ตื่นมาใกล้ตีสี่ เปิดอ่านเรื่องราวดีๆที่ญาติมิตรนำเสนอในเครือข่ายที่เกี่ยวข้องอยู่ มีรายการหนึ่งน่าสนใจ จึงเกิดความคิด และเขียนต่อออกไป ความว่า ...

   ของเดิมที่มีผู้นำเสนอ ..

กระท้อนยิ่งทุบยิ่งหวาน

ดินสอที่แหลมต้องผ่านการเหลา

คนจะเก่งก็ต้องผ่านทั้งคำติและคำชม

ขอบคุณสำหรับคำติ มันทำให้เราพัฒนาขึ้น

ขอบคุณสำหรับคำชม มันทำให้มีกำลังใจทำงานต่อไป

 

ของใหม่ที่เราไปต่อความ ..

                            เห็นด้วยและขอบคุณครับ และขอต่อ .. ว่า

  • นักเรียน .. ครูยิ่งทุบ เขาจะยิ่งถอย
  • มีดจะให้คมแค่ไหน.. ก็เหลาด้ามตัวเองไม่ได้
  • คนจะเก่งก็ต้องผ่านทั้งคำติและคำชม .. แต่เมื่อเก่งถึงที่แล้ว .. ทั้งคำติ คำชม ก็มีความหมายเท่ากันคือ “เช่นนั้นเอง”
  • อิ อิ อิ