วันนี้อยู่กับนักเรียนทั้งวัน  จนมีเวลาให้คิดถึงเพื่อนคนหนึ่งที่ชื่อ....อึ่ง

*****

เด็กๆสมัยนี้ จะมีชื่อที่แปลกๆและเป็นสากลยิ่งขึ้น  การที่ตั้งชื่อให้ลูกหลานลืมความเป็นไทยไปหมดแล้ว 

เมื่อครูอ้อย เล่าให้นักเรียนฟังว่า..มีเพื่อนชื่อ อึ่ง....ทุกคนแปลกใจครูอ้อยจึงถามนักเรียนว่า....เคยรู้จัก เคยเห็น เคยได้ยินเสียงอึ่งร้องบ้างไหม.....ทุกคนไม่ตอบและรอให้ครูอ้อย ทำเสียง...อึ่ง...อ่าง...

*****

เมื่อครูอ้อยยังเด็กนั้น  อยู่อาศัยในรั้วบ้านพักทหารอากาศ  พ่อแม่จึงรู้จักกัน และลูกๆก็เติบโตมาด้วยกัน  อึ่ง.....เป็นลูกคนเดียว ไม่มีพี่ ไม่มีน้อง  ครูอ้อยจึงเป็นทั้งเพื่อน และ พี่ และ น้อง...และ.....

*****

นิสัยของเรา ครูอ้อยชอบให้...ส่วนอึ่งชอบขอ.....เอิ๊กเอิ๊ก  ไม่ได้เอาเพื่อนมาขายนะคะ  ตอนเล็กๆ ก็น่ารัก  ขอขนมกิน ครูอ้อยก็ให้  หากไม่ให้  อึ่งจะพูดว่า.....แหม  ขอกินแค่นี้ก็ไม่ได้  แบบนี้  เราจะเลิกคบเธอเป็นเพื่อน ทั้งชาตินี้และชาติหน้า.....

ครูอ้อย กลัวเพื่อนจะไม่คบ ก็เลยให้กิน....หลายๆครั้ง เวลาเล่นด้วยกัน เพื่อนคนอื่นๆ ก็จะพากันหนีอึ่ง...เพราะ เธอเอาแต่ใจ 

พอครูอ้อย กระโดด เชือก  เธอก็แกล้ง...แกว่งเชือกแบบแย่ๆ ให้ครูอ้อย กระโดดไม่ได้

*****

จากนั้น ต่อมา  พ่อแม่ของอึ่ง จะไปต่างจังหวัด  ขอให้ครูอ้อยมาอยู่เป็นเพื่อน ตั้งแต่เช้าถึงเย็น  เธอก็ข่มเหง ต่างๆนานา  เล่นตุ๊กตา ทีไร เธอก็ต้องเป็นนางเอก  ให้ครูอ้อย เป็นตัวอิจฉา  ครูอ้อย ก็ยอม....

พอตกเย็น ครูอ้อยจะกลับบ้าน  เดินมาหารองเท้า หาเท่าไรก็ไม่พบ  จนกระทั่งคิดได้ว่า อึ่งต้องเอาไปซ่อนไว้ 

ครูอ้อยขอร้องเท่าไรก็ไม่เป็นผล....เท่านั้น  ครูอ้อยก็ทำท่า จะเดินกลับบ้านเท้าเปล่า  อึ่งรีบตะโกนมาว่า.....โธ่เอ๊ย!!!! แค่รองเท้า คู่เดียว ให้เพื่อนก็ไม่ได้  แบบนี้เลิกคบกันเลยดีกว่า...ไม่ต้องมาเป็นเพื่อนกันอีกเลย ทั้งชาตินี้และชาติหน้า......

*****

จากนั้นต่อมา ทั้งครอบครัวของอึ่ง ก็ย้ายไปอยู่ฐานบินกำแพงแสน นครปฐม ครูอ้อยเลยไม่มีเพื่อนชื่ออึ่ง....เป็นเพื่อนเล่นเลย

*****

จนมาพบอีกครั้งแบบไม่น่าเชื่อ.....ที่เว็บไซต์แห่งหนึ่ง.....เธอเข้ามาบอกว่า  เธอเป็นเพื่อนเก่าครูอ้อย  และชื่ออึ่ง.....ครูอ้อย ถามว่า...อึ่งไหน 

หลายเดือนต่อมา ครูอ้อย ไม่ได้เข้าไปเช็ค...คอมเม้นท์ที่เว็บไซต์นั้น 

จวบจนเมื่อวานนี้  อึ่งตอบครูอ้อยว่า....เพื่อนของเธอ  ที่จะไม่คบเธอเป็นเพื่อน ทั้งชาตินี้และชาติหน้า...ไงล่ะ