ทั้งหลาย พ้นจากผองภัยทั้งปวง

ที่มา : http://www.thaipoem.com/forever/ipage/poem89549.html