ชีวิตคือธรรมชาติ การอยู่กับธรรมชาติจึงดีที่สุด
 
12 สิงหาคม 2553
 
เดินทางกลับบ้านเมืองกาญจน์ ต.วังด้ง อ.เมือง เพื่อนวดเท้าแม่วัย 76 ปี ได้3 คืน เป็นการแทนคุณเล็กๆ น้อยๆ ผมเดินทางโดยรถไฟ (ฟรีครับพี่น้อง รัฐบาลอุปถัมภ์) ผมชอบ เพราะได้เห็นชีวิตของผองเพื่อนผู้คนบนแผ่นดินนี้มีมากมาย ส่วนมากเป็นคนชั้นล่างของสังคม ผมมาจากพวกเขาเหล่านี้ ผมต้องอยู่กับพวกเขาเหล่านี้ ทั้งชีวิต
 
บ้านพี่สาวมีสวนหลังบ้าน ผมเดินดูและช่วยปลูกต้นไม้ได้หลายต้น เนื้อที่ 2 ไร่กว่าๆ ด้านหลังติดแม่น้ำแควใหญ่ เสียงน้ำไหลดังขึ้นมาถึงบ้านพัก พี่เขยกำลังก่อสร้างบ้านพักรับรองติดชายน้ำ เป็นตลิ่งสูงราว 7 วา เชิญชมภาพครับ กล่าวกันว่า "เห็นจึงเชื่อ" ฝรั่งว่า Seeing is believing เดาะภาษาฝรั่งให้เท่หน่อย ฮาครับ
 
ต้นสะเดามัน ใช้ทำอาหาร "ปลาเผาสะเดาฟาดไฟ" อร่อยนะ
ต้นกล้วยเก็บไว้กินไว้ใช้ได้หลายอย่าง ทุกบ้านต้องมีจึงจะดี
ก่อสร้างเรือนรับรอง ติดริมแม่น้ำแคว ได้ยินเสียงน้ำไหลด้วยนา เพลินเชียว
เช้ามีนกกรงหัวจุกมาร้องเพลงให้ฟังด้วยโดยไม่ต้องขังเขาเลย
มีสระบัวด้วย แต่น้ำไม่ค่อยสะอาดเท่าไร ปลาหางนกยูงส่ายหัวด็อกแด็กอยู่หลายตัว
มุมบนซ้าย คุณโสภณ เขาหว่านเม็ดมะขามเสียเต็มเลย เห็นว่าจะไว้กันตลิ่งพังลงน้ำ มุมล่างต้นพริก
แม้มีการก่อสร้าง แต่เจ้าของบ้านพยายามเก็บความเป็นธรรมชาติไว้ เพราะรู้ค่าของธรรมชาติครับ