การไปรับนโยบายเป็นเรื่องที่เครียดมากพอสมควร  ไม่มีใครพูดออกมาหรอกว่าเครียด  แต่สีหน้ามันฟ้อง  สีหน้าและท่าทางมันบอกอย่างชัดเจนว่า....คุณเครียดจัง

*****

เมื่อวานนี้ ครูอ้อยถือว่าเป็นคน กทม.เลยไปถึงที่ประชุม ตรงเวลาพอดี  ลงทะเบียนเวลา 08.15 น. และเข้าที่นั่ง ที่กำลังจะหมดพอดี 

บรรยากาศเริ่มประชุม เงียบสงัด.....แต่ทุกคนก็มองครูอ้อย เพราะ ไม่ได้สวมเสื้อสูท แต่สวมเสื้อม่อฮ่อม จากเชียงใหม่ และเป็นชาวเขา....

ทุกท่าน  จดจ่อกับเอกสารที่แจกมา และนำเอกสารติดตัวมากองเบ้อเริ่ม..ส่วนครูอ้อย นำโน๊ตบุ๊กเครื่องเล็กออกมาจากกระเป๋าถือ....ต่อไวเรส ทันที....จ๊ากกกกส์ส์ส์ ต้องมีรหัส

*****

ทั้ง 3 ท่านวิทยากร  พูดได้ดี  เป็นดอกเตอร์ทุกท่าน  อาวุโสมาก หนึ่งคน และ น้องๆครูอ้อย 2คน 

ครูอ้อยชอบท่านทั้ง 3 มาก เพราะ มีสไตล์การพูดที่น่ารัก...ทำให้ครูอ้อย ที่พยายามคลายเครียด ได้หายจากการเครียดไปหมดเลย 

จะมาเครียดอีกครั้ง...ที่มองเห็น คนข้างเคียงจากโรงเรียนชื่อดัง.....She works very completly and perfectly.   So I'm confused.....HaHa

*****

จากนั้น ก็นั่งฟัง ท่านวิทยากร ที่อาวุโส สุด ฟันธง ให้เราคิดตาม เครื่องมือ ที่ล็อกมาให้  หลายๆท่านที่เป็นนักวิจัยภายนอกแบบครูอ้อย...ที่ถูกอุปโหลกขึ้นมา...สงสัย

ท่านให้แนวคิดว่า....เรากำลังไปหาหมออายุรกรรม  ที่ต้องวิเคราะห์โรคเราก่อน  แล้วค่อยไปหาหมอเฉพาะทางของโรคเรา  ดังนั้น  เครื่องมือ คือ แบบสอบถาม ชุดที่ 1 จึงเปรียบเสมือน หมอ อายุรกรรม...Oh! I see.....

*****

พอนึกภาพออกไหมคะ...

นิยามคำศัพท์...นักวิจัยภายนอก..ได้แก่พวกเราทั้ง 60 โรงเรียน 

เรื่องเดิมๆที่.....