วันศุกร์ที่ 27 สิงหาคม 2553

  

  

เมื่อวานผมเขียนบันทึก  " การมีชีวิตไม่ใช่การมีท้องฟ้าสวย ๆ ให้มอง... "

มีผู้อ่านมากมาย ๆ รวมถึง "คุณครูใจดี" ที่มาให้กำลังใจ

ผมนำมาอ้างอิงไว้ข้างล่างท้ายบันทึกของวันนี้ก็แล้วกัน

  

  

และคำสุดท้ายของคุณครูใจดีที่มอบให้ ...

" ขอให้มีความสุขกับสายฝนที่โปรยปราย....

น่าดีใจกับเกษตรกร..ชาวไร่ ชาวนาที่ป่านนี้คงยิ้มอย่างมีความสุข..."

  

   

สองข้างทางเต็มไปด้วยต้นไม้เขียวขจีที่เริงร่ารับสายฝนเช้า....แสงแดดยิ้มพรายสดใส .....ภูเขาเขียว ๆ ทมึนสูงตะหง่านท้าท้องฟ้า....สายหมอกอยู่ข้างบนภูเขาราวหมวกขาวใบโต ๆ  เป็นรูปกรวย.... สายลมเป่าและจางหายไปกับท้องฟ้าสีฟ้าอ่อน ๆ  สวย ๆ

  

 

ผมขอบรรยายข้อความต่อจากบรรทัดสุดท้าย...

...เมื่อหันกลับมามองเบื้องหน้าในระยะสายตาที่พอจะมองเห็นได้

จะเห็นต้นไม้ใหญ่ต้นหนึ่ง ยืนสงบนิ่ง มีเพียงก้อนเมฆขนาดเท่าล้อรถจักรยาน

จำนวนหลายก้อน กระจัดกระจายเหมือนขนมปุยฝ้ายหลายหลากสีสัน

 

 

  

 

 

ทำให้ผมนึกถึง "ปู่สอน กล้าศึก" ผู้ปลูกต้นไม้ในใจทุกคน

ผมขอเลยแทนความหมายของก้อนเมฆแต่ละก้อน เป็น ... "คำคม"...

จากการเขียนบันทึกมาแล้ว จำนวน 4 บันทึก

1. ปู่สอน กล้าศึก ผู้ปลูกต้นไม้ในใจทุกคน

2. ปู่สอน กล้าศึก ผู้ปลูกต้นไม้ในใจทุกคน (ตอน 2)

3. THE MAN WHO PLANTED TREES ... ปู่สอน กล้าศึก (ตอน 3)

4. ต้นอัลมอนด์ที่สนามหน้าบ้านของเธอ... ปู่สอน กล้าศึก (ตอน 4)

 

 

  

      "คำคมของปู่สอน" 

  

1. ต้นไม้ทำให้คนที่ตื่นแต่เช้า เห็นพระอาทิตย์ดวงโตกว่าตอนกลางวันเกือบห้าเท่า

 

2. ต้นไม้ คือ อาจารย์ของพระพุทธเจ้า

 

3. พระพุทธเจ้ามีปัญญาธรรมกับต้นไม้ มีข้อธรรมที่เป็นความดีงามที่สุด

 

4. ต้นไม้ทำให้เราทำงานไปตามธรรมชาติไม่เบียดเบียนใคร

 

5. ต้นไม้ช่วยลด กิเลส  โลภะ  โทสะ  โมหะ

 

6. ต้นไม้เนรมิตให้เกิดสิ่งมีชีวิต และสิ่งที่ไม่มีชีวิต

 

7. ต้นไม้ทำให้พระพุทธเจ้ารู้แจ้งในสัจธรรม ซึ่งเป็นความดีงามสูงสุด

 

8. ต้นไม้ทำให้พระพุทธเจ้ามีความอดทนและความเพียร

 

9. ต้นไม้สามารถทำความดีได้มาก  จึงปลูกต้นไม้ให้ต้นไม้ทำความดีแทน

 

10. ต้นไม้ทำให้มีความสุข  สนุกสนาน ได้ทำงานแม้อยู่เพียงคนเดียวลำพัง

 

 

 

***********

 

"คุณครูใจดี"  สวัสดีค่ะ ....

เปิดฉากเรื่องเล่าได้งดงามมากค่ะ

 

......

สองข้างทางเต็มไปด้วยต้นไม้เขียวขจีที่เริงร่ารับสายฝนเช้า....แสงแดดยิ้มพรายสดใส .....ภูเขาเขียว ๆ ทมึนสูงตะหง่านท้าท้องฟ้า....สายหมอกอยู่ข้างบนภูเขาราวหมวกขาวใบโต ๆ  เป็นรูปกรวย.... สายลมเป่าและจางหายไปกับท้องฟ้าสีฟ้าอ่อน ๆ  สวย ๆ

 

เหมือนบทกวี... เห็นภาพตามคำบรรยาย

การมีชีวิตอยู่บนโลกในนี้  เราต้องมีความหวัง.... หวังว่าพรุ่งนี้ "ชีวิตจะดีขึ้น"

แม้ว่าฟ้าจะมืดหม่นเพียงใด... ในความมืดนั้นยังซ่อนความสวยงามไว้เสมอ

ขอเป็นกำลังใจให้กับทุก ๆ ท่าน...

ขอบคุณเรื่องราวที่งดงามค่ะ

 

ขอให้มีความสุขกับสายฝนที่โปรยปราย.... น่าดีใจกับเกษตรกร..ชาวไร่ ชาวนาที่ป่านนี้คงยิ้มอย่างมีความสุข...